dysfunkcja układu limfatycznego
Dysfunkcja układu limfatycznego to zaburzenie związane z nieprawidłowym funkcjonowaniem systemu naczyń limfatycznych, które odpowiadają za transport limfy, eliminację produktów przemiany materii oraz udział w odpowiedzi immunologicznej organizmu. Najczęstszą manifestacją kliniczną jest obrzęk limfatyczny (limfedema), który powstaje wskutek zaburzonego drenażu limfatycznego.
Przyczyny dysfunkcji układu limfatycznego można podzielić na pierwotne (wrodzone) i wtórne (nabyte). Do wrodzonych należą m.in. choroba Milroya, zespół żółtych paznokci czy limfangiomatoza. Przyczyny nabyte obejmują urazy, infekcje (np. filarioza), nowotwory, radioterapię oraz zabiegi chirurgiczne (np. usunięcie węzłów chłonnych w leczeniu nowotworów).
Diagnostyka dysfunkcji układu limfatycznego opiera się na badaniu klinicznym oraz badaniach obrazowych, takich jak limfoscyntygrafia, limfografia rezonansem magnetycznym czy ultrasonografia. Leczenie jest najczęściej zachowawcze i obejmuje kompleksową terapię przeciwobrzękową, manualny drenaż limfatyczny, kompresoterapię oraz ćwiczenia fizyczne. W wybranych przypadkach stosuje się leczenie chirurgiczne, takie jak zespolenia limfatyczno-żylne czy przeszczep węzłów chłonnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Obrzęk limfatyczny – Epidemiologia
Obrzęk limfatyczny (lymphedema) jest przewlekłym schorzeniem dotykającym globalnie od 140 do 250 milionów osób, z dominującą etiologią wtórną (ok. 99% przypadków) wynikającą z limfadenektomii, radioterapii lub infekcji pasożytniczych, takich jak filarioza limfatyczna. W krajach rozwiniętych najczęstszą przyczyną jest leczenie onkologiczne, zwłaszcza po usunięciu węzłów chłonnych i radioterapii, co szczególnie dotyczy pacjentek po raku piersi, u których ryzyko rozwoju obrzęku limfatycznego wynosi od 5% do 53%, a w przypadku radioterapii po limfadenektomii wzrasta do 30-40%. Obrzęk limfatyczny obserwuje się także po leczeniu innych nowotworów, z częstością od 13% (rak prostaty) do 42% (rak szyjki macicy). Corocznie na świecie 3-5 milionów pacjentek doświadcza obrzęku limfatycznego związanego z rakiem piersi (BCRL). Wzrost zapadalności obserwuje się także w Azji, np. w Korei Południowej, gdzie roczna zapadalność wzrosła z 1,28 do 1,85 na 1000 osób w latach 2019-2021.
bioimpedancja spektroskopowa, biopsja węzła wartowniczego, chemioterapia, dysfunkcja układu limfatycznego, filarioza limfatyczna, limfadenektomia, limfadenektomia pachowa, mastektomia, obrzęk limfatyczny, opieka paliatywna, pierwotny obrzęk limfatyczny, radioterapia, terapia uciskowa, usunięcie węzłów chłonnych pachowych, wskaźnik masy ciała, wtórny obrzęk limfatyczny, Wuchereria bancrofti, zwłóknienie - Leksykon chorób i schorzeń
Obrzęk kończyn górnych i dłoni – Objawy
Obrzęk kończyn górnych i dłoni (oedema) to patologiczne nagromadzenie płynu w tkankach, które może mieć etiologię miejscową (np. zakrzepica żył głębokich, obrzęk limfatyczny po leczeniu onkologicznym) lub uogólnioną (niewydolność serca, nerek). Charakterystyka obrzęku (jednostronny vs. obustronny, ostry vs. przewlekły, obecność objawu dołka) oraz towarzyszące symptomy (ból, zaczerwienienie, gorączka, duszność) są kluczowe dla różnicowania przyczyn i pilności interwencji. Obrzęk limfatyczny, szczególnie po mastektomii z usunięciem węzłów chłonnych, przebiega w czterech stadiach od subklinicznego (stadium 0) do zaawansowanego (stadium III) z włóknieniem i ryzykiem infekcji. Czynniki modyfikujące nasilenie obrzęku to m.in. pora dnia, temperatura, aktywność fizyczna, dieta (spożycie soli) oraz zmiany hormonalne, co ma znaczenie w monitorowaniu i terapii pacjentów, zwłaszcza kobiet w ciąży i osób starszych.
dna moczanowa, dysfunkcja układu limfatycznego, hiponatremia, łuszczycowe zapalenie stawów, marskość wątroby, mastektomia, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność żylna, objaw dołka, obrzęk limfatyczny, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk pooperacyjny, obrzęk pourazowy, obrzęk wgłębialny, reumatoidalne zapalenie stawów, stan przedrzucawkowy, zakrzepica żył głębokich, zapalenie ścięgien, zapalenie tkanki łącznej, zespół cieśni nadgarstka, zespół górnego otworu klatki piersiowej, zwłóknienie tkanek