ciągła dializa otrzewnowa

Ciągła dializa otrzewnowa (CDO) to metoda leczenia nerkozastępczego stosowana u pacjentów z przewlekłą lub ostrą niewydolnością nerek. W odróżnieniu od hemodializy, która wymaga dostępu naczyniowego, CDO wykorzystuje otrzewną pacjenta jako naturalną błonę filtrującą.

Zabieg polega na wprowadzeniu płynu dializacyjnego do jamy otrzewnowej przez implantowany wcześniej cewnik Tenckhoffa. Płyn pozostaje w jamie brzusznej przez określony czas, podczas którego zachodzi wymiana substancji między krwią a płynem dializacyjnym na zasadzie dyfuzji, osmozy i konwekcji. Następnie płyn zawierający produkty przemiany materii jest usuwany i zastępowany świeżym roztworem.

Głównymi zaletami ciągłej dializy otrzewnowej są: możliwość wykonywania zabiegu w warunkach domowych, większa niezależność pacjenta, stabilniejszy stan hemodynamiczny oraz lepsze zachowanie resztkowej funkcji nerek. Do najczęstszych powikłań należą zapalenie otrzewnej, infekcje ujścia cewnika oraz problemy metaboliczne związane z wchłanianiem glukozy z płynu dializacyjnego.

W praktyce klinicznej wyróżnia się dwie główne odmiany: ciągłą ambulatoryjną dializę otrzewnową (CADO), gdzie wymiany płynu wykonywane są ręcznie kilka razy dziennie, oraz automatyczną dializę otrzewnową (ADO), w której wymiany przeprowadza specjalne urządzenie (cykler) najczęściej w nocy podczas snu pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl