ciągła dializa otrzewnowa
Ciągła dializa otrzewnowa (CDO) to metoda leczenia nerkozastępczego stosowana u pacjentów z przewlekłą lub ostrą niewydolnością nerek. W odróżnieniu od hemodializy, która wymaga dostępu naczyniowego, CDO wykorzystuje otrzewną pacjenta jako naturalną błonę filtrującą.
Zabieg polega na wprowadzeniu płynu dializacyjnego do jamy otrzewnowej przez implantowany wcześniej cewnik Tenckhoffa. Płyn pozostaje w jamie brzusznej przez określony czas, podczas którego zachodzi wymiana substancji między krwią a płynem dializacyjnym na zasadzie dyfuzji, osmozy i konwekcji. Następnie płyn zawierający produkty przemiany materii jest usuwany i zastępowany świeżym roztworem.
Głównymi zaletami ciągłej dializy otrzewnowej są: możliwość wykonywania zabiegu w warunkach domowych, większa niezależność pacjenta, stabilniejszy stan hemodynamiczny oraz lepsze zachowanie resztkowej funkcji nerek. Do najczęstszych powikłań należą zapalenie otrzewnej, infekcje ujścia cewnika oraz problemy metaboliczne związane z wchłanianiem glukozy z płynu dializacyjnego.
W praktyce klinicznej wyróżnia się dwie główne odmiany: ciągłą ambulatoryjną dializę otrzewnową (CADO), gdzie wymiany płynu wykonywane są ręcznie kilka razy dziennie, oraz automatyczną dializę otrzewnową (ADO), w której wymiany przeprowadza specjalne urządzenie (cykler) najczęściej w nocy podczas snu pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Metronidazol Polpharma 250 mg
Metronidazol Polpharma w dawce 250 mg jest skutecznym lekiem przeciwbakteryjnym i przeciwpierwotniakowym, stosowanym w leczeniu zakażeń bakteriami beztlenowymi oraz pierwotniakami. Dawkowanie różni się w zależności od wskazania i wieku pacjenta: w profilaktyce zakażeń pooperacyjnych u dorosłych i młodzieży >12 lat stosuje się dawkę początkową 1000 mg jednorazowo, następnie 250 mg 3×/dobę do głodówki przedoperacyjnej; u dzieci <12 lat 20-30 mg/kg mc. jednorazowo 1-2 godziny przed zabiegiem; u noworodków przed 40. tygodniem ciąży 10 mg/kg mc. jednorazowo. W leczeniu zakażeń beztlenowych dawka dla dorosłych i młodzieży wynosi 250-500 mg 3×/dobę przez maksymalnie 7 dni, a u dzieci 20-30 mg/kg mc./dobę, z możliwością zwiększenia do 40 mg/kg mc. W przypadku rzęsistkowicy dawki u dorosłych to 2000 mg jednorazowo lub 250 mg 3×/dobę przez 7 dni, a u dzieci <10 lat 40 mg/kg mc. jednorazowo lub 15-30 mg/kg mc./dobę przez 7 dni. Metronidazol jest metabolizowany w wątrobie, a u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby zaleca się redukcję dawki do 1/3 i podawanie jednorazowo dobowo. Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów z niewydolnością nerek, jednak u hemodializowanych dawkę należy podać po sesji dializacyjnej.
ameboza, bakteria beztlenowa, bakteryjne zapalenie pochwy, ciągła dializa otrzewnowa, dializa otrzewnowa, dysfagia, encefalopatia wątrobowa, eradykacja Helicobacter pylori, giardiaza, hemodializa, lamblioza, metronidazol, monoterapia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, odleżyna, okres półtrwania leku, owrzodzenie kończyny dolnej, pełzakowica, preparat przeciwbakteryjny, rzęsistkowica, wrzodziejące zapalenie dziąseł, zakażenie okołozębowe, zakażenie pooperacyjne