faza repolaryzacji
Faza repolaryzacji to kluczowy etap cyklu potencjału czynnościowego komórki mięśnia sercowego, następujący po depolaryzacji. W trakcie repolaryzacji dochodzi do przywrócenia ujemnego potencjału błonowego spoczynkowego poprzez aktywne wypompowanie jonów sodu na zewnątrz komórki i napływ jonów potasu do jej wnętrza.
W zapisie EKG faza repolaryzacji odpowiada odcinkowi ST oraz załamkowi T. Zaburzenia repolaryzacji mogą manifestować się w postaci uniesienia lub obniżenia odcinka ST, odwrócenia załamka T oraz wydłużenia odstępu QT, co ma istotne znaczenie diagnostyczne w chorobie niedokrwiennej serca, zaburzeniach elektrolitowych czy przy stosowaniu niektórych leków.
Prawidłowa repolaryzacja jest niezbędna do utrzymania homeostazy elektrycznej serca i zapewnienia prawidłowego rytmu zatokowego. Ocena fazy repolaryzacji w badaniu EKG stanowi ważny element diagnostyki kardiologicznej, pozwalający na identyfikację szeregu patologii sercowo-naczyniowych, w tym ostrych zespołów wieńcowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Biosotal 40 40 mg
Sotalol, dostępny w dawkach 40 mg i 80 mg (Biosotal), jest racemiczną mieszaniną izomerów D- i L-sotalolu, wykazującą podwójny mechanizm działania jako niewybiórczy beta-adrenolityk (klasa II leków przeciwarytmicznych) oraz środek wydłużający czas trwania potencjału czynnościowego (klasa III). Farmakologicznie, sotalol wydłuża okres refrakcji w przedsionkach, komorach i dodatkowych drogach przewodzenia, co manifestuje się w EKG wydłużeniem odstępów PR, QT i QTc, bez istotnych zmian w czasie trwania zespołu QRS. Działanie beta-adrenolityczne jest dominujące przy dawkach od 25 mg, natomiast efekty klasy III ujawniają się przy dawkach powyżej 160 mg. L-izomer odpowiada za właściwości beta-adrenolityczne, podczas gdy oba izomery wykazują działanie przeciwarytmiczne klasy III.
aktywność sympatykomimetyczna wewnętrzna, beta-adrenolityk niewybiorczy, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie skurczowe, dodatkowa droga przewodzenia, działanie beta-adrenolityczne, działanie chronotropowe ujemne, działanie inotropowe ujemne, faza repolaryzacji, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwarytmiczny, nadciśnienie tętnicze, odstęp PR, odstęp QT, odstęp QTc, okres refrakcji, potencjał czynnościowy, receptor beta-adrenergiczny, sotalol, stabilizacja błony komórkowej, zapis EKG, zespół QRS, zmniejszenie akcji serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hydroxyzinum Adamed 25 mg
Dane przedkliniczne dotyczące hydroksyzyny chlorowodorku wskazują na brak istotnej toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz brak potencjału genotoksycznego, jednak nie przeprowadzono dedykowanych badań rakotwórczości. W modelach zwierzęcych (szczury, króliki) dawka 50 mg/kg mc. wywoływała wady rozwojowe płodu i poronienia, co sugeruje potencjalne ryzyko teratogenne przy wysokich dawkach. Badania elektrofizjologiczne wykazały, że hydroksyzyna w stężeniu 3 µM wydłuża czas trwania potencjału czynnościowego włókien Purkinjego, natomiast przy 30 µM obserwuje się jego skrócenie, co wskazuje na interakcje z kanałami potasowymi i prawdopodobnie wapniowymi lub innymi prądami jonowymi.
badanie telemetryczne, bezpieczeństwo kardiologiczne, działanie teratogenne, elektrofizjologia mięśnia sercowego, faza repolaryzacji, hydroksyzyna chlorowodorek, kanał hERG, kanał potasowy, odstęp PR, odstęp QT, potencjał czynnościowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, prąd potasowy, receptor H1, repolaryzacja komór serca, rozwój zarodkowo-płodowy, skorygowany odstęp QT, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa płodu, włókna Purkinjego, zespół QRS