przewlekłe schorzenie zapalne

Przewlekłe schorzenie zapalne to długotrwały proces patologiczny charakteryzujący się utrzymującą się reakcją zapalną w organizmie, trwającą powyżej 6-8 tygodni. W przeciwieństwie do ostrego zapalenia, które jest fizjologiczną odpowiedzią organizmu na uszkodzenie tkanek lub infekcję, przewlekły stan zapalny prowadzi do postępującego uszkodzenia tkanek i narządów.

Patogeneza przewlekłych schorzeń zapalnych obejmuje dysregulację układu immunologicznego, w której uczestniczą limfocyty T i B, makrofagi oraz szereg mediatorów zapalnych, takich jak cytokiny prozapalne (IL-1, IL-6, TNF-α), chemokiny i czynniki wzrostu. Charakterystyczną cechą jest zaburzenie równowagi między procesami pro- i przeciwzapalnymi, prowadzące do samopodtrzymującego się cyklu zapalnego.

Do najczęstszych przewlekłych schorzeń zapalnych należą choroby autoimmunologiczne (reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń rumieniowaty układowy, choroba Leśniowskiego-Crohna), choroby metaboliczne (miażdżyca, cukrzyca typu 2), przewlekłe choroby płuc (POChP, astma), choroby neurodegeneracyjne (choroba Alzheimera, Parkinsona) oraz niektóre nowotwory. Przewlekły stan zapalny jest również elementem procesu starzenia organizmu (inflammaging).

Diagnostyka przewlekłych schorzeń zapalnych opiera się na ocenie markerów zapalnych (CRP, OB, ferrytyna), badaniach obrazowych, histopatologicznych oraz specyficznych biomarkerach charakterystycznych dla poszczególnych jednostek chorobowych. Leczenie ukierunkowane jest na hamowanie odpowiedzi zapalnej poprzez stosowanie leków przeciwzapalnych, immunomodulujących, a w nowszych terapiach – biologicznych skierowanych przeciwko specyficznym cytokinom lub receptorom.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl