niedobór DPD
Niedobór dehydrogenazy dihydropirymidynowej (DPD) to rzadkie zaburzenie metaboliczne związane z mutacjami w genie DPYD. Enzym DPD odpowiada za katabolizm pirymidyn oraz metabolizm leków przeciwnowotworowych z grupy fluoropirymidyn, takich jak 5-fluorouracyl (5-FU) i kapecytabina.
Częściowy lub całkowity niedobór DPD występuje u około 3-5% populacji ogólnej. U pacjentów z niedoborem DPD zastosowanie standardowych dawek fluoropirymidyn może prowadzić do ciężkiej, zagrażającej życiu toksyczności objawiającej się m.in. mielosupresją, biegunką, zapaleniem błon śluzowych i neurotoksycznością.
Zgodnie z zaleceniami EMA i FDA, przed rozpoczęciem leczenia fluoropirymidynami zaleca się fenotypowanie lub genotypowanie w kierunku niedoboru DPD. U pacjentów z potwierdzonym niedoborem DPD konieczna jest redukcja dawki lub rozważenie alternatywnego schematu leczenia. Identyfikacja pacjentów zagrożonych ciężką toksycznością ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa farmakoterapii onkologicznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Kapecytabina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Kapecytabina, doustna fluoropirymidyna stosowana w terapii onkologicznej, wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko działań niepożądanych takich jak biegunka (stopnie 2-4 wg NCIC CTC: 4-6 do ≥10 wypróżnień/dobę), zespół ręka-stopa (erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa) oraz kardiotoksyczność (zawał mięśnia sercowego, arytmie, dławica). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z niedoborem enzymu DPD, u których ryzyko ciężkiej toksyczności jest znacznie podwyższone. Zaleca się badania fenotypowe i genotypowe przed rozpoczęciem leczenia, z uwzględnieniem stężenia uracylu w osoczu (≥16 ng/ml wskazuje na częściowy niedobór, ≥150 ng/ml na całkowity niedobór). W przypadku wystąpienia działań niepożądanych konieczne jest dostosowanie dawki lub czasowe przerwanie terapii, a w ciężkich przypadkach – całkowite odstawienie leku.
5-fluorouracyl, badanie genotypu, bradykardia, brywudyna, cisplatyna, cukrzyca, dehydrogenaza pirymidynowa, deksopantenol, dławica piersiowa, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, gen DPYD, hiperkalcemia, hipokaliemia, kardiomiopatia, kardiotoksyczność, leczenie onkologiczne, lek nefrotoksyczny, loperamid, migotanie komór, neuropatia, neurotoksyczność, neutropenia, niedobór dehydrogenazy pirymidynowej, niedobór DPD, niewydolność mięśnia sercowego, ostra niewydolność nerek, owrzodzenia, pirydoksyna, przerzuty do OUN, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, uracyl, warfaryna, wstrząs kardiogenny, zaburzenia rytmu serca, zapalenie jamy ustnej, zawał mięśnia sercowego, zespół ręka-stopa, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Fluorouracil Accord
Fluorouracil Accord (50 mg/ml) jest lekiem przeciwmetabolicznym o wąskim indeksie terapeutycznym, stosowanym wyłącznie pod ścisłym nadzorem specjalisty onkologa, z koniecznością monitorowania parametrów hematologicznych, biochemicznych i klinicznych. Najczęstszą toksycznością jest mielosupresja, manifestująca się leukopenią, granulocytopenią, trombocytopenią, z najniższą liczbą WBC między 7. a 14. dniem terapii; dopuszczalne wartości to >3500/mm³ dla WBC i >100 000/mm³ dla płytek. W przypadku spadku WBC poniżej 2000/mm³ z granulocytopenią wskazane jest leczenie w izolacji szpitalnej. Należy przerwać terapię przy pierwszych objawach toksyczności przewodu pokarmowego (owrzodzenia, zapalenie jamy ustnej, biegunka, krwawienia). Szczególną ostrożność wymaga się u pacjentów z wcześniejszą radioterapią, zaburzeniami czynności nerek i wątroby, a także u osób starszych i osłabionych. Ryzyko kardiotoksyczności (zawał, arytmie, zapalenie mięśnia sercowego, zespół takotsubo) jest wyższe przy ciągłej infuzji i u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca w wywiadzie.
choroba niedokrwienna serca, dehydrogenaza dihydropirymidynowa, dławica piersiowa, encefalopatia hiperamonemiczna, fluoropirymidyna, gen DPYD, granulocytopenia, hiperurykemia, immunosupresja, kardiomiopatia stresowa, kardiotoksyczność, krwinki białe, kwasica mleczanowa, leukoencefalopatia, leukopenia, mielosupresja, nadwrażliwość na światło, neurotoksyczność, neutropenia, niedobór DPD, owrzodzenie jamy ustnej, pancytopenia, toksyczność przewodu pokarmowego, trombocytopenia, wstrząs kardiogenny, zapalenie jamy ustnej, zapalenie mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego, zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej, zespół ręka-stopa, zespół rozpadu guza, zespół takotsubo, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Fluorouracil medac
Fluorouracyl, silny lek przeciwmetaboliczny o wąskim indeksie terapeutycznym, wymaga podawania pod ścisłym nadzorem specjalisty z doświadczeniem w terapii cytostatykami oraz dostępem do monitorowania parametrów klinicznych, biochemicznych i hematologicznych. W trakcie leczenia obserwuje się typowo leukopenię, z najniższymi wartościami WBC między 7. a 14. dniem cyklu, a normalizacją około 30. dnia. Konieczne jest codzienne monitorowanie liczby płytek krwi i WBC, z przerwaniem terapii przy spadku płytek poniżej 100 000/mm³ lub WBC poniżej 3 500/mm³. Szczególnie niebezpieczna jest granulocytopenia < 2 000/mm³, wymagająca izolacji i profilaktyki przeciwzakaźnej. Wskazaniem do natychmiastowego przerwania leczenia są objawy owrzodzeń jamy ustnej, biegunki lub krwawienia z przewodu pokarmowego. Fluorouracyl wiąże się także z ryzykiem kardiotoksyczności (np. zawał mięśnia sercowego, arytmie, zapalenie mięśnia sercowego), częściej przy ciągłej infuzji i u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca w wywiadzie.
arytmia, biegunka, brywudyna, choroba niedokrwienna serca, dehydrogenaza dihydropirymidynowa, dławica piersiowa, encefalopatia, encefalopatia hiperamonemiczna, fenytoina, fluorouracyl, granulocytopenia, kardiomiopatia stresowa, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas folinowy, kwasica mleczanowa, leukoencefalopatia, leukopenia, nadwrażliwość na światło, neurotoksyczność, neutropenia, niedobór DPD, owrzodzenie jamy ustnej, wstrząs kardiogenny, zapalenie jamy ustnej, zapalenie mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego, zespół rozpadu guza, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii - Leksykon substancji czynnych
Kwas salicylowy – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Kwas salicylowy, stosowany miejscowo ze względu na właściwości keratolityczne, przeciwzapalne i przeciwbakteryjne, wymaga ścisłego przestrzegania zasad bezpieczeństwa. Preparaty z kwasem salicylowym należy aplikować wyłącznie na zmiany chorobowe (odciski, brodawki, zrogowaciały naskórek), unikając zdrowej i uszkodzonej skóry, zwłaszcza na twarzy i okolicach wrażliwych. Maksymalna dawka dobowa dla dorosłych wynosi 2 g. Należy chronić oczy, drogi oddechowe i błony śluzowe przed kontaktem z preparatem i jego oparami, a w razie ekspozycji natychmiast przemyć dużą ilością wody. Stosowanie u dzieci poniżej 2 lat jest przeciwwskazane, a u dzieci 2-12 lat wymaga nadzoru lekarskiego ze względu na zwiększone ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych wynikających z większego stosunku powierzchni ciała do masy ciała. Preparaty zawierające kwas salicylowy i kortykosteroidy niosą dodatkowe ryzyko supresji osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, zespołu Cushinga, zaburzeń wzrostu oraz zmian okulistycznych, szczególnie przy stosowaniu pod opatrunkami okluzyjnymi.
błona śluzowa, brywudyna, centralna chorioretinopatia surowicza, dehydrogenaza dihydropirymidyny, dimetylosulfotlenek, dysfagia, endometrioza, fluorouracyl, glikol propylenowy, jaskra, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid, kwas borowy, kwas salicylowy, leczenie przeciwbakteryjne, leczenie przeciwgrzybicze, mastopatia, niedobór DPD, niedokrwistość, opatrunek okluzyjny, przewlekłe zatrucie, sorywudyna, stężenie kortyzolu, stymulacja ACTH, uogólniona łuszczyca krostkowa, właściwość keratolityczna, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zaćma, zakażenie bakteryjne, zapalenie skóry, zespół Cushinga, zrogowaciały naskórek - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Capecitabine Glenmark
Kapecytabina, fluoropirymidyna stosowana w terapii onkologicznej, wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, które wymagają ścisłego monitorowania i odpowiedniej modyfikacji dawkowania. Do najczęstszych należą biegunka (klasyfikowana wg NCIC CTC: stopień 2 – 4-6 wypróżnień/dobę, stopień 3 – 7-9 wypróżnień/dobę, stopień 4 – ≥10 wypróżnień/dobę), zespół ręka-stopa (od drętwienia i rumienia do owrzodzeń i silnego bólu), zapalenie jamy ustnej oraz objawy gastroenterologiczne. W przypadku odwodnienia stopnia ≥2 konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia i korekta płynów, aby zapobiec ostrej niewydolności nerek. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami serca, zaburzeniami elektrolitowymi, cukrzycą oraz zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 30-50 ml/min). Współistniejące leczenie doustnymi antykoagulantami z grupy kumaryny wymaga ścisłego monitorowania INR ze względu na ryzyko interakcji farmakokinetycznych.
astenia, biegunka, brywudyna, częstoskurcz komorowy, dehydrogenaza pirymidynowa, dławica piersiowa, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, fluoropirymidyna, hiperkalcemia, interakcja lekowa, jadłowstręt, kapecytabina, kardiomiopatia, kardiotoksyczność, migotanie komór, neuropatia obwodowa, neurotoksyczność, neutropenia, niedobór dehydrogenazy pirymidynowej, niedobór DPD, niewydolność mięśnia sercowego, odwodnienie, ostra niewydolność nerek, przerzuty do OUN, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, warfaryna, wstrząs kardiogenny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia rytmu serca, zapalenie jamy ustnej, zapalenie rogówki, zespół ręka-stopa, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Capecitabine Glenmark 150 mg
Capecitabine Glenmark, dostępny w dawkach 150 mg i 500 mg w postaci tabletek powlekanych, jest fluoropirymidyną stosowaną w terapii przeciwnowotworowej. Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do jego stosowania są: nadwrażliwość na kapecytabinę, fluorouracyl lub substancje pomocnicze (w tym laktozę bezwodną: 7,640 mg w tabletce 150 mg i 25,470 mg w tabletce 500 mg), całkowity niedobór dehydrogenazy dihydropirymidynowej (DPD), ciąża i karmienie piersią, ciężka leukopenia, neutropenia, trombocytopenia, ciężkie zaburzenia czynności wątroby oraz nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min). Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazanie do jednoczesnego lub niedawnego stosowania brywudyny ze względu na ryzyko śmiertelnej toksyczności wynikającej z hamowania metabolizmu fluoropirymidyn. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest pełna ocena morfologii krwi oraz funkcji wątroby i nerek.
brywudyna, częściowy niedobór DPD, dehydrogenaza dihydropirymidynowa, działanie toksyczne, fluoropirymidyna, inhibitory CYP2C9, kapecytabina, klirens kreatyniny, laktoza bezwodna, lek przeciwnowotworowy, leukopenia, morfologia krwi, nadwrażliwość na fluorouracyl, nadwrażliwość na lek, neutropenia, niedobór DPD, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, reakcja krzyżowa, tabletka 150 mg, tabletka 500 mg, tabletka powlekana, teratogenność, trombocytopenia, warfaryna, wyniszczenie nowotworowe, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – TOLAK
Produkt leczniczy Tolak, zawierający 40 mg/g fluorouracylu (5-FU) w postaci kremu, wymaga ostrożnego stosowania ze względu na ryzyko miejscowych działań niepożądanych, takich jak rumień, nadżerki skóry oraz reakcje zapalne, które pojawiają się zwykle w drugim tygodniu terapii. Produkt nie powinien być aplikowany na błony śluzowe, otwarte rany ani w okolice oczu, nosa i ust, aby uniknąć podrażnień i uszkodzeń. W trakcie leczenia należy unikać stosowania opatrunków okluzyjnych, które mogą nasilać reakcję zapalną. W przypadku utrzymujących się odczynów skórnych powyżej 4 tygodni lub znacznego dyskomfortu, wskazane jest leczenie objawowe, np. emolientami lub miejscowymi kortykosteroidami. Ponadto, pacjenci powinni unikać ekspozycji na promieniowanie UV, aby zapobiec reakcji nadwrażliwości na światło.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, apoptoza, brywudyna, butylohydroksytoluen, dehydrogenaza dihydropirymidynowa, emolient, epitelializacja, fluorouracyl, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid miejscowy, nadwrażliwość na światło, nadwrażliwość opóźniona, nadżerka skóry, niedobór DPD, opatrunek okluzyjny, promieniowanie UV, reakcja alergiczna, rumień, sorywudyna, test płatkowy, toksyczność ogólnoustrojowa, zaburzenia rogówki - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ancotil
Flucytozyna, substancja czynna leku Ancotil, charakteryzuje się wąskim indeksem terapeutycznym, co wymaga ścisłego monitorowania parametrów laboratoryjnych w trakcie terapii. Zaleca się regularne badania czynności nerek (klirens kreatyniny), morfologii krwi oraz funkcji wątroby – początkowo codziennie, a następnie dwa razy w tygodniu. Monitorowanie stężenia flucytozyny we krwi powinno odbywać się przed podaniem kolejnej dawki. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami czynności szpiku kostnego oraz u osób z niedoborem enzymu dehydrogenazy dihydropirymidynowej (DPD), gdyż metabolit flucytozyny, 5-fluorouracyl, może wywoływać ciężkie reakcje toksyczne. W przypadku podejrzenia toksyczności związanej z niedoborem DPD wskazane jest rozważenie przerwania terapii.
5-fluorouracyl, brywudyna, czynność wątroby, dehydrogenaza dihydropirymidynowa, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, fenytoina, flucytozyna, klirens kreatyniny, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, niedobór DPD, niewydolność nerek, niewydolność serca, przedział terapeutyczny, roztwór do infuzji, sorywudyna, stężenie fenytoiny, toksyczność leku, zaburzenia szpiku kostnego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Capecitabine Glenmark
Terapia kapecytabiną (Capecitabine Glenmark) wymaga ścisłego monitorowania ze względu na potencjalne działania niepożądane, które są w większości odwracalne, ale mogą wymagać modyfikacji dawkowania lub czasowego wstrzymania leczenia. Kluczowe działania niepożądane obejmują biegunki (stopień 2: 4-6 wypróżnień/dobę, stopień 3: 7-9 wypróżnień/dobę, stopień 4: ≥10 wypróżnień/dobę lub biegunka krwawa), które mogą prowadzić do odwodnienia i ostrej niewydolności nerek, szczególnie u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami nerkowymi lub stosujących leki nefrotoksyczne. Zespół ręka-stopa klasyfikuje się na stopnie 1-3, gdzie stopień 2 i 3 wymaga przerwania terapii i zmniejszenia dawki po ustąpieniu objawów. Należy unikać stosowania witaminy B6 w terapii skojarzonej z cisplatyną, natomiast deksopantenol może być skuteczny w profilaktyce zespołu ręka-stopa. Monitorowanie elektrolitów, w tym wapnia, jest istotne ze względu na ryzyko hipo- i hiperkalcemii oraz potencjalne nasilenie zaburzeń u pacjentów z cukrzycą lub innymi zaburzeniami równowagi elektrolitowej.
antykoagulant kumarynowy, biegunka, bradykardia, brywudyna, czas protrombinowy, częstoskurcz komorowy, dehydrogenaza pirymidynowa, dławica piersiowa, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, fluoropirymidyna, genotyp, hiperkalcemia, INR, izoenzym 2C9 cytochromu P-450, kardiomiopatia, kardiotoksyczność, klirens kreatyniny, lek nefrotoksyczny, migotanie komór, neuropatia, neurotoksyczność, neutropenia, niedobór DPD, odwodnienie, ostra niewydolność nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, warfaryna, wstrząs kardiogenny, wydłużenie odstępu QT, zapalenie błony śluzowej, zapalenie jamy ustnej, zapalenie rogówki, zawał mięśnia sercowego, zespół ręka-stopa, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Actikerall
Produkt leczniczy Actikerall zawiera 5 mg fluorouracylu oraz 100 mg kwasu salicylowego na gram roztworu, a także 80 mg dimetylosulfotlenku (DMSO) i 160 mg etanolu. Fluorouracyl, jako cytostatyk, jest metabolizowany przez enzym dehydrogenazę dihydropirymidyny (DPD), jednak ze względu na minimalne wchłanianie przezskórne podczas stosowania zgodnie z zaleceniami, nie przewiduje się konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów z niedoborem DPD. Produkt wykazuje działanie keratolityczne dzięki kwasowi salicylowemu, a DMSO i etanol mogą powodować miejscowe podrażnienia i pieczenie, zwłaszcza na uszkodzonej skórze. Ze względu na łatwopalność preparatu, należy unikać kontaktu z otwartym ogniem i źródłami ciepła podczas stosowania.
choroba Bowena, cukrzyca, cytostatyk, dehydrogenaza dihydropirymidyny, dimetylosulfotlenek, działanie keratolityczne, ekspozycja na światło słoneczne, enzym DPD, fluorouracyl, krwawiąca zmiana skórna, kwas salicylowy, niedobór DPD, podrażnienie skóry, promieniowanie ultrafioletowe, promieniowanie UV, rak podstawnokomórkowy skóry, rogowacenie słoneczne, uszkodzenie skóry, zaburzenie czucia - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – 5-Fluorouracil-Ebewe
5-Fluorouracil-Ebewe (50 mg/ml) jest lekiem o potencjalnym działaniu mutagennym i rakotwórczym, wymagającym ścisłego przestrzegania zasad bezpieczeństwa podczas przygotowywania i podawania, w tym stosowania odzieży ochronnej i pracy w warunkach jałowych z przepływem laminarnym. Kobiety w ciąży nie powinny mieć kontaktu z lekiem. Leczenie może wywoływać poważne działania niepożądane kardiotoksyczne, takie jak zawał mięśnia sercowego, arytmie, zapalenie mięśnia sercowego czy zespół takotsubo, szczególnie częstsze przy ciągłej infuzji niż bolusie. Należy monitorować czynność serca, zwłaszcza u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca w wywiadzie, i natychmiast przerwać terapię w przypadku ciężkiej kardiotoksyczności. Ponadto, odnotowano przypadki encefalopatii (w tym hiperamonemicznej, leukoencefalopatii i PRES), które wymagają przerwania leczenia i oznaczenia stężenia amoniaku w surowicy, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby. Ryzyko zespołu rozpadu guza jest zwiększone u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, hiperkaliemią, dużym obciążeniem nowotworowym lub szybko postępującą chorobą, co wymaga profilaktyki w postaci nawodnienia i korekty hipourykemii.
5-fluorouracyl, arytmia, ataksja, brywudyna, choroba niedokrwienna serca, częściowy niedobór DPD, dehydrogenaza dihydropirymidynowa, dezorientacja, dławica piersiowa, encefalopatia hiperamonemiczna, fluoropirymidyna, fluorouracyl, hiperkaliemia, kapecytabina, kardiomiopatia stresowa, kardiotoksyczność, kwasica mleczanowa, leukoencefalopatia, neurotoksyczność, neutropenia, niedobór DPD, splątanie, wstrząs kardiogenny, zapalenie jamy ustnej, zapalenie mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego, zespół rozpadu guza, zespół takotsubo, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Capecitabinum Glenmark
Podczas terapii kapecytabiną kluczowe jest monitorowanie i modyfikacja dawkowania w celu minimalizacji ryzyka działań niepożądanych, takich jak biegunka (klasyfikowana wg NCIC CTC: stopień 2 – 4-6 wypróżnień/dobę, stopień 3 – 7-9 wypróżnień/dobę, stopień 4 – ≥10 wypróżnień/dobę), zespół ręka-stopa (stopień 1-3, z objawami od drętwienia do owrzodzeń i silnego bólu) oraz kardiotoksyczność (zawał mięśnia sercowego, arytmie, niewydolność serca). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z odwodnieniem, które może prowadzić do ostrej niewydolności nerek, oraz na osoby z zaburzeniami czynności wątroby (bilirubina >3×GGN, aminotransferazy >2,5×GGN) i nerek (klirens kreatyniny 30-50 ml/min), u których ryzyko działań niepożądanych jest zwiększone. W przypadku zespołu ręka-stopa stopnia 2 lub wyższego zaleca się przerwanie terapii do czasu poprawy, a po stopniu 3 – redukcję dawki kapecytabiny. W leczeniu skojarzonym z cisplatyną nie zaleca się stosowania witaminy B6 ze względu na możliwe obniżenie skuteczności cisplatyny, natomiast deksopantenol może mieć działanie profilaktyczne.
bradykardia, brak laktazy, czas protrombinowy, częstoskurcz komorowy torsade de pointes, dehydrogenaza pirymidynowa, dławica piersiowa, doustny lek przeciwzakrzepowy, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, hiperkalcemia, izoenzym 2C9 cytochromu P-450, kardiomiopatia, kardiotoksyczność, klirens kreatyniny, laktoza bezwodna, loperamid, migotanie komór, nagły zgon, neuropatia, neurotoksyczność, neutropenia, niedobór DPD, nietolerancja galaktozy, niewydolność mięśnia sercowego, ostra niewydolność nerek, pochodna kumaryny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wskaźnik INR, wstrząs kardiogenny, zaburzenie rytmu serca, zapalenie błony śluzowej, zapalenie jamy ustnej, zapalenie rogówki, zawał mięśnia sercowego, zespół ręka-stopa, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy