skłonność do drgawek

Skłonność do drgawek oznacza zwiększoną predyspozycję organizmu do wystąpienia napadów drgawkowych, które są objawem nieprawidłowej, nadmiernie zsynchronizowanej aktywności elektrycznej neuronów w mózgu. Może być uwarunkowana genetycznie, wynikać z uszkodzeń strukturalnych mózgu, zaburzeń metabolicznych, infekcji lub innych czynników.

W praktyce klinicznej skłonność do drgawek obserwuje się najczęściej w padaczce, ale może towarzyszyć również stanom gorączkowym (zwłaszcza u dzieci), zatruciom, odstawieniu niektórych substancji psychoaktywnych, zaburzeniom elektrolitowym czy urazom głowy. Obniżony próg drgawkowy występuje także w przebiegu niektórych chorób neurodegeneracyjnych i wrodzonych wad rozwojowych ośrodkowego układu nerwowego.

Diagnostyka skłonności do drgawek obejmuje badania elektroencefalograficzne (EEG), badania neuroobrazowe (MRI, CT), badania genetyczne oraz szczegółowy wywiad kliniczny. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować farmakoterapię przeciwdrgawkową, usunięcie czynnika wywołującego (jeśli jest możliwe do zidentyfikowania) oraz postępowanie neuroprotekcyjne.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl