zaburzenie wzrostu wewnątrzmacicznego

Zaburzenie wzrostu wewnątrzmacicznego (IUGR – Intrauterine Growth Restriction) to stan, w którym płód nie osiąga swojego potencjału wzrostowego i jego masa lub wymiary są mniejsze niż przewidywane dla danego wieku ciążowego. Rozpoznanie stawia się, gdy parametry płodu znajdują się poniżej 10. centyla dla danego wieku ciążowego, a w przypadkach ciężkich – poniżej 3. centyla.

Etiologia IUGR jest zróżnicowana i może być związana z czynnikami matczynymi (nadciśnienie, choroby autoimmunologiczne, niedożywienie), łożyskowymi (niewydolność łożyska, nieprawidłowa implantacja) lub płodowymi (wady genetyczne, infekcje wewnątrzmaciczne). Kluczowym mechanizmem patofizjologicznym jest nieprawidłowe funkcjonowanie łożyska, prowadzące do niedostatecznego zaopatrzenia płodu w tlen i składniki odżywcze.

Diagnostyka obejmuje seryjne badania ultrasonograficzne z oceną biometrii płodu, objętości płynu owodniowego oraz przepływów naczyniowych w krążeniu maciczno-łożyskowym i płodowym. Istotne jest różnicowanie między symetrycznym IUGR (równomierne zmniejszenie wszystkich parametrów) a asymetrycznym (oszczędzenie obwodu główki przy zmniejszeniu obwodu brzucha), co może wskazywać na czas wystąpienia zaburzenia i jego przyczynę.

Postępowanie w IUGR zależy od stopnia nasilenia, wieku ciążowego i wyników badań dodatkowych. Obejmuje ono intensywny nadzór nad płodem, leczenie schorzeń matczynych oraz określenie optymalnego czasu i sposobu zakończenia ciąży. Noworodki z IUGR wymagają szczególnej opieki ze względu na zwiększone ryzyko powikłań okołoporodowych oraz możliwych długoterminowych konsekwencji zdrowotnych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl