wartości docelowe glikemii
Wartości docelowe glikemii określają optymalny zakres stężenia glukozy we krwi, do którego powinni dążyć pacjenci z cukrzycą. Są one kluczowym elementem w ocenie skuteczności leczenia i zapobieganiu powikłaniom cukrzycy.
Według aktualnych wytycznych Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego, dla większości dorosłych z cukrzycą zaleca się wartości glikemii na czczo w zakresie 80-110 mg/dl (4,4-6,1 mmol/l), a 2 godziny po posiłku poniżej 140 mg/dl (7,8 mmol/l). Dla hemoglobiny glikowanej (HbA1c) ogólny cel to wartość poniżej 7%, choć może być on indywidualizowany.
Wartości docelowe różnią się w zależności od wieku pacjenta, czasu trwania cukrzycy, obecności powikłań, ryzyka hipoglikemii oraz chorób współistniejących. U osób starszych, z długotrwałą cukrzycą lub licznymi chorobami współistniejącymi cele mogą być mniej rygorystyczne (HbA1c <8%), natomiast u kobiet w ciąży znacznie bardziej restrykcyjne (glikemia na czczo <95 mg/dl, a po posiłku <140 mg/dl).
Regularne monitorowanie glikemii i dążenie do utrzymania jej w zakresie wartości docelowych ma fundamentalne znaczenie w redukcji ryzyka powikłań mikronaczyniowych (retinopatia, nefropatia, neuropatia) oraz makronaczyniowych (choroba niedokrwienna serca, udar mózgu).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sitagliptin STADA 100 mg
Sitagliptin STADA, dostępny w dawkach 50 mg i 100 mg w formie tabletek powlekanych, zawiera sytagliptynę (chlorowodorek jednowodny) i jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2 w celu poprawy kontroli glikemii. Lek może być stosowany jako monoterapia u pacjentów z przeciwwskazaniami lub nietolerancją metforminy, a także w terapii skojarzonej z metforminą, pochodnymi sulfonylomocznika lub agonistami receptora PPARγ (tiazolidynedionami). Ponadto, Sitagliptin STADA znajduje zastosowanie w trójskładnikowej terapii doustnej oraz jako uzupełnienie leczenia insuliną, gdy stała dawka insuliny wraz z dietą i aktywnością fizyczną nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii. W każdym schemacie leczenia zaleca się kontynuowanie diety cukrzycowej i regularnej aktywności fizycznej.
agonista receptora PPARγ, chlorowodorek jednowodny, cukrzyca typu 2, dieta cukrzycowa, insulinoterapia, kontrola glikemii, kwasica ketonowa, lek przeciwcukrzycowy doustny, metformina, monoterapia, nietolerancja leku, niewydolność nerek, pochodna sulfonylomocznika, przeciwwskazania do metforminy, reżim dietetyczny, sytagliptyna, terapia doustna dwuskładnikowa, terapia doustna trójskładnikowa, terapia trójlekowa, tiazolidynedion, wartości docelowe glikemii, zaburzenia żołądkowo-jelitowe