feksofenadyna
Feksofenadyna to lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, będący aktywnym metabolitem terfenadyny. Charakteryzuje się silnym działaniem przeciwalergicznym poprzez selektywne blokowanie obwodowych receptorów H1. W odróżnieniu od starszych leków przeciwhistaminowych, feksofenadyna nie wywołuje efektu sedatywnego, gdyż praktycznie nie przenika przez barierę krew-mózg.
Lek stosowany jest głównie w leczeniu objawowym sezonowego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz przewlekłej pokrzywki idiopatycznej. Feksofenadyna skutecznie łagodzi takie objawy jak kichanie, świąd, wydzielina z nosa oraz świąd i łzawienie oczu. Dostępna jest w różnych dawkach, najczęściej 120 mg i 180 mg, podawanych raz na dobę.
Profil bezpieczeństwa feksofenadyny jest korzystny – lek nie wykazuje działania kardiotoksycznego (w przeciwieństwie do terfenadyny), nie wchodzi w istotne interakcje z pożywieniem ani większością leków. Może być stosowany u pacjentów z niewydolnością nerek i wątroby, choć niekiedy wymaga dostosowania dawki. Najczęstsze działania niepożądane to bóle głowy, senność, zawroty głowy i dolegliwości żołądkowo-jelitowe, jednak występują one stosunkowo rzadko.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Dermografizm – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Dermografizm, czyli dermatographic urticaria, to najczęstsza forma pokrzywki indukowanej, dotykająca 2-5% populacji. Charakteryzuje się potrójną odpowiedzią Lewisa: po drażnieniu skóry pojawia się czerwona linia (rozszerzenie naczyń włosowatych), rumień (rozszerzenie tętniczek) oraz liniowy bąbel (obrzęk i przesięk płynu). Objawy, takie jak wypukłe, czerwone linie, bąble, świąd, pieczenie czy mrowienie, zwykle ustępują samoistnie w ciągu 30 minut. Diagnostyka opiera się na teście klinicznym polegającym na delikatnym przeciągnięciu narzędziem po skórze i obserwacji reakcji. Należy różnicować dermografizm z innymi typami pokrzywki, w tym z białym dermografizmem, który objawia się blednięciem skóry po potarciu. W diagnostyce różnicowej uwzględnia się także mastocytozę, w której biopsja skóry może być pomocna.
atopowe zapalenie skóry, biały dermografizm, biopsja skóry, dermografizm, difenhydramina, emolient, feksofenadyna, fototerapia UVB, hydroksyzyna, immunoglobulina E, leki przeciwhistaminowe H1, loratadyna, mastocytoza, omalizumab, pokrzywka fizyczna, pokrzywka indukowana, pokrzywka przewlekła spontaniczna, potrójna odpowiedź Lewisa, reakcja alergiczna, rumień, świąd, terapia PUVA, zespół hipereozynofilowy - Leksykon substancji czynnych
Alkohole sterolowe z lanoliny – Interakcje
Alkohole sterolowe z lanoliny, obecne w produkcie TRUE Test 36 w dawce 1000 µg/cm² (810 µg/płatek), są stosowane w diagnostyce alergii kontaktowej za pomocą testów płatkowych. Najistotniejszą klinicznie interakcją jest wpływ leków immunosupresyjnych, zwłaszcza kortykosteroidów systemowych (≥20 mg prednizolonu/dobę) oraz miejscowych, które mogą prowadzić do fałszywie ujemnych wyników testów poprzez hamowanie odpowiedzi immunologicznej. Zaleca się odstawienie tych leków co najmniej 2 tygodnie przed wykonaniem testu. Inne immunosupresanty, takie jak cyklosporyna, takrolimus czy metotreksat, również mogą wpływać na wyniki, dlatego wymagana jest konsultacja lekarska w celu ewentualnego czasowego odstawienia. Leki przeciwhistaminowe mogą potencjalnie zmniejszać reakcję skórną, a fototoksyczne i fotoalergiczne substancje mogą nasilać reakcje skórne pod wpływem światła, co należy uwzględnić podczas interpretacji wyników.
alergia kontaktowa, alkohol sterolowy z lanoliny, budezonid, cetyryzyna, choroba autoimmunologiczna, cyklosporyna, diuretyk, fałszywie ujemny wynik, farmakoterapia, feksofenadyna, fluorochinolon, flutikazon, hydrokortyzon maślan, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakologiczna, kortykosteroid miejscowy, kortykosteroid systemowy, lek immunosupresyjny, lek przeciwhistaminowy, loratadyna, metotreksat, odpowiedź immunologiczna, odpowiedź immunologiczna typu komórkowego, prednizolon, przeszczep, reakcja immunologiczna, reakcja typu natychmiastowego, reaktywność skóry, takrolimus, terapia immunosupresyjna, test alergiczny, test płatkowy, test prowokacyjny, tetracyklina, wywiad farmakologiczny - Leksykon leków
Interakcje leku – Ritonavir Aurovitas 100 mg
Rytonawir (Ritonavir Aurovitas) wykazuje silne hamowanie izoenzymów cytochromu P450, głównie CYP3A4 oraz CYP2D6, co prowadzi do istotnych klinicznie zmian stężeń leków metabolizowanych przez te enzymy. Dodatkowo rytonawir hamuje glikoproteinę P oraz indukuje enzymy sprzęgające z kwasem glukuronowym i izoenzymy CYP1A2, CYP2C8, CYP2C9 i CYP2C19, co może skutkować zmniejszeniem stężeń niektórych leków. W praktyce klinicznej obserwuje się m.in. 64% wzrost AUC amprenawiru i 5-krotny wzrost Cmin przy jednoczesnym stosowaniu amprenawiru 600 mg 2x/dobę z rytonawirem 100 mg 2x/dobę. Interakcje z lekami takimi jak alprazolam, digoksyna czy feksofenadyna wymagają monitorowania stężeń i dostosowania dawek, zwłaszcza że efekt hamowania CYP3A4 i glikoproteiny P może ulegać osłabieniu w czasie. Rytonawir jest także podatny na indukcję metabolizmu przez leki takie jak delawirdyna, efawirenz, fenytoina, ryfampicyna oraz preparaty z dziurawca zwyczajnego, co może znacząco obniżać jego stężenie w surowicy i wymagać modyfikacji terapii.
alprazolam, amprenawir, benzodiazepina, CYP1A2, CYP2C19, CYP2C8, CYP2C9, CYP2D6, CYP3A4, cytochrom P450, dehydrogenaza alkoholowa, delawirdyna, digoksyna, dziurawiec zwyczajny, efawirenz, feksofenadyna, fenytoina, glikoproteina p, glikozyd nasercowy, hamowanie CYP3A4, hepatotoksyczność, Hypericum perforatum, inhibitor proteazy, inhibitor proteazy HIV, izoenzym, kwas glukuronowy, lek przeciwretrowirusowy, ryfampicyna, rytonawir, terapia HIV, toksyczność alkoholu, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Feksofenadyna – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Feksofenadyna chlorowodorek, stosowana w preparatach takich jak Allegra czy Telfast, nie posiada wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo jej stosowania u kobiet w ciąży. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka, płodu, poród ani rozwój pourodzeniowy, jednak ze względu na brak danych u ludzi, lek powinien być stosowany w ciąży wyłącznie wtedy, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Lekarz powinien przeprowadzić indywidualną ocenę korzyści i ryzyka oraz poinformować pacjentkę o braku danych klinicznych i konieczności monitorowania podczas terapii.
badania przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, ciąża, dane kliniczne, feksofenadyna, feksofenadyna chlorowodorek, karmienie piersią, laktacja, leki przeciwhistaminowe, objawy alergiczne, płodność, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, terfenadyna, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Interakcje leku – Diohespan Max 1000 mg
Diosmina, aktywny składnik Diohespan Max, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne z kilkoma lekami, co może wpływać na ich skuteczność i bezpieczeństwo. W przypadku metronidazolu obserwuje się podwyższenie maksymalnego stężenia w osoczu oraz wydłużenie czasu eliminacji, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych. Podobnie, diosmina zwiększa czas eliminacji i stężenie diklofenaku, nasilając jego działanie przeciwzapalne, ale także ryzyko powikłań ze strony przewodu pokarmowego i układu sercowo-naczyniowego. Zwiększone wchłanianie i biodostępność feksofenadyny może prowadzić do nasilenia efektów przeciwhistaminowych, natomiast hamowanie metabolizmu karbamazepiny skutkuje wzrostem jej stężenia w surowicy, co wymaga monitorowania ze względu na ryzyko neurotoksyczności. Zalecane jest monitorowanie stężeń leków i ewentualna korekta dawek podczas jednoczesnej terapii z diosminą.
diklofenak, diosmina, działanie niepożądane, efekt przeciwhistaminowy, farmakokinetyka, farmakoterapia, feksofenadyna, hepatotoksyczność, interakcja diosminy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja lekowa, karbamazepina, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpadaczkowy, metronidazol, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność żylna, NLPZ, obrzęk kończyn dolnych, parametr farmakokinetyczny, produkt leczniczy, substancja pomocnicza - Leksykon leków
Skład i postać leku – Fexofenadine hydrochloride Cipla 180 mg
Produkt leczniczy Fexofenadine hydrochloride Cipla zawiera 180 mg feksofenadyny chlorowodorku w jednej tabletce powlekanej o wymiarach 17,00 x 8,00 mm. Tabletka ma podłużny kształt, jest obustronnie wypukła i żółta, co jest efektem zastosowania żelaza tlenku żółtego (E172) w otoczce. Substancje pomocnicze w rdzeniu obejmują celulozę mikrokrystaliczną, skrobię kukurydzianą, kroskarmelozę sodową, powidon oraz magnezu stearynian, natomiast otoczka zawiera hypromelozę, tytanu dwutlenek (E171), makrogol 400 i 4000 oraz żelaza tlenek żółty. Linia podziału na tabletce ułatwia rozkruszenie, ale nie służy do dzielenia na równe dawki.
celuloza mikrokrystaliczna, feksofenadyna, feksofenadyny chlorowodorek, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, linia podziału, magnezu stearynian, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, otoczka tabletki, podanie doustne, powidon, rdzeń tabletki, skrobia kukurydziana, środek rozsadzający, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fexofenadine hydrochloride Cipla 120 mg
Chlorowodorek feksofenadyny, substancja czynna leku Fexofenadine hydrochloride Cipla, wykazuje profil działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zaburzenia układu nerwowego, takie jak ból głowy, senność i zawroty głowy (częstość ≥ 1/100 do < 1/10), które zwykle mają łagodne nasilenie i ustępują samoistnie. Często występują również nudności, które mogą ustępować przy przyjmowaniu leku z posiłkiem. Rzadziej obserwuje się uczucie zmęczenia (≥ 1/1 000 do < 1/100). Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano także działania o nieznanej częstości, takie jak biegunka, reakcje nadwrażliwości (obrzęk naczynioruchowy, ucisk w klatce piersiowej, duszność, reakcje anafilaktyczne), zaburzenia psychiczne (bezsenność, nerwowość, paroniria), zaburzenia serca (częstoskurcz, kołatanie serca) oraz reakcje skórne (wysypka, pokrzywka, świąd).
bezsenność, biegunka, ból głowy, chlorowodorek feksofenadyny, częstoskurcz, duszność, feksofenadyna, kołatanie serca, koszmary senne, nerwowość, nudności, obrzęk naczynioruchowy, paroniria, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, senność, świąd, ucisk w klatce piersiowej, uczucie zmęczenia, wysypka, zaburzenia psychiczne, zaburzenia serca, zaburzenia skóry, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądka, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Fexofenadine hydrochloride Cipla 180 mg
Przedawkowanie chlorowodorku feksofenadyny, leku przeciwhistaminowego II generacji stosowanego w terapii objawów alergii, charakteryzuje się objawami takimi jak zawroty głowy, senność, zmęczenie oraz suchość w jamie ustnej. Objawy te mogą wystąpić nawet przy dawkach jednorazowych do 800 mg, co stanowi ponad 4-krotność dawki terapeutycznej (180 mg), jednak nie są one zwykle zagrożeniem życia. W badaniach klinicznych dawki wielokrotne do 690 mg dwa razy na dobę przez miesiąc oraz dawki przewlekłe 240 mg/dobę przez rok wykazały profil bezpieczeństwa porównywalny z placebo, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa leku. Maksymalna tolerowana dawka nie została precyzyjnie określona, co dodatkowo potwierdza niskie ryzyko poważnych działań niepożądanych przy przedawkowaniu.
chlorowodorek feksofenadyny, feksofenadyna, hemodializa, leczenie objawowe, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, objawy alergii, płukanie żołądka, przedawkowanie leku, senność, suchość jamy ustnej, węgiel aktywowany, zaburzenia czuwania, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fexofast 180 mg 180 mg
Feksofenadyny chlorowodorek, substancja czynna preparatu Fexofast 180 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się działaniami niepożądanymi o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu nerwowego (bóle głowy, senność, zawroty głowy) oraz układu żołądkowo-jelitowego (nudności), występujące z częstością ≥1/100 do <1/10. Rzadziej zgłaszane są zmęczenie (≥1/1000 do <1/100) oraz reakcje nadwrażliwości immunologicznej, takie jak obrzęk naczynioruchowy, duszność i anafilaksja, których częstość nie może być precyzyjnie określona. Działania te mogą stanowić poważne zagrożenie, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu krążenia, ze względu na możliwość wystąpienia tachykardii i zaburzeń rytmu serca.
anafilaksja, bezsenność, biegunka, ból głowy, duszność, feksofenadyna, koszmary senne, nerwowość, nudności, obrzęk naczynioruchowy, personel medyczny, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień, senność, świąd, tachykardia, ucisk w klatce piersiowej, układ immunologiczny, układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy, wysypka, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia skóry, zaburzenia snu, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Interakcje leku – Fexofast 120 mg 120 mg
Feksofenadyna, będąca lekiem przeciwhistaminowym II generacji, nie ulega biotransformacji wątrobowej, co minimalizuje ryzyko interakcji farmakometabolicznych z innymi lekami metabolizowanymi w wątrobie. Jednoczesne podanie feksofenadyny z erytromycyną lub ketokonazolem prowadzi do 2-3-krotnego wzrostu stężenia leku w osoczu, jednak bez wpływu na wydłużenie odcinka QT czy zwiększenie działań niepożądanych. Mechanizm tej interakcji wiąże się ze zwiększonym wchłanianiem feksofenadyny oraz zmniejszonym wydalaniem z żółcią lub obniżonym wydzielaniem żołądkowo-jelitowym. W przypadku leków zobojętniających kwas solny zawierających wodorotlenek glinu i magnezu, podanie ich na 15 minut przed feksofenadyną znacząco obniża biodostępność leku, co wymaga zachowania co najmniej 2-godzinnej przerwy między podaniami. Omeprazol nie wykazuje istotnych interakcji z feksofenadyną, co pozwala na ich bezpieczne jednoczesne stosowanie.
biotransformacja wątrobowa, działanie sedatywne, erytromycyna, feksofenadyna, feksofenadyna chlorowodorek, inhibitor pompy protonowej, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, ketokonazol, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, lek zobojętniający, odcinek QT, omeprazol, ośrodkowy układ nerwowy, parametr farmakokinetyczny, wodorotlenek glinu i magnezu, zapis elektrokardiograficzny - Leksykon chorób i schorzeń
Dermografizm – Leczenie
Dermografizm, znany również jako dermografizm pokrzywkowy, to jedna z najczęstszych form pokrzywki fizykalnej, dotykająca około 5% populacji. Objawia się powstawaniem czerwonych, wypukłych linii lub bąbli pokrzywkowych w miejscu urazu mechanicznego skóry, które pojawiają się w ciągu kilku minut i zwykle ustępują samoistnie w ciągu 15-30 minut. Patogeneza opiera się na uwalnianiu histaminy i mediatorów zapalnych z mastocytów po kontakcie skóry z bodźcem, co jest reakcją immunologiczną z udziałem IgE. Diagnostyka opiera się na prostym teście klinicznym – potarciu skóry i obserwacji charakterystycznych zmian. Leczenie nie jest konieczne u pacjentów bezobjawowych, natomiast w przypadku objawowego dermografizmu stosuje się przede wszystkim leki przeciwhistaminowe H1 drugiej generacji (feksofenadyna, loratadyna, cetyryzyna, desloratadyna, lewocetyryzyna), z możliwością zwiększenia dawki do 4-krotności standardowej. W opornych przypadkach rozważa się dodanie leków przeciwhistaminowych pierwszej generacji (hydroksyzyna, difenhydramina, doksepina) lub antagonistów receptorów H2 (famotydyna). Omalizumab (150-300 mg/miesiąc) jest skuteczną opcją w terapii opornej, wykazującą poprawę u 58-72% pacjentów.
antagonista receptora H2, biopsja skóry, cetyryzyna, desloratadyna, difenhydramina, doksepina, duszność, famotydyna, feksofenadyna, fototerapia, hydroksyzyna, immunoglobulina E, inhibitor leukotrienów, komórka tuczna, kortykosteroid, kromoglikan sodowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, lewocetyryzyna, loratadyna, mastocytoza, mediator zapalny, omalizumab, pokrzywka fizykalna, promieniowanie UVA, promieniowanie UVB, przeciwciało monoklonalne, receptor H1, świerzb, test alergiczny, układ immunologiczny - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Telfast 30 30 mg
Feksofenadyna chlorowodorek w dawce 30 mg (odpowiadającej 28 mg feksofenadyny) wykazuje szybkie wchłanianie po podaniu doustnym, osiągając Tmax w zakresie 1-3 godzin. U dzieci po dawce 30 mg Cmax wynosi około 128 ng/ml, a podawanie 30 mg dwa razy na dobę zapewnia ekspozycję (AUC) porównywalną do 120 mg raz na dobę u dorosłych, co potwierdza adekwatność dawkowania pediatrycznego. Lek wiąże się z białkami osocza w 60-70%, a metabolizm jest minimalny, co skutkuje obecnością feksofenadyny głównie w postaci niezmienionej w moczu i kale. Okres półtrwania wynosi 11-15 godzin, co umożliwia stosowanie schematów dawkowania dwukrotnego lub jednokrotnego dziennie.
AUC, Cmax, dwuwykładniczy spadek stężenia, eliminacja wątrobowa, farmakokinetyka liniowa, feksofenadyna, feksofenadyny chlorowodorek, maksymalne stężenie w surowicy, okres półtrwania, pole pod krzywą stężenia, stan stacjonarny, stężenie leku w surowicy, Tmax, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakokinetyczne, wydalanie z żółcią - Leksykon chorób i schorzeń
Kurczowe zapalenie skóry na zimno – Leczenie
Kurczowe zapalenie skóry na zimno (cold urticaria) to przewlekła alergiczna dermatoza manifestująca się bąblami pokrzywkowymi i/lub obrzękiem naczynioruchowym po ekspozycji na zimno. Podstawą leczenia jest unikanie czynników wyzwalających, takich jak kontakt z zimną wodą, zimne napoje czy niskie temperatury, oraz stosowanie nieuspokajających leków przeciwhistaminowych drugiej generacji (cetyryzyna, loratadyna, desloratadyna, feksofenadyna, lewocetyryzyna) w dawkach standardowych lub zwiększonych do 4-krotności dawki standardowej pod nadzorem lekarza. W przypadku oporności na leczenie przeciwhistaminowe zaleca się terapię omalizumabem (150-300 mg s.c. co 4 tygodnie), a także rozważenie leków drugiej linii, takich jak montelukast, cyklosporyna (3 mg/kg/dobę), trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, cyproheptadyna czy ketotifen. W ciężkich zaostrzeniach dopuszcza się krótkotrwałe stosowanie doustnych kortykosteroidów (prednizon/prednizolon 0,5-1 mg/kg/dobę, max 60 mg).
adrenalina, anafilaksja, bąbel pokrzywkowy, cetyryzyna, cyklosporyna, cyproheptadyna, desloratadyna, doksepina, dupilumab, feksofenadyna, hydroksyzyna, immunosupresant, ketotifen, komórka tuczna, kortykosteroid, kurczowe zapalenie skóry na zimno, lek biologiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwleukotrienowy, lewocetyryzyna, loratadyna, mediator zapalny, montelukast, obrzęk naczynioruchowy, omalizumab, pokrzywka z zimna, prednizolon, prednizon, przeciwciało monoklonalne anty-IgE, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Allegra 120 mg
Chlorowodorek feksofenadyny, substancja czynna leku Allegra 120 mg, wykazuje minimalny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn, co wynika z jego ograniczonej penetracji do ośrodkowego układu nerwowego i korzystnego profilu farmakodynamicznego. Obiektywne testy kliniczne potwierdzają brak istotnego wpływu na funkcje poznawcze i psychomotoryczne, co odróżnia feksofenadynę od leków przeciwhistaminowych pierwszej generacji. Lekarz powinien poinformować pacjenta, że stosowanie Allegra 120 mg zasadniczo nie ogranicza zdolności do prowadzenia pojazdów, jednak konieczne jest indywidualne monitorowanie reakcji organizmu po pierwszej dawce.
Allegra, charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek feksofenadyny, działania niepożądane, farmakodynamika, feksofenadyna, funkcje poznawcze, indywidualna wrażliwość, leki przeciwhistaminowe pierwszej generacji, ośrodkowy układ nerwowy, penetracja do ośrodkowego układu nerwowego, profil bezpieczeństwa, sprawność psychomotoryczna, substancja czynna, zawroty głowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Fexofast 120 mg 120 mg
Fexofast 120 mg to lek w postaci tabletek powlekanych, zawierający 120 mg feksofenadyny chlorowodorku, co odpowiada 112 mg substancji czynnej feksofenadyny. Tabletki mają charakterystyczny brzoskwiniowy kolor i wymiary około 15 mm x 6,5 mm. Substancje pomocnicze w rdzeniu tabletki obejmują celulozę mikrokrystaliczną (wypełniacz), kroskarmelozę sodową (substancja rozpadowa), skrobię kukurydzianą i powidon (spoiwa) oraz magnezu stearynian (substancja poślizgowa). Otoczka zawiera hypromelozę 6 cP, tytanu dwutlenek, makrogol 400 i 4000 oraz tlenki żelaza, które nadają tabletce ochronę, ułatwiają połykanie i charakterystyczny kolor.
blister PVC/PVDC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, feksofenadyna, feksofenadyny chlorowodorek, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, skrobia kukurydziana, stearynian magnezu, substancja poślizgowa, substancja rozpadowa, tabletka powlekana, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty - Leksykon chorób i schorzeń
Pokrzywka i obrzęk naczynioruchowy – Zapobieganie i profilaktyka
Pokrzywka i obrzęk naczynioruchowy wymagają kompleksowej profilaktyki obejmującej identyfikację i eliminację czynników wyzwalających, takich jak alergeny pokarmowe (np. owoce morza, orzeszki ziemne), leki (NLPZ, inhibitory ACE) oraz czynniki fizyczne (zimno, ciepło, światło). W leczeniu farmakologicznym podstawę stanowią leki przeciwhistaminowe drugiej generacji, takie jak cetyryzyna (do 40 mg/dobę), feksofenadyna (do 180 mg, 4 razy dziennie), loratadyna i desloratadyna, stosowane regularnie w celu zapobiegania nawrotom. W przypadku braku odpowiedzi na standardowe dawki zaleca się ich zwiększenie do 2-4-krotności dawki, łączenie różnych leków przeciwhistaminowych, a także rozważenie antagonistów receptorów H2 i leukotrienowych (np. montelukast). W opornych przypadkach stosuje się omalizumab (150-300 mg s.c. co miesiąc), cyklosporynę lub krótkotrwałe kortykosteroidy (prednizon 0,5-1 mg/kg/dobę przez 3-10 dni). Pacjentów z przewlekłą pokrzywką trwającą ponad 6 tygodni należy kierować do alergologa.
alergen pokarmowy, anafilaksja, androgen, antagonista receptora H2, antagonista receptora leukotrienowego, autostrzykawka z adrenaliną, berotralstat, cetyryzyna, choroba autoimmunologiczna, cyklosporyna, danazol, desloratadyna, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, ekalantyd, feksofenadyna, ikatybant, inhibitor kalikreiny, inhibitor konwertazy angiotensyny, koncentrat inhibitora C1, kortykosteroid systemowy, kwas traneksamowy, lanadelumab, leczenie farmakologiczne, lek immunosupresyjny, lek przeciwhistaminowy, loratadyna, montelukast, niesteroidowy lek przeciwzapalny, oksandrolon, omalizumab, pokrzywka i obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka indukowana, pokrzywka ostra, pokrzywka przewlekła, prednizon, przeciwciało monoklonalne anty-IgE, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, schorzenie dermatologiczne, terapia biologiczna - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Fexofenadini Hydrochloridum Polpharma 180 mg
Fexofenadini Hydrochloridum Polpharma w dawce 180 mg, zawierający chlorowodorek feksofenadyny, wykazuje minimalny wpływ na funkcje psychomotoryczne, co potwierdzają obiektywne badania kliniczne. Substancja czynna nie powoduje istotnych zaburzeń ośrodkowego układu nerwowego, co przekłada się na brak klinicznie znaczącego upośledzenia zdolności prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn wymagających koncentracji. Mimo korzystnego profilu bezpieczeństwa, konieczna jest indywidualna ocena reakcji pacjenta na lek, zwłaszcza w początkowym okresie terapii, aby wykluczyć nietypowe reakcje mogące wpływać na zdolności psychofizyczne.
- Leksykon substancji czynnych
Feksofenadyna – Przedawkowanie
Feksofenadyna, stosowana w preparatach takich jak Allegra czy Telfast, wykazuje szeroki indeks terapeutyczny i wysoki profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi. Dawki do 800 mg jednorazowo, 690 mg dwa razy na dobę przez miesiąc oraz 240 mg raz na dobę przez rok nie powodowały istotnych działań niepożądanych w porównaniu z placebo. W przypadku przedawkowania obserwuje się charakterystyczne objawy: zawroty głowy, senność, zmęczenie oraz suchość błony śluzowej jamy ustnej, które występują nawet przy niewielkim przekroczeniu dawki, jednak nie zdefiniowano progu dawki wywołującego te symptomy. U dzieci stosowano dawki do 60 mg dwa razy na dobę przez dwa tygodnie bez istotnych działań niepożądanych. Hemodializa nie jest skuteczna w usuwaniu feksofenadyny z organizmu, a specyficzna odtrutka nie jest znana.
badanie kliniczne, bezpieczeństwo terapeutyczne, działanie niepożądane, feksofenadyna, feksofenadyna chlorowodorek, funkcje życiowe, hemodializa, indeks terapeutyczny, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, nawodnienie organizmu, parametry neurologiczne, płukanie żołądka, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie feksofenadyny, senność, suchość błony śluzowej jamy ustnej, swoista odtrutka, węgiel aktywowany, zatrucie lekiem, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fexofast 120 mg 120 mg
Feksofenadyna, substancja czynna leku Fexofast 120 mg, jest lekiem przeciwhistaminowym drugiej generacji o dobrym profilu bezpieczeństwa, jednak może wywoływać działania niepożądane. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/100 do <1/10) to bóle głowy, senność oraz zawroty głowy, które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. W obrębie układu pokarmowego często występują nudności, a rzadziej biegunka, która przy dłuższym utrzymywaniu się może prowadzić do zaburzeń wodno-elektrolitowych. Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) zgłaszano zmęczenie. Po wprowadzeniu leku do obrotu odnotowano również reakcje nadwrażliwości o nieznanej częstości, takie jak obrzęk naczynioruchowy, uczucie ucisku w klatce piersiowej, duszność, nagłe zaczerwienienie skóry oraz uogólnione objawy anafilaksji, które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji.
anafilaksja, arytmia, bezsenność, biegunka, ból głowy, duszność, działanie niepożądane, elektrokardiografia, farmakoterapia, feksofenadyna, lek przeciwhistaminowy, nudność, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, senność, świąd, tachykardia, ucisk w klatce piersiowej, układ immunologiczny, układ nerwowy, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, wysypka, zaburzenie snu, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zawrót głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Przeciwwskazania – ALLERTEC Fexo 120 mg
Lek ALLERTEC FEXO zawiera feksofenadynę chlorowodorek w dawce 120 mg (odpowiadającej 112 mg feksofenadyny) i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego w celu wykluczenia ryzyka reakcji alergicznych, które mogą obejmować objawy od łagodnych zmian skórnych po ciężkie reakcje anafilaktyczne. W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości należy natychmiast przerwać podawanie leku i wdrożyć odpowiednie leczenie objawowe, a także rozważyć konsultację alergologiczną.
diagnostyka nadwrażliwości, dysfagia, feksofenadyna, feksofenadyny chlorowodorek, konsultacja alergologiczna, leczenie objawowe, lek przeciwhistaminowy, nadwrażliwość na feksofenadynę, objaw skórny, postępowanie terapeutyczne, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, substancja czynna, substancja pomocnicza, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Telfexo 180 mg 180 mg
Telfexo 180 mg to lek w postaci powlekanych tabletek zawierających 180 mg feksofenadyny chlorowodorku, co odpowiada 168 mg czystej feksofenadyny. Tabletki są dwuwypukłe, podłużne, o wymiarach 16,9-17,3 mm długości i 7,9-8,3 mm szerokości, z jedną stroną gładką i drugą z linią podziału, która nie służy do dzielenia dawki, a jedynie ułatwia połknięcie. Substancje pomocnicze w rdzeniu to m.in. celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, skrobia kukurydziana, powidon PVP oraz magnezu stearynian, natomiast otoczka zawiera hypromelozę 6cP, tytanu dwutlenek, makrogole PEG 400 i PEG 4000 oraz żelaza tlenek żółty, nadający tabletce charakterystyczny żółty kolor. Lek jest pakowany w blistry PVC/PVDC/Aluminium, dostępne w różnych wielkościach opakowań od 2 do 200 tabletek.
blister PVC/PVDC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, feksofenadyna, feksofenadyny chlorowodorek, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, linia podziału tabletki, okres ważności leku, otoczka tabletki, produkt leczniczy, rdzeń tabletki, skrobia kukurydziana, środek poślizgowy, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka dwuwypukła, tabletka powlekana, tlenek żelaza żółty