dolegliwości spastyczne

Dolegliwości spastyczne odnoszą się do zaburzeń motorycznych charakteryzujących się zwiększonym napięciem mięśniowym (spastycznością) oraz mimowolnymi skurczami mięśni. Występują najczęściej w przebiegu chorób neurologicznych, takich jak stwardnienie rozsiane, mózgowe porażenie dziecięce, udar mózgu czy urazy rdzenia kręgowego.

Spastyczność jest wynikiem uszkodzenia górnego neuronu ruchowego, co prowadzi do zaburzenia równowagi między impulsami pobudzającymi i hamującymi w obrębie ośrodkowego układu nerwowego. Klinicznie objawia się oporem podczas biernego rozciągania mięśnia, który narasta wraz z szybkością ruchu, oraz charakterystycznym objawem „scyzorykowym” (nagłym zwolnieniem oporu po osiągnięciu pewnego punktu).

Leczenie dolegliwości spastycznych ma charakter wielokierunkowy i obejmuje fizjoterapię, stosowanie ortez, farmakoterapię (baklofen, tyzanidyna, dantrolen, toksyna botulinowa), a w wybranych przypadkach interwencje chirurgiczne. Terapia powinna być zindywidualizowana i ukierunkowana nie tylko na zmniejszenie napięcia mięśniowego, ale również na poprawę funkcji motorycznych pacjenta i zapobieganie powikłaniom, takim jak przykurcze czy deformacje.