choroba Tay-Sachsa

Choroba Tay-Sachsa to genetyczna, postępująca choroba neurodegeneracyjna spowodowana mutacją w genie HEXA, kodującym podjednostkę A heksozaminidazy A. Deficyt tego enzymu prowadzi do gromadzenia się gangliozydu GM2 w komórkach nerwowych, powodując ich stopniową degenerację.

W klasycznej, niemowlęcej postaci choroby Tay-Sachsa, objawy pojawiają się około 3-6 miesiąca życia i obejmują utratę funkcji motorycznych, nadwrażliwość na bodźce, obniżenie napięcia mięśniowego, a w późniejszym etapie drgawki i ślepotę. Charakterystycznym objawem jest występowanie czerwonej plamki na plamce żółtej siatkówki (tzw. wiśniowa plamka). Choroba prowadzi do śmierci zazwyczaj przed 4 rokiem życia.

Istnieją również późniejsze postaci choroby Tay-Sachsa – młodzieńcza i dorosła, które charakteryzują się łagodniejszym przebiegiem i późniejszym wystąpieniem objawów. Diagnostyka opiera się na badaniach enzymatycznych (pomiar aktywności heksozaminidazy A) oraz badaniach genetycznych. Obecnie nie istnieje skuteczna terapia przyczynowa, a leczenie ma charakter objawowy i paliatywny.

Choroba Tay-Sachsa występuje z większą częstotliwością w określonych grupach etnicznych, szczególnie wśród Żydów aszkenazyjskich, gdzie częstość nosicielstwa sięga 1:25. Ze względu na dziedziczenie autosomalne recesywne, programy badań przesiewowych dla par planujących potomstwo odgrywają istotną rolę w profilaktyce tej choroby.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl