encefalopatia niedotlenienna

Encefalopatia niedotlenienna to stan patologiczny ośrodkowego układu nerwowego, spowodowany niedostatecznym zaopatrzeniem mózgu w tlen. Przyczyną tego schorzenia może być zatrzymanie krążenia, ostra niewydolność oddechowa, ciężka hipotensja, niedokrwistość, zatrucie tlenkiem węgla oraz inne stany prowadzące do hipoksji.

W obrazie klinicznym encefalopatii niedotleniennej dominują objawy neurologiczne, których nasilenie zależy od stopnia i czasu trwania niedotlenienia. W łagodniejszych przypadkach występują zaburzenia świadomości, splątanie, niepokój, zaburzenia pamięci i koncentracji. W cięższych przypadkach może dojść do śpiączki, drgawek, porażeń, a nawet śmierci mózgu.

Diagnostyka obejmuje badania obrazowe mózgu (TK, MRI), badanie EEG oraz ocenę parametrów biochemicznych. Leczenie encefalopatii niedotleniennej polega przede wszystkim na szybkim przywróceniu prawidłowego utlenowania krwi, stabilizacji krążenia oraz wdrożeniu neuroprotekcji. W przypadku encefalopatii pourazowej szczególne znaczenie ma terapeutyczna hipotermia, która zmniejsza metabolizm tkanki nerwowej i ogranicza wtórne uszkodzenia.

Rokowanie w encefalopatii niedotleniennej zależy od czasu trwania i stopnia niedotlenienia, szybkości wdrożenia właściwego leczenia oraz wieku i stanu ogólnego pacjenta. Szczególnie podatne na uszkodzenia niedotleniowe są struktury mózgu o wysokim zapotrzebowaniu na tlen, jak kora mózgowa, hipokamp czy jądra podstawy.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl