zaburzenia gospodarki magnezowej

Zaburzenia gospodarki magnezowej obejmują zarówno hipomagnezemię (niedobór magnezu), jak i hipermagnezemię (nadmiar magnezu) w organizmie. Magnez jest drugim co do ilości kationem wewnątrzkomórkowym i bierze udział w ponad 300 reakcjach enzymatycznych, w tym w syntezie ATP, przewodnictwie nerwowo-mięśniowym, stabilizacji błon komórkowych oraz regulacji kanałów wapniowych.

Hipomagnezemia (stężenie magnezu w surowicy <0,7 mmol/l) może wynikać z niedostatecznej podaży w diecie, zaburzeń wchłaniania jelitowego, zwiększonego wydalania nerkowego lub redystrybucji magnezu. Objawami niedoboru są drżenia, parestezje, tężyczka, drgawki, zaburzenia rytmu serca, wydłużenie odcinka QT oraz hipokaliemia i hipokalcemia oporne na leczenie. Leczenie obejmuje suplementację doustną lub dożylną, w zależności od nasilenia objawów.

Hipermagnezemia (stężenie magnezu w surowicy >1,1 mmol/l) występuje rzadziej, głównie u pacjentów z niewydolnością nerek, po nadmiernej podaży leków zawierających magnez lub w wyniku uwolnienia magnezu z tkanek. Klinicznie objawia się osłabieniem odruchów ścięgnistych, niedociśnieniem, bradykardią, zaburzeniami przewodnictwa w sercu, a w ciężkich przypadkach – niewydolnością oddechową i zatrzymaniem krążenia. Leczenie polega na odstawieniu źródła magnezu, nawodnieniu, podaniu preparatów wapnia i w ciężkich przypadkach – dializoterapii.

Powiązane wpisy

  1. 18.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl