układowa eozynofilia

Układowa eozynofilia to stan charakteryzujący się nieprawidłowo wysoką liczbą eozynofilów we krwi obwodowej oraz w różnych tkankach i narządach. Eozynofile to rodzaj białych krwinek odgrywających istotną rolę w odpowiedzi immunologicznej, szczególnie w zwalczaniu pasożytów oraz w reakcjach alergicznych.

Diagnostycznie o eozynofilii mówimy, gdy liczba eozynofilów we krwi obwodowej przekracza 500 komórek/μl. Stan ten może być pierwotny (idiopatyczny lub klonalny) lub wtórny do innych chorób, takich jak alergie, zakażenia pasożytnicze, choroby autoimmunologiczne, nowotwory czy reakcje polekowe.

Objawy układowej eozynofilii zależą od zajętych narządów i mogą obejmować zmiany skórne, objawy ze strony układu oddechowego (duszność, kaszel), zaburzenia neurologiczne, kardiologiczne (zapalenie mięśnia sercowego, niewydolność serca) oraz żołądkowo-jelitowe. Ciężka, nieleczona eozynofilia może prowadzić do uszkodzenia narządów wewnętrznych w wyniku uwalniania przez eozynofile białek cytotoksycznych.

Leczenie układowej eozynofilii skupia się na eliminacji przyczyny podstawowej, jeśli jest znana. W przypadkach idiopatycznych lub opornych na leczenie stosuje się glikokortykosteroidy, leki immunosupresyjne, a w wybranych przypadkach przeciwciała monoklonalne ukierunkowane na interleukinę-5 lub jej receptor.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl