częstoskurcz komorowy nietrwały
Częstoskurcz komorowy nietrwały (ang. non-sustained ventricular tachycardia, NSVT) to zaburzenie rytmu serca pochodzenia komorowego, trwające co najmniej 3 kolejne pobudzenia komorowe z częstością powyżej 100/min, a jednocześnie krótsze niż 30 sekund i niewymagające interwencji w celu przerwania. Najczęściej ustępuje samoistnie.
NSVT może występować zarówno u pacjentów bez organicznej choroby serca, jak i w przebiegu różnych kardiomiopatii, choroby wieńcowej (szczególnie po przebytym zawale mięśnia sercowego), czy wad zastawkowych. Mechanizm powstawania obejmuje najczęściej zjawisko pobudzenia nawrotnego, aktywności wyzwalanej lub zwiększonego automatyzmu komórek Purkinjego.
Rozpoznanie NSVT stawia się na podstawie zapisu EKG lub monitorowania holterowskiego. Znaczenie kliniczne nietrwałego częstoskurczu komorowego zależy głównie od obecności i zaawansowania współistniejącej choroby serca – u pacjentów z dysfunkcją lewej komory lub kardiomiopatią przerostową może być markerem zwiększonego ryzyka nagłego zgonu sercowego.
Postępowanie terapeutyczne zależy od etiologii, objawów i współistniejącej choroby serca. U pacjentów bez organicznej choroby serca, z bezobjawowym NSVT, zwykle nie wymaga leczenia poza eliminacją czynników wyzwalających. Natomiast u chorych z dysfunkcją lewej komory (LVEF ≤35%) i NSVT może być wskazaniem do rozważenia implantacji kardiowertera-defibrylatora, szczególnie w przypadku współistnienia choroby wieńcowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Amarhyton 50 mg
Amarhyton (flekainidu octan) w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu (50 mg i 100 mg) jest przeciwwskazany u pacjentów z niewydolnością serca, po przebytym zawale mięśnia sercowego z bezobjawowymi arytmiami komorowymi, przetrwałym migotaniem przedsionków bez próby przywrócenia rytmu zatokowego, ciężką bradykardią (<50/min), ciężkim niedociśnieniem, wstrząsem kardiogennym oraz u osób z osłabioną czynnością komór. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z hemodynamicznie istotną chorobą zastawkową serca, zespołem Brugadów, zaburzeniami przewodzenia (węzeł zatokowy, blok przedsionkowo-komorowy II lub wyższego stopnia, blok odnogi pęczka Hisa), a także u osób z nadwrażliwością na flekainid lub substancje pomocnicze. Przeciwwskazane jest łączenie Amarhytonu z innymi lekami antyarytmicznymi klasy I oraz inhibitorami CYP2D6, a także lekami wydłużającymi odstęp QT ze względu na ryzyko proarytmii i kardiodepresji.
arytmia komorowa, blok dystalny, blok odnogi pęczka Hisa, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba zastawkowa serca, częstoskurcz komorowy nietrwały, efekt proarytmiczny, flekainid, inhibitor CYP2D6, kardiowerter-defibrylator, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, niedociśnienie, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, odstęp QT, skurcz komorowy ektopowy, stymulator serca, węzeł przedsionkowo-komorowy, wstrząs kardiogenny, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie przewodzenia przedsionkowego, zawał mięśnia sercowego, zespół Brugadów, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Amiodaron hameln 50 mg/ml
Amiodaron hameln w postaci koncentratu do sporządzania roztworu do wstrzykiwań (50 mg/ml, co odpowiada 46,9 mg amiodaronu chlorowodorku na ml) jest wskazany w leczeniu ciężkich zaburzeń rytmu serca, w tym arytmii przedsionkowych (migotanie i trzepotanie przedsionków), arytmii węzła przedsionkowo-komorowego oraz nawrotnego częstoskurczu węzłowego, np. w zespole Wolffa-Parkinsona-White’a. Szczególnie istotne jest jego zastosowanie w zagrażających życiu arytmiach komorowych, takich jak trwały i nietrwały częstoskurcz komorowy oraz epizody migotania komór. Preparat jest dostępny w ampułkach 3 ml zawierających 150 mg amiodaronu chlorowodorku, które po rozcieńczeniu w 250 ml glukozy 5% dają roztwór o stężeniu 0,6 mg/ml. Produkt ma pH 3,5-4,5 i zawiera alkohol benzylowy w ilości 22,2 mg/ml (66,6 mg/ampułka), co należy uwzględnić w kontekście bezpieczeństwa stosowania u wybranych pacjentów.
alkohol benzylowy, amiodaron, arytmia komorowa, arytmia przedsionkowa, chlorowodorek amiodaronu, częstoskurcz komorowy nietrwały, działanie antyarytmiczne, kardiowersja elektryczna, migotanie komór, migotanie przedsionków, trzepotanie przedsionków, węzeł przedsionkowo-komorowy, zaburzenia rytmu serca, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a