zapalenie błony naczyniowej przedniego odcinka
Zapalenie błony naczyniowej przedniego odcinka (anterior uveitis) to stan zapalny obejmujący tęczówkę (zapalenie tęczówki, iritis) lub tęczówkę i ciało rzęskowe (zapalenie tęczówki i ciała rzęskowego, iridocyclitis). Jest najczęstszą postacią zapalenia błony naczyniowej, stanowiąc około 60-90% wszystkich przypadków tej choroby.
Etiologia zapalenia przedniego odcinka jest zróżnicowana. Może być związana z chorobami układowymi (spondyloartropatie seronegatywne, choroba Behçeta, sarkoidoza), infekcjami (toksoplazmoza, gruźlica, kiła, HSV, VZV), urazem oka lub mieć charakter idiopatyczny. U około 50% pacjentów nie udaje się ustalić przyczyny schorzenia.
Charakterystyczne objawy kliniczne obejmują: ból oka, światłowstręt, łzawienie, zaburzenia widzenia, zaczerwienienie oka (przekrwienie okołorąbkowe), obecność komórek zapalnych i białka w cieczy wodnistej (objaw Tyndalla), a w przypadkach przewlekłych – złogi na tylnej powierzchni rogówki (precipitaty rogówkowe) i zrosty między tęczówką a soczewką (synechie).
Diagnostyka opiera się na badaniu w lampie szczelinowej, wykrywaniu czynników etiologicznych i chorób współistniejących. Leczenie obejmuje miejscowe stosowanie kortykosteroidów, mydriatyków/cykloplegików w celu zapobiegania powstawaniu zrostów oraz leczenie przyczynowe choroby podstawowej, jeśli została zidentyfikowana.
Rokowanie w większości przypadków jest dobre, jednak zapalenie nawrotowe lub przewlekłe może prowadzić do powikłań takich jak jaskra wtórna, zaćma, obrzęk plamki żółtej czy hipotonia gałki ocznej. Kluczowe znaczenie ma wczesne rozpoznanie i odpowiednie leczenie, aby zapobiec trwałym uszkodzeniom wzroku.