błona śluzowa dróg rodnych

Błona śluzowa dróg rodnych (łac. mucosa genitalis) to wyspecjalizowana tkanka wyścielająca wewnętrzne powierzchnie żeńskiego układu rozrodczego, obejmująca pochwę, szyjkę macicy, macicę oraz jajowody. Jej struktura i funkcje różnią się w zależności od lokalizacji anatomicznej.

W pochwie błona śluzowa tworzy nabłonek wielowarstwowy płaski nierogowaciejący, który pod wpływem estrogenów ulega cyklicznym zmianom. Nie zawiera gruczołów, a jej wilgotność zapewnia przesącz z naczyń krwionośnych oraz wydzielina z gruczołów szyjki macicy. Mikrobiom pochwy, zdominowany przez pałeczki Lactobacillus, utrzymuje kwaśne pH (3,8-4,5), stanowiąc barierę przeciwko patogenom.

Błona śluzowa szyjki macicy składa się z nabłonka gruczołowego w kanale szyjki oraz nabłonka wielowarstwowego płaskiego w części pochwowej. Gruczoły szyjkowe produkują śluz, którego właściwości zmieniają się w cyklu miesiączkowym – od gęstego i nieprzepuszczalnego dla plemników w fazie lutealnej do wodnistego i sprzyjającego penetracji plemników w fazie owulacyjnej.

W macicy błona śluzowa (endometrium) podlega złożonym zmianom cyklicznym pod wpływem hormonów jajnikowych. Składa się z warstwy podstawnej (stratum basale) oraz warstwy czynnościowej (stratum functionale), która ulega złuszczeniu podczas miesiączki. Endometrium pełni kluczową rolę w implantacji zarodka i rozwoju łożyska.

Błona śluzowa jajowodów wyścielona jest nabłonkiem jednowarstwowym walcowatym z komórkami urzęsionymi i wydzielniczymi, które ułatwiają transport komórki jajowej i plemników oraz zapewniają optymalne środowisko dla zapłodnienia.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl