układ krążenia płodu

Układ krążenia płodu stanowi wyjątkową adaptację umożliwiającą rozwój prenatalny. Charakteryzuje się obecnością struktur, które po urodzeniu ulegają zamknięciu – otworu owalnego (foramen ovale) między przedsionkami, przewodu tętniczego (ductus arteriosus) łączącego tętnicę płucną z aortą oraz przewodu żylnego (ductus venosus).

Główną cechą krążenia płodowego jest pobieranie utlenowanej krwi z łożyska przez żyłę pępowinową. Krew ta częściowo omija wątrobę przez przewód żylny, kierując się do prawego przedsionka, skąd większość przepływa przez otwór owalny bezpośrednio do lewego przedsionka, z pominięciem krążenia płucnego. Pozostała część miesza się z krwią z żył głównych i przez prawą komorę trafia do pnia płucnego.

Ze względu na nierozprężone płuca i wysokie opory naczyniowe w krążeniu płucnym, większość krwi z tętnicy płucnej jest kierowana przez przewód tętniczy do aorty zstępującej. Z kolei krew z aorty wstępującej zaopatruje głównie mózg i górne części ciała, zaś krew z aorty zstępującej wraca przez tętnice pępowinowe do łożyska w celu ponownego natlenienia.

Po urodzeniu, wraz z pierwszym oddechem, następuje drastyczna przebudowa układu krążenia – zamykają się połączenia płodowe, spada opór naczyniowy w płucach, a wzrasta opór obwodowy. Nieprawidłowości w transformacji krążenia płodowego w noworodkowe mogą prowadzić do różnych wad wrodzonych układu sercowo-naczyniowego wymagających interwencji medycznej.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl