farmakokinetyka klindamycyny

Farmakokinetyka klindamycyny charakteryzuje się dobrą biodostępnością po podaniu doustnym, wynoszącą około 90%. Po podaniu doustnym maksymalne stężenie w osoczu jest osiągane po 45-60 minutach. Klindamycyna dobrze penetruje do większości tkanek i płynów ustrojowych, z wyjątkiem płynu mózgowo-rdzeniowego, gdzie osiąga jedynie 40% stężenia w osoczu.

Lek wiąże się z białkami osocza w około 94%, a jego objętość dystrybucji wynosi 1,1 l/kg. Klindamycyna metabolizowana jest głównie w wątrobie, gdzie podlega demetylacji i sulfonacji, tworząc aktywne i nieaktywne metabolity. Okres półtrwania leku wynosi 2-3 godziny, przy czym może być wydłużony u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek lub wątroby.

Wydalanie klindamycyny odbywa się głównie z żółcią do kału (około 80%), a mniejsza część (10-20%) jest wydalana z moczem. Dawkowanie należy dostosować u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, natomiast modyfikacja dawki u pacjentów z niewydolnością nerek zwykle nie jest konieczna, chyba że niewydolność jest ciężka.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl