encefalopatia nadciśnieniowa

Encefalopatia nadciśnieniowa to poważne powikłanie niekontrolowanego nadciśnienia tętniczego, charakteryzujące się nagłym i znacznym wzrostem ciśnienia krwi, prowadzącym do uszkodzenia bariery krew-mózg. Stan ten manifestuje się zestawem objawów neurologicznych, takich jak silny ból głowy, zaburzenia widzenia, dezorientacja, nudności, wymioty oraz drgawki.

Patofizjologicznie, encefalopatia nadciśnieniowa wiąże się z przekroczeniem zdolności autoregulacyjnych naczyń mózgowych. Gdy ciśnienie tętnicze przekroczy krytyczny próg (zwykle >180/120 mmHg), dochodzi do hiperperfuzji mózgu, obrzęku naczyniowego i przecieku płynu do przestrzeni pozanaczyniowej, co prowadzi do obrzęku mózgu i mikrowylewów.

Diagnostyka obejmuje szybką ocenę ciśnienia tętniczego, badanie neurologiczne oraz obrazowanie mózgu (CT lub MRI), które może ukazać zmiany hipodensyjne w istocie białej, szczególnie w regionach ciemieniowo-potylicznych. W badaniu MRI charakterystyczne jest zjawisko PRES (posterior reversible encephalopathy syndrome).

Leczenie encefalopatii nadciśnieniowej wymaga natychmiastowej, lecz kontrolowanej redukcji ciśnienia tętniczego, zwykle o 20-25% w ciągu pierwszych 2-3 godzin, z dalszą stopniową normalizacją w kolejnych 24-48 godzinach. Zbyt gwałtowne obniżenie ciśnienia może prowadzić do niedokrwienia mózgu. Stosuje się dożylne leki hipotensyjne, takie jak labetalol, nikardypina czy nitroprusydek sodu, pod ścisłym monitorowaniem parametrów życiowych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl