wypadnięcie jądra miażdżystego

Wypadnięcie jądra miażdżystego (nucleus pulposus) to patologia kręgosłupa polegająca na przemieszczeniu się centralnej, galaretowatej części dysku międzykręgowego poza jego fizjologiczne granice. Dochodzi do tego na skutek uszkodzenia pierścienia włóknistego otaczającego jądro miażdżyste, co pozwala na wydostanie się zawartości jądra do kanału kręgowego lub w kierunku otworów międzykręgowych.

Stan ten najczęściej dotyczy odcinka lędźwiowego kręgosłupa (L4-L5, L5-S1), rzadziej szyjnego, a najrzadziej piersiowego. Kluczowym mechanizmem prowadzącym do wypadnięcia jest degeneracja dysku związana z wiekiem, mikrourazami, przeciążeniami, a także czynnikami genetycznymi. Objawy kliniczne zależą od lokalizacji i stopnia wypadnięcia oraz od struktur nerwowych ulegających kompresji.

Charakterystycznymi objawami są silny ból promieniujący wzdłuż zajętego korzenia nerwowego (rwa kulszowa w odcinku lędźwiowym lub rwa barkowa w odcinku szyjnym), parestezje, osłabienie siły mięśniowej, a w skrajnych przypadkach zaburzenia funkcji zwieraczy. W diagnostyce wykorzystuje się badania obrazowe: RTG, MRI (metoda z wyboru), CT oraz badania neurofizjologiczne.

Leczenie w większości przypadków jest zachowawcze i obejmuje farmakoterapię przeciwbólową, fizykoterapię, modyfikację aktywności oraz rehabilitację. W przypadkach opornych na leczenie zachowawcze lub przy wystąpieniu objawów neurologicznych wskazane może być leczenie operacyjne (mikrodiscektomia, laminektomia, stabilizacja). Rokowanie jest zazwyczaj dobre, jednak u części pacjentów dochodzi do nawrotów lub rozwoju przewlekłego zespołu bólowego.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl