zmniejszenie mineralnej gęstości kości

Zmniejszenie mineralnej gęstości kości (BMD – Bone Mineral Density) to proces patologiczny prowadzący do osłabienia struktury kostnej i zwiększenia ryzyka złamań. Jest kluczowym wskaźnikiem w diagnostyce osteoporozy, osteopenii oraz innych zaburzeń metabolizmu kostnego.

W praktyce klinicznej zmniejszenie BMD ocenia się najczęściej za pomocą badania densytometrycznego DXA (absorpcjometria podwójnej energii promieniowania rentgenowskiego). Wynik wyrażany jest w postaci wskaźnika T-score, gdzie wartości pomiędzy -1,0 a -2,5 wskazują na osteopenię, zaś poniżej -2,5 na osteoporozę.

Etiologia zmniejszenia mineralnej gęstości kości obejmuje czynniki fizjologiczne (starzenie się, menopauza), farmakologiczne (przewlekła kortykoterapia), endokrynologiczne (nadczynność tarczycy, hipogonadyzm), metaboliczne, genetyczne oraz związane ze stylem życia (niedobór wapnia i witaminy D, mała aktywność fizyczna, palenie tytoniu).

Wczesne wykrycie i monitorowanie zmniejszenia BMD ma kluczowe znaczenie w profilaktyce złamań niskoenergetycznych, będących głównym powikłaniem klinicznym i przyczyną pogorszenia jakości życia, zwłaszcza u osób starszych. Leczenie obejmuje suplementację wapnia i witaminy D, farmakoterapię (bisfosfoniany, denosumab, teryparatyd) oraz modyfikację stylu życia.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl