hipsarytmia

Hipsarytmia to charakterystyczny wzorzec elektroencefalograficzny (EEG) obserwowany u pacjentów z zespołem Westa, rzadkim zespołem padaczkowym wieku dziecięcego. Wzorzec ten cechuje się wysokonapięciową, chaotyczną aktywnością bioelektryczną mózgu z wieloogniskowymi iglicami i falami wolnymi, które pojawiają się nieregularnie i asynchronicznie w obu półkulach mózgowych.

Typowa hipsarytmia charakteryzuje się amplitudą fal przekraczającą 200-300 μV oraz brakiem prawidłowej organizacji czynności podstawowej EEG. W okresach czuwania hipsarytmia może ulegać fragmentacji lub tłumieniu, natomiast nasila się w czasie snu wolnofalowego. W zespole Westa hipsarytmia towarzyszy napadom zgięciowym (infantile spasms) oraz opóźnieniu rozwoju psychoruchowego.

Rozpoznanie hipsarytmii stanowi ważny element diagnostyczny w zespole Westa i wymaga pilnego wdrożenia leczenia. Terapia pierwszego rzutu obejmuje zwykle ACTH, doustne kortykosteroidy lub wigabatrynę. Wczesne rozpoznanie i leczenie ma istotne znaczenie prognostyczne, gdyż opóźnienie interwencji terapeutycznej wiąże się z gorszymi wynikami rozwojowymi i trudniejszą kontrolą napadów.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl