Wskazania do stosowania
Wigabatryna

Wigabatryna, dostępna w preparacie Sabril w dawce 500 mg (tabletki powlekane oraz granulat do sporządzania roztworu doustnego), jest wskazana przede wszystkim jako lek wspomagający w terapii skojarzonej u pacjentów z napadami częściowymi opornymi na leczenie, które mogą być wtórnie uogólnione. Włączenie wigabatryny powinno nastąpić wyłącznie po nieskuteczności lub nietolerancji innych leków przeciwpadaczkowych stosowanych wcześniej. Preparat nie jest lekiem pierwszego wyboru w padaczce częściowej, lecz stanowi opcję terapeutyczną dla pacjentów z padaczką lekooporną. Obie postacie leku zawierają 500 mg substancji czynnej, co ułatwia dostosowanie i przeliczanie dawek.

Wskazania do stosowania wigabatryny

Wigabatryna, występująca w produktach leczniczych Sabril 500 mg (tabletki powlekane oraz granulat do sporządzania roztworu doustnego), jest substancją czynną o zastosowaniu w leczeniu określonych typów padaczki. Zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego, wigabatryna ma ściśle określone wskazania terapeutyczne, które można podzielić na dwie główne kategorie.1

Terapia skojarzona napadów częściowych

Pierwsze wskazanie dotyczy zastosowania wigabatryny jako leku wspomagającego w terapii skojarzonej. Sabril należy przepisywać pacjentom z napadami częściowymi opornymi na leczenie, które mogą, ale nie muszą być wtórnie uogólnione. Co istotne, włączenie wigabatryny do schematu leczenia powinno nastąpić wyłącznie w sytuacji, gdy wszystkie inne leki przeciwpadaczkowe stosowane w skojarzeniu okazały się niewystarczająco skuteczne lub były źle tolerowane przez pacjenta.2

W praktyce klinicznej oznacza to, że wigabatryna w postaci preparatu Sabril nie jest lekiem pierwszego wyboru w leczeniu padaczki częściowej, ale stanowi opcję terapeutyczną dla pacjentów, u których standardowe schematy leczenia z zastosowaniem innych leków przeciwpadaczkowych nie przyniosły zadowalających rezultatów lub powodowały uciążliwe działania niepożądane. Wigabatryna może zatem stanowić istotną alternatywę dla pacjentów z trudną do kontrolowania padaczką lekooporną.3

Monoterapia zespołu Westa

Drugie kluczowe wskazanie dla wigabatryny dotyczy jej zastosowania w monoterapii napadów padaczkowych u niemowląt z zespołem Westa. Jest to szczególnie istotne wskazanie, ponieważ zespół Westa jest ciężkim zespołem padaczkowym wieku dziecięcego, charakteryzującym się występowaniem specyficznych napadów zgięciowych oraz nieprawidłowym zapisem EEG pod postacią hipsarytmii.4

Warto zaznaczyć, że w przypadku tego wskazania wigabatryna może być stosowana jako lek pierwszego wyboru, w monoterapii, bez konieczności wcześniejszego stosowania innych leków przeciwpadaczkowych. Dla tej grupy pacjentów dostępny jest produkt Sabril w postaci granulatu do sporządzania roztworu doustnego w dawce 500 mg, który jest łatwiejszy do podania niemowlętom i małym dzieciom niż postać tabletkowa.5

Postaci farmaceutyczne i dostępność terapii

Wigabatryna w postaci produktu leczniczego Sabril jest dostępna w dwóch postaciach farmaceutycznych, co pozwala na dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta:6

  • Tabletki powlekane 500 mg – przeznaczone głównie dla pacjentów dorosłych oraz dzieci, które są w stanie połknąć tabletkę
  • Granulat do sporządzania roztworu doustnego 500 mg – biały lub białawy proszek w postaci granulatu, szczególnie zalecany dla niemowląt z zespołem Westa oraz pacjentów mających trudności z połykaniem tabletek

7

Obie postaci zawierają tę samą ilość substancji czynnej – 500 mg wigabatryny w jednej tabletce lub saszetce, co ułatwia lekarzom przeliczanie dawek przy zmianie postaci leku.8

Zalecenia dotyczące stosowania wigabatryny w praktyce klinicznej

Decyzja o włączeniu wigabatryny do schematu leczenia przeciwpadaczkowego powinna być podejmowana przez lekarza specjalistę, najlepiej neurologa lub neurologa dziecięcego, po dokładnej analizie historii choroby pacjenta, wcześniej stosowanych terapii oraz ocenie potencjalnych korzyści i ryzyka związanego z leczeniem.9

W przypadku padaczki lekoopornej z napadami częściowymi, należy rozważyć włączenie wigabatryny do terapii skojarzonej dopiero po wyczerpaniu innych opcji leczenia. Wcześniejsze próby terapii powinny obejmować stosowanie standardowych leków przeciwpadaczkowych, zarówno w monoterapii, jak i w racjonalnych skojarzeniach. Dopiero jednoznaczne potwierdzenie nieskuteczności lub nietolerancji dotychczasowego leczenia uzasadnia włączenie wigabatryny.10

W przypadku zespołu Westa, wigabatryna może być stosowana jako lek pierwszego wyboru, co jest szczególnie ważne ze względu na poważne konsekwencje neurologiczne nieleczonego lub niedostatecznie leczonego zespołu. Wczesne włączenie skutecznej terapii może znacząco zmniejszyć ryzyko opóźnienia rozwoju psychoruchowego u niemowląt z tym zespołem padaczkowym.11

Należy pamiętać, że wigabatryna, szczególnie w postaci granulatu, jest dedykowana do terapii niemowląt z zespołem Westa, co stanowi jej unikatowe wskazanie wśród dostępnych leków przeciwpadaczkowych.12

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl