dziedziczne zaburzenie

Podczas terapii lekiem Neosine syrop (inozyna pranobeks) należy monitorować stężenie kwasu moczowego w surowicy i moczu, zwłaszcza u mężczyzn i osób starszych, gdyż może dojść do jego przemijającego wzrostu, zwykle mieszczącego się w zakresie referencyjnym 0,18-0,42 mmol/l. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z dną moczanową, hiperurykemią, kamicą moczową oraz zaburzeniami czynności nerek, ze względu na ryzyko nasilenia objawów lub powstawania nowych złogów. W przypadku terapii trwającej powyżej 3 miesięcy konieczne jest regularne kontrolowanie parametrów: kwasu moczowego, funkcji wątroby, morfologii krwi oraz czynności nerek.

Neosine syrop zawiera substancje pomocnicze, które mogą wywoływać działania niepożądane u wybranych grup pacjentów. Produkt zawiera 3315 mg sacharozy w 5 ml, co stanowi przeciwwskazanie u osób z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy oraz niedoborem sacharazy-izomaltazy, a także wymaga modyfikacji leczenia u diabetyków. Obecność parabenów (metylu parahydroksybenzoesan 11,07 mg i propylu parahydroksybenzoesan 1,23 mg w 5 ml) może indukować reakcje alergiczne, zwłaszcza u pacjentów z historią alergii. Syrop zawiera także 512 mg glikolu propylenowego w 5 ml, co wymaga ostrożności u dzieci poniżej 5 lat, kobiet w ciąży oraz pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby, ze względu na ryzyko nefrotoksyczności i hepatotoksyczności. Zawartość sodu (10,3 mg w 5 ml, co stanowi około 0,5% maksymalnej dobowej dawki WHO) powinna być uwzględniona u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, niewydolnością serca i chorobami nerek.