peryferyjny defokus

Peryferyjny defokus to zjawisko optyczne dotyczące rozkładu ostrości widzenia poza centralnym polem widzenia. W kontekście okulistycznym termin ten odnosi się do stanu, w którym obraz na siatkówce w części peryferyjnej (obwodowej) oka jest nieostry, podczas gdy obraz w części centralnej pozostaje wyraźny.

Koncepcja peryferyjnego defokusu zyskała szczególne znaczenie w badaniach nad progresją krótkowzroczności. Liczne badania sugerują, że hipermetropijny (nadwzroczny) defokus peryferyjny może stymulować wzrost gałki ocznej, prowadząc do rozwoju i progresji krótkowzroczności, szczególnie u dzieci i młodzieży. Z kolei miopijny (krótkowzroczny) defokus peryferyjny może hamować wydłużanie się gałki ocznej.

W praktyce klinicznej manipulacja peryferyjnym defokusem stanowi podstawę nowoczesnych metod kontroli krótkowzroczności, takich jak soczewki ortokorekcyjne, specjalistyczne soczewki kontaktowe z wieloma strefami optycznymi czy specyficzne projekty soczewek okularowych. Ich celem jest wywołanie miopijnego defokusu na obwodzie siatkówki przy zachowaniu prawidłowego widzenia centralnego.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl