pozaustrojowy obieg krwi

Pozaustrojowy obieg krwi (POK) to procedura medyczna umożliwiająca czasowe przejęcie funkcji serca i płuc przez urządzenie zewnętrzne. Technika ta jest niezbędnym elementem operacji kardiochirurgicznych, zwłaszcza zabiegów na otwartym sercu, gdy konieczne jest zatrzymanie akcji serca.

System POK składa się z pompy (pełniącej funkcję serca), oksygenatora (zastępującego płuca), wymiennika ciepła oraz zestawu kaniul i drenów. Krew pacjenta jest odprowadzana z żył głównych do urządzenia, gdzie zostaje natlenowana, a następnie ponownie wprowadzana do układu tętniczego, najczęściej przez aortę wstępującą.

Zastosowanie pozaustrojowego obiegu krwi wiąże się z ryzykiem wystąpienia powikłań, takich jak zaburzenia krzepnięcia, zespół uogólnionej reakcji zapalnej (SIRS), uszkodzenie elementów morfotycznych krwi czy zatory powietrzne. Dlatego procedura wymaga ścisłego monitorowania parametrów hemodynamicznych, gazometrycznych oraz utrzymania odpowiedniej antykoagulacji.

Współcześnie pozaustrojowy obieg krwi znajduje zastosowanie nie tylko w kardiochirurgii, ale również w leczeniu ostrej niewydolności oddechowej (ECMO), hipotermii terapeutycznej oraz jako wsparcie podczas transplantacji narządów. Postęp technologiczny w tej dziedzinie koncentruje się na minimalizacji powierzchni kontaktu krwi z materiałami sztucznymi oraz redukcji objętości wypełnienia układu.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl