bypass sercowo-płucny

Bypass sercowo-płucny to technika medyczna stosowana podczas operacji kardiochirurgicznych, umożliwiająca czasowe przejęcie funkcji serca i płuc przez maszynę krążenia pozaustrojowego. Procedura ta polega na wyprowadzeniu krwi z organizmu pacjenta, jej natlenieniu w oksygenatorze, a następnie ponownym wprowadzeniu do układu krążenia, z pominięciem serca i płuc.

Wskazaniami do zastosowania bypassu sercowo-płucnego są przede wszystkim operacje na otwartym sercu, takie jak pomostowanie aortalno-wieńcowe (CABG), wymiana zastawek serca, korekcje wad wrodzonych czy transplantacja serca. Technika ta umożliwia zatrzymanie akcji serca przy jednoczesnym utrzymaniu perfuzji narządów i tkanek.

Przeprowadzenie bypassu sercowo-płucnego wiąże się z ryzykiem powikłań, w tym zespołu ogólnoustrojowej reakcji zapalnej (SIRS), zaburzeń neurologicznych, dysfunkcji nerek czy koagulopatii. Istotnym elementem procedury jest hipotermia kontrolowana, która zmniejsza zapotrzebowanie metaboliczne tkanek na tlen podczas operacji.

Nowoczesne techniki minimalizujące inwazyjność procedury, takie jak bypass częściowy czy małoinwazyjne systemy krążenia pozaustrojowego (MICS), dążą do ograniczenia kontaktu krwi z powierzchniami sztucznymi, zmniejszenia objętości płynów wypełniających układ i minimalizacji reakcji zapalnej organizmu.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl