choroba cewki moczowej
Choroba cewki moczowej (uretra) obejmuje szereg stanów patologicznych dotykających strukturę odpowiedzialną za odprowadzanie moczu z pęcherza na zewnątrz organizmu. Schorzenia te mogą mieć podłoże infekcyjne, zapalne, urazowe lub nowotworowe, prowadząc do różnorodnych objawów urologicznych.
Najczęstszą chorobą cewki moczowej jest zapalenie (uretritis), często spowodowane infekcjami przenoszonymi drogą płciową (np. Chlamydia trachomatis, Neisseria gonorrhoeae) lub drobnoustrojami patogennymi układu moczowego. Charakterystycznymi objawami są dysuria, wydzielina z cewki, świąd oraz ból w okolicy narządów płciowych.
Zwężenie cewki moczowej (stenoza uretry) stanowi poważne powikłanie, które może być następstwem przebytego urazu, zakażenia, długotrwałego cewnikowania lub procedur urologicznych. Manifestuje się osłabieniem strumienia moczu, uczuciem niepełnego opróżnienia pęcherza, nawracającymi infekcjami oraz potencjalnie prowadzi do retencji moczu wymagającej interwencji urologicznej.
Diagnostyka chorób cewki moczowej obejmuje badanie fizykalne, analizę moczu, posiewy mikrobiologiczne, obrazowanie (uretrografia, USG) oraz w wybranych przypadkach uretroskopię. Leczenie jest zależne od etiologii i może obejmować antybiotykoterapię, procedury rozszerzania cewki, chirurgiczną rekonstrukcję lub usunięcie zmian patologicznych.