osłabione łaknienie
Osłabione łaknienie, określane także jako hiporeksja lub zmniejszony apetyt, to stan kliniczny, w którym pacjent odczuwa zmniejszoną chęć przyjmowania pokarmów. Objaw ten, choć często bagatelizowany, może stanowić istotny sygnał ostrzegawczy w wielu jednostkach chorobowych.
Etiologia osłabionego łaknienia jest złożona i może obejmować zarówno czynniki fizjologiczne, psychologiczne, jak i patologiczne. Wśród najczęstszych przyczyn wymienia się: choroby przewodu pokarmowego (zapalenie żołądka, wrzody, choroby wątroby), zaburzenia endokrynologiczne (niedoczynność tarczycy, choroba Addisona), infekcje, nowotwory, choroby przewlekłe (niewydolność serca, niewydolność nerek), zaburzenia psychiczne (depresja, anoreksja), a także efekty uboczne stosowanych leków (szczególnie chemioterapeutyków, niektórych antybiotyków, opioidów).
Diagnostyka pacjenta z osłabionym łaknieniem powinna obejmować szczegółowy wywiad (uwzględniający czas trwania objawu, współistniejące schorzenia, przyjmowane leki), badanie fizykalne oraz odpowiednio dobrane badania laboratoryjne i obrazowe. Istotna jest ocena stanu odżywienia, w tym pomiar masy ciała i jej zmian w czasie.
Leczenie osłabionego łaknienia ukierunkowane jest przede wszystkim na przyczynę podstawową. W przypadku braku możliwości usunięcia czynnika wywołującego, postępowanie obejmuje modyfikację diety (mniejsze, częstsze posiłki, preferencje smakowe pacjenta), suplementację składników odżywczych, a w niektórych przypadkach farmakoterapię stymulującą apetyt (np. octan megestrolu, dronabinol, glikokortykosteroidy). U pacjentów z zaawansowanym niedożywieniem może być konieczne żywienie dojelitowe lub pozajelitowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Lenalidomide Medical Valley 7,5 mg
Lenalidomid jest kluczowym lekiem w terapii szpiczaka mnogiego, stosowanym zarówno u pacjentów nowo zdiagnozowanych, jak i po wcześniejszych liniach leczenia. Profil bezpieczeństwa lenalidomidu obejmuje liczne działania niepożądane, z których najczęstsze i najcięższe dotyczą układu hematologicznego (neutropenia 60,8%-83,3%, trombocytopenia 21,5%-72,3%, leukopenia 22,8%-38,8%, niedokrwistość 21,0%-70,7%), układu oddechowego (zapalenie płuc do 10,6%, zakażenia płuc do 9,4%), oraz układu nerwowego (neuropatia obwodowa 71,8% w schemacie RVd). W populacjach po autologicznym przeszczepieniu komórek macierzystych (ASCT) oraz u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu obserwuje się różne profile działań niepożądanych, w tym zapalenie oskrzeli (47,4%), gorączkę neutropeniczną (6,0%), niedociśnienie tętnicze (6,5%) oraz niewydolność nerek (6,3%). Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka (33,3%-54,5%) i zaparcia (34,0%-56,1%), są powszechne i wymagają odpowiedniego monitorowania i leczenia objawowego.
astenia, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, biegunka, funkcja nerek i wątroby, gorączka neutropeniczna, hipokalcemia, leczenie podtrzymujące, leukopenia, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, obrzęk obwodowy, odwodnienie, osłabione łaknienie, skurcze mięśni, szpiczak mnogi, trombocytopenia, wysypka, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia snu, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie żołądka i jelit, zaparcie, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lenalidomide Fresenius Kabi 5 mg
Profil bezpieczeństwa lenalidomidu został szeroko zbadany w różnych populacjach pacjentów, wykazując zróżnicowanie działań niepożądanych w zależności od wskazania terapeutycznego. W leczeniu podtrzymującym nowo rozpoznanego szpiczaka mnogiego po ASCT najczęstsze ciężkie działania niepożądane obejmowały zapalenie płuc (10,6% w badaniu IFM 2005-02, 9,4% w CALGB 100104), neutropenię (60,8–79,0%), trombocytopenię (23,5–72,3%), biegunkę (38,9–54,5%) oraz wysypkę (25–31,7%). W skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu obserwowano m.in. niedociśnienie tętnicze (6,5%), zakażenia płuc (5,7%) oraz odwodnienie (5,0%). W badaniach nad zespołami mielodysplastycznymi i chłoniakami najczęstsze działania niepożądane to neutropenia (do 76,8%), trombocytopenia (do 46,4%), biegunka (do 34,8%) oraz żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, która stanowi istotne ryzyko, szczególnie w skojarzeniu z deksametazonem. W badaniu MCL-002 u pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza odnotowano wzrost wczesnych zgonów (20% vs 7% w grupie kontrolnej), zwłaszcza u osób z dużym rozmiarem guza (≥5 cm lub ≥3 zmiany ≥3 cm).
alergiczne zapalenie skóry, astenia, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, biegunka, ból kości, ból pleców, ból stawów, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, gorączka, gorączka neutropeniczna, hipokalcemia, kaszel, kurcze mięśni, lenalidomid, leukopenia, nadmierna potliwość, neuropatia obwodowa, neutropenia, neutropenia 4 stopnia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, nudności, obrzęk obwodowy, odwodnienie, osłabione łaknienie, skurcze mięśni, świąd, szpiczak mnogi, trombocytopenia, wysypka, zaburzenia snu, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie żołądka i jelit, zaparcie, zatorowość płucna, zawroty głowy, zespół mielodysplastyczny, złe samopoczucie, zmęczenie, zmniejszone łaknienie, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Polalid 20 mg
Lenalidomid, substancja czynna Polalid, wykazuje zróżnicowany profil działań niepożądanych zależny od wskazań klinicznych i schematów terapeutycznych, szczególnie w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych oraz chłoniaka grudkowego. Najczęściej obserwowane ciężkie działania niepożądane to zapalenie płuc (10,6%), zakażenie płuc (9,4%), niewydolność nerek (6,3%), gorączka neutropeniczna (6,0%), niedokrwistość (5,3%), niedociśnienie tętnicze (6,5%) oraz żylna choroba zakrzepowo-zatorowa. Hematologiczne toksyczności, takie jak neutropenia (60,8%-83,3%), trombocytopenia (21,5%-72,3%) i niedokrwistość (21,0%-70,7%), występują bardzo często i wymagają regularnego monitorowania morfologii krwi, zwłaszcza w pierwszych cyklach terapii. W leczeniu skojarzonym z bortezomibem i deksametazonem częstość neuropatii obwodowej sięga 71,8%, a hipokalcemii 50,0%.
astenia, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, biegunka, ból pleców, chłoniak grudkowy, czynnik wzrostu kolonii granulocytów, gorączka, gorączka neutropeniczna, hipokalcemia, kaszel, lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem, leukopenia, morfologia krwi, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, nudności, obrzęk obwodowy, odwodnienie, osłabione łaknienie, skurcz mięśni, świąd, szpiczak mnogi, trombocytopenia, wysypka, zaburzenie snu, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie żołądka i jelit, zaparcie, zatorowość płucna, zespół mielodysplastyczny, zmęczenie, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lenalidomide Teva 15 mg
Lenalidomid (Lenalidomide Teva) wykazuje zróżnicowany profil bezpieczeństwa zależny od wskazań klinicznych i schematów terapeutycznych, szczególnie w leczeniu szpiczaka mnogiego (MM), zespołów mielodysplastycznych (MDS) oraz chłoniaków. W terapii podtrzymującej po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych (ASCT) u pacjentów z MM najczęstsze ciężkie działania niepożądane to zapalenie płuc (10,6%), zakażenia płuc (9,4%) oraz neutropenia (60,8-79,0%) i trombocytopenia (23,5-72,3%). W skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem dominują zmęczenie (73,7%), neuropatia obwodowa (71,8%) i hipokalcemia (50,0%). W schematach z deksametazonem obserwuje się także niewydolność nerek (6,3%) i zapalenie płuc (9,8%). U pacjentów z MDS i chłoniakami najczęstsze działania niepożądane to neutropenia (do 76,8%), trombocytopenia (46,4%), biegunka (do 34,8%) oraz żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, w tym zakrzepica żył głębokich i zatorowość płucna, stanowiąca istotne ryzyko kliniczne.
alergiczne zapalenie skóry, astenia, biegunka, ból pleców, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, gorączka, gorączka neutropeniczna, hipokalcemia, lenalidomid, Lenalidomide Teva, leukopenia, morfologia krwi, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, nudności, obrzęk obwodowy, odwodnienie, osłabione łaknienie, przeszczep komórek macierzystych, skurcze mięśni, świąd, szpiczak mnogi, trombocytopenia, układ krwiotwórczy, wysypka, zaburzenia snu, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie żołądka i jelit, zaparcie, zatorowość płucna, zespół mielodysplastyczny, zmęczenie, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lenalidomide Pharmascience 25 mg
Lenalidomid stosowany w leczeniu nowo rozpoznanego szpiczaka mnogiego (NRSZM) wykazuje zróżnicowany profil bezpieczeństwa zależny od schematu terapii i populacji pacjentów. W badaniach CALGB 100104 i IFM 2005-02 u pacjentów po autologicznym przeszczepieniu komórek macierzystych (ASCT) najczęściej obserwowano neutropenię (60,8-79,0%), trombocytopenię (23,5-72,3%), biegunki (38,9-54,5%) oraz zakażenia dróg oddechowych, w tym zapalenie płuc (9,8-10,6%) i zakażenia płuc (5,7-9,4%). W skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem (badanie SWOG S0777) dominowały działania niepożądane takie jak neuropatia obwodowa (71,8%), zmęczenie (73,7%) oraz hipokalcemia (50,0%). W schematach Rd i MPR+R obserwowano także istotne częstości zapalenia płuc (9,8%), niewydolności nerek (6,3%) oraz gorączki neutropenicznej (6,0%). Działania niepożądane hematologiczne, zwłaszcza neutropenia i trombocytopenia, występowały bardzo często (42,2-83,3% i 21,5-72,3%), co wymaga regularnego monitorowania morfologii krwi.
antybiotykoterapia, astenia, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, biegunka, bortezomib, czynnik wzrostu granulocytów, gorączka, gorączka neutropeniczna, hipokalcemia, leczenie objawowe, leczenie przeciwdrobnoustrojowe, leczenie przeciwhistaminowe, lenalidomid, leukopenia, miejscowe kortykosteroidy, morfologia krwi obwodowej, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, nowo rozpoznany szpiczak mnogi, obrzęk obwodowy, odwodnienie, osłabione łaknienie, profilaktyka przeciwzakrzepowa, skurcze mięśni, suplementacja wapnia, trombocytopenia, wysokodawkowa chemioterapia, wysypka, zaburzenia snu, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie żołądka i jelit, zaparcie, zatorowość płucna, zmęczenie, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa