Działania niepożądane leku Lenalidomide Fresenius Kabi

Profil bezpieczeństwa lenalidomidu został szczegółowo udokumentowany w licznych badaniach klinicznych, obejmujących różne populacje pacjentów i wskazania terapeutyczne. Poniżej przedstawiono kompleksowy przegląd działań niepożądanych związanych ze stosowaniem Lenalidomide Fresenius Kabi, z uwzględnieniem ich częstości występowania oraz nasilenia.¹

Profil bezpieczeństwa w różnych wskazaniach

Profil bezpieczeństwa lenalidomidu różni się w zależności od leczonej populacji i wskazania terapeutycznego. Poniżej przedstawiono najważniejsze informacje dotyczące poszczególnych grup pacjentów.²

Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: leczenie podtrzymujące po ASCT

W przypadku pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim (NDMM) po autologicznym przeszczepieniu komórek macierzystych (ASCT), otrzymujących leczenie podtrzymujące lenalidomidem, zaobserwowano szereg istotnych działań niepożądanych. Ciężkie działania niepożądane występowały częściej (≥5%) w grupie leczonej lenalidomidem w porównaniu do placebo.³

W badaniu IFM 2005-02 najczęstsze ciężkie działania niepożądane obejmowały zapalenie płuc (10,6%), natomiast w badaniu CALGB 100104 – zakażenie płuc (9,4% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego).⁴

Do najczęstszych działań niepożądanych w badaniu IFM 2005-02 należały:

• Neutropenia (60,8%)
• Zapalenie oskrzeli (47,4%)
• Biegunka (38,9%)
• Zapalenie jamy nosowo-gardłowej (34,8%)
• Skurcze mięśni (33,4%)
• Leukopenia (31,7%)
• Astenia (29,7%)
• Kaszel (27,3%)
• Trombocytopenia (23,5%)
• Zapalenie żołądka i jelit (22,5%)
• Gorączka (20,5%)

⁵

Z kolei w badaniu CALGB 100104 najczęściej obserwowano:

• Neutropenię (79,0% [71,9% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego])
• Trombocytopenię (72,3% [61,6%])
• Biegunkę (54,5% [46,4%])
• Wysypkę (31,7% [25,0%])
• Zakażenia górnych dróg oddechowych (26,8% [26,8%])
• Zmęczenie (22,8% [17,9%])
• Leukopenię (22,8% [18,8%])
• Niedokrwistość (21,0% [13,8%])

⁶

Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: terapia skojarzona

W badaniu SWOG S0777, które oceniało lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu, zaobserwowano ciężkie działania niepożądane występujące częściej (≥5%) niż w grupie kontrolnej:⁷

• Niedociśnienie tętnicze (6,5%)
• Zakażenie płuc (5,7%)
• Odwodnienie (5,0%)

⁸

W tym samym badaniu najczęstszymi działaniami niepożądanymi były:

• Zmęczenie (73,7%)
• Neuropatia obwodowa (71,8%)
• Trombocytopenia (57,6%)
• Zaparcie (56,1%)
• Hipokalcemia (50,0%)

⁹

W przypadku pacjentów leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z niskimi dawkami deksametazonu (Rd i Rd18), którzy nie kwalifikowali się do przeszczepu, najczęstszymi ciężkimi działaniami niepożądanymi (≥5%) były:

• Zapalenie płuc (9,8%)
• Niewydolność nerek (włączając postać ostrą) (6,3%)

¹⁰

W grupach Rd i Rd18 najczęściej obserwowano następujące działania niepożądane:

• Biegunka (45,5%)
• Zmęczenie (32,8%)
• Ból pleców (32,0%)
• Astenia (28,2%)
• Zaburzenia snu (27,6%)
• Wysypka (24,3%)
• Osłabione łaknienie (23,1%)
• Kaszel (22,7%)
• Gorączka (21,4%)
• Skurcze mięśni (20,5%)

¹¹

Uprzednio leczony szpiczak mnogi

W badaniach klinicznych fazy III z grupą kontrolną placebo u pacjentów z uprzednio leczonym szpiczakiem mnogim, najcięższymi działaniami niepożądanymi występującymi częściej w grupie leczonej lenalidomidem w skojarzeniu z deksametazonem były:

• Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna)
• Neutropenia 4. stopnia

¹²

Najczęściej obserwowane działania niepożądane w badaniach MM-009 i MM-010 to:

• Zmęczenie (43,9%)
• Neutropenia (42,2%)
• Zaparcie (40,5%)
• Biegunka (38,5%)
• Kurcze mięśni (33,4%)
• Niedokrwistość (31,4%)
• Trombocytopenia (21,5%)
• Wysypka (21,2%)

¹³

Zespoły mielodysplastyczne

W badaniach klinicznych dotyczących zespołów mielodysplastycznych, ciężkie działania niepożądane obejmowały:

• Żylną chorobę zakrzepowo-zatorową (zakrzepicę żył głębokich, zatorowość płucną)
• Neutropenię 3. lub 4. stopnia
• Gorączkę neutropeniczną
• Trombocytopenię 3. lub 4. stopnia

¹⁴

Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były:

• Neutropenia (76,8%)
• Trombocytopenia (46,4%)
• Biegunka (34,8%)
• Zaparcia (19,6%)
• Nudności (19,6%)
• Świąd (25,4%)
• Wysypka (18,1%)
• Zmęczenie (18,1%)
• Skurcze mięśni (16,7%)

¹⁵

Chłoniak z komórek płaszcza

W badaniu MCL-002 dotyczącym chłoniaka z komórek płaszcza, ciężkie działania niepożądane występujące częściej (z różnicą co najmniej 2 punktów procentowych) w grupie leczonej lenalidomidem w porównaniu do grupy kontrolnej to:

• Neutropenia (3,6%)
• Zatorowość płucna (3,6%)
• Biegunka (3,6%)

¹⁶

Najczęstszymi działaniami niepożądanymi w badaniu MCL-002 były:

• Neutropenia (50,9%)
• Niedokrwistość (28,7%)
• Biegunka (22,8%)
• Zmęczenie (21,0%)
• Zaparcie (17,4%)
• Gorączka (16,8%)
• Wysypka (w tym alergiczne zapalenie skóry) (16,2%)

¹⁷

Należy zauważyć, że w badaniu MCL-002 wystąpił znaczący wzrost liczby wczesnych zgonów (w ciągu 20 tygodni), zwłaszcza u pacjentów z dużym rozmiarem guza w chwili rozpoczęcia leczenia. Odnotowano 16/81 (20%) wczesnych zgonów w grupie otrzymującej lenalidomid i 2/28 (7%) wczesnych zgonów w grupie kontrolnej.¹⁸

Chłoniak grudkowy

W badaniu NHL-007 dotyczącym chłoniaka grudkowego, ciężkie działania niepożądane występujące najczęściej (z różnicą co najmniej 1 punktu procentowego) w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab w porównaniu z grupą otrzymującą schemat placebo/rytuksymab to:

• Gorączka neutropeniczna (2,7%)
• Zatorowość płucna (2,7%)
• Zapalenie płuc (2,7%)

¹⁹

Najczęstsze działania niepożądane w badaniu NHL-007 to:

• Neutropenia (58,2%)
• Biegunka (30,8%)
• Leukopenia (28,8%)
• Zaparcie (21,9%)
• Kaszel (21,9%)
• Zmęczenie (21,9%)

²⁰

Tabela działań niepożądanych

Poniżej przedstawiono tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych zgłaszanych u pacjentów leczonych lenalidomidem, wraz z częstością występowania i nasileniem. Klasyfikacja działań niepożądanych opiera się na największej częstości występowania w którymkolwiek z głównych badań klinicznych.²¹

Szczególne ostrzeżenia dotyczące działań niepożądanych

Ryzyko hematologiczne

Neutropenia i trombocytopenia stanowią najczęstsze hematologiczne działania niepożądane związane ze stosowaniem lenalidomidu. Pacjenci powinni być regularnie monitorowani pod kątem cytopenii, zwłaszcza podczas pierwszych cykli leczenia. W przypadku wystąpienia neutropenii 3. lub 4. stopnia może być konieczne zmniejszenie dawki lub czasowe przerwanie leczenia.²²

Ryzyko zakrzepowo-zatorowe

Leczenie lenalidomidem wiąże się ze zwiększonym ryzykiem żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej). Ryzyko to jest szczególnie istotne przy jednoczesnym stosowaniu lenalidomidu z deksametazonem. Należy rozważyć odpowiednią profilaktykę przeciwzakrzepową, zwłaszcza u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka.²³

Zaburzenia oddechowe

Zapalenie płuc i zakażenia dróg oddechowych należą do często zgłaszanych działań niepożądanych, a w niektórych przypadkach mogą mieć ciężki przebieg. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z chorobami płuc w wywiadzie.²⁴

Chłoniak z komórek płaszcza: szczególne ostrzeżenia

W przypadku pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza i dużym rozmiarem guza (zdefiniowanym jako przynajmniej jedna zmiana o średnicy ≥5 cm lub 3 zmiany o średnicy ≥3 cm) istnieje zwiększone ryzyko wczesnego zgonu. W badaniu MCL-002 w trakcie 1. cyklu leczenie przerwano u 11/81 (14%) pacjentów z dużym rozmiarem guza w grupie otrzymującej lenalidomid w porównaniu do 1/28 (4%) pacjentów z grupy kontrolnej. Głównym powodem przerwania leczenia były zdarzenia niepożądane (64%).²⁵