Dawkowanie i sposób podawania
Lenalidomide Fresenius Kabi 5 mg

Lenalidomid Fresenius Kabi wymaga prowadzenia terapii pod ścisłym nadzorem lekarza onkologa, z regularnym monitorowaniem parametrów hematologicznych i klinicznych pacjenta. Dawkowanie jest dostosowywane w zależności od wskazań oraz stopnia toksyczności, zwłaszcza w przypadku neutropenii i trombocytopenii 3. i 4. stopnia. Standardowa dawka początkowa w leczeniu nowo rozpoznanego szpiczaka mnogiego u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu wynosi 25 mg lenalidomidu doustnie raz na dobę w dniach 1-14 21-dniowego cyklu, w skojarzeniu z bortezomibem 1,3 mg/m² podawanym podskórnie. W leczeniu podtrzymującym po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych zaleca się dawkę 10 mg lenalidomidu doustnie codziennie (dni 1-28 cyklu 28-dniowego), z możliwością zwiększenia do 15 mg po 3 cyklach, jeśli jest dobrze tolerowana. W przypadku zespołów mielodysplastycznych początkowa dawka wynosi 10 mg przez 21 dni w 28-dniowych cyklach, a leczenie należy przerwać, jeśli nie wystąpi minimalna odpowiedź erytroidalna po 4 miesiącach.

Pobierz ChPL PDF Lenalidomide Fresenius Kabi – Kapsułki twarde – 5 mg
  1. Dawkowanie i sposób podawania leku Lenalidomide Fresenius Kabi
    1. Ogólne zasady dawkowania
  2. Szczegółowe schematy dawkowania w zależności od wskazania
    1. Nowo rozpoznany szpiczak mnogi
    2. Lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem
    3. Lenalidomid w leczeniu podtrzymującym
    4. Szpiczak mnogi u pacjentów wcześniej leczonych
    5. Zespoły mielodysplastyczne
    6. Chłoniak z komórek płaszcza
    7. Chłoniak grudkowy
  3. Modyfikacja dawkowania w przypadku toksyczności
    1. Postępowanie w przypadku trombocytopenii i neutropenii
  4. Dostosowanie dawki u szczególnych grup pacjentów
    1. Pacjenci w podeszłym wieku
    2. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
    3. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
  5. Sposób podawania
  6. Monitorowanie podczas leczenia
    1. Zapobieganie i postępowanie w zespole rozpadu guza
    2. Postępowanie przy reakcji typu „tumour flare”
    3. Postępowanie przy występowaniu wysypki skórnej
    4. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. chłoniak grudkowy
  2. chłoniak z komórek płaszcza
  3. szpiczak mnogi
  4. zespoły mielodysplastyczne
Substancja czynna
  1. lenalidomid
Kategoria leku
  1. immunomodulatory
  2. leki przeciwnowotworowe

Dawkowanie i sposób podawania leku Lenalidomide Fresenius Kabi

Leczenie produktem leczniczym Lenalidomide Fresenius Kabi musi być prowadzone pod nadzorem lekarza posiadającego doświadczenie w stosowaniu terapii przeciwnowotworowych. Właściwe dawkowanie oraz bezpieczne stosowanie leku wymaga regularnej oceny klinicznej i monitorowania parametrów laboratoryjnych pacjenta.1

Ogólne zasady dawkowania

Modyfikacje dawki lenalidomidu należy wprowadzać na podstawie danych klinicznych i wyników badań laboratoryjnych. W przypadku wystąpienia działań toksycznych 3. lub 4. stopnia, szczególnie neutropenii lub trombocytopenii, które są związane z leczeniem lenalidomidem, zaleca się dostosowanie dawki lub czasowe przerwanie leczenia.2

W przypadku pominięcia dawki, pacjent powinien przyjąć lek, jeśli od wyznaczonej godziny upłynęło mniej niż 12 godzin. Jeżeli od wyznaczonej godziny minęło ponad 12 godzin, pacjent nie powinien przyjmować pominiętej dawki, ale powinien przyjąć kolejną zaplanowaną dawkę następnego dnia.3

Szczegółowe schematy dawkowania w zależności od wskazania

Nowo rozpoznany szpiczak mnogi

U pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu, leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z deksametazonem, obowiązują następujące zasady:4

  • Nie należy rozpoczynać leczenia, jeśli liczba bezwzględna neutrofili (ANC) wynosi <1,0 × 10⁹/L i/lub liczba płytek krwi wynosi <50 × 10⁹/L<sup data-drug="Lenalidomide Fresenius Kabi" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli liczba bezwzględna neutrofili (ang. ANC – Absolute Neutrophil Count) wynosi <1,0 × 10⁹/L i (lub) liczba płytek krwi wynosi 5
  • Zalecana dawka początkowa lenalidomidu to 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 w powtarzanych 28-dniowych cyklach6
  • Zalecana dawka deksametazonu wynosi 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1, 8, 15 i 22 powtarzanych 28-dniowych cykli7

Lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem

U pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu, leczenie początkowe obejmuje:8

  • Lenalidomid w dawce 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-14 każdego 21-dniowego cyklu9
  • Bortezomib podawany we wstrzyknięciu podskórnym (1,3 mg/m² powierzchni ciała) dwa razy w tygodniu w dniach 1, 4, 8 i 11 każdego 21-dniowego cyklu10

Lenalidomid w leczeniu podtrzymującym

U pacjentów po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych (ASCT), leczenie podtrzymujące lenalidomidem należy rozpocząć po odpowiedniej normalizacji parametrów hematologicznych.11

  • Zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg doustnie raz na dobę bez przerwy (dni 1-28 powtarzanych 28-dniowych cykli) do progresji choroby lub nietolerancji12
  • Po 3 cyklach dawkę można zwiększyć do 15 mg doustnie raz na dobę, jeżeli jest dobrze tolerowana13

Szpiczak mnogi u pacjentów wcześniej leczonych

U pacjentów, u których stosowano wcześniej co najmniej jeden schemat leczenia, obowiązują następujące zasady:14

  • Nie należy rozpoczynać leczenia, jeśli ANC wynosi <1,0 × 10⁹/L i/lub liczba płytek krwi wynosi <75 × 10⁹/L lub <30 × 10⁹/L, w zależności od nacieczenia szpiku kostnego przez komórki plazmatyczne<sup data-drug="Lenalidomide Fresenius Kabi" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli wartość ANC wynosi <1,0 × 10⁹/L i (lub) liczba płytek krwi wynosi <75 × 10⁹/L lub 15
  • Zalecana dawka początkowa wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli16
  • Zalecana dawka deksametazonu wynosi 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-4, 9-12 i 17-20 każdego 28-dniowego cyklu przez pierwsze 4 cykle, a następnie 40 mg raz na dobę w dniach 1-4 co 28 dni17

Zespoły mielodysplastyczne

W leczeniu pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi (MDS) należy przestrzegać następujących zasad:18

  • Nie należy rozpoczynać leczenia, jeśli ANC wynosi <0,5 × 10⁹/L i/lub liczba płytek krwi wynosi <25 × 10⁹/L<sup data-drug="Lenalidomide Fresenius Kabi" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli wartość ANC wynosi <0,5 × 10⁹/L i (lub) liczba płytek krwi wynosi 19
  • Zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli20
  • Należy przerwać stosowanie lenalidomidu u pacjentów, u których nie wystąpiła przynajmniej minimalna odpowiedź ze strony komórek erytroidalnych w ciągu 4 miesięcy od rozpoczęcia leczenia21

Chłoniak z komórek płaszcza

W leczeniu chłoniaka z komórek płaszcza stosuje się następujące zasady dawkowania:22

  • Zalecana dawka początkowa wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli23

Chłoniak grudkowy

W leczeniu chłoniaka grudkowego (FL) obowiązują następujące zasady:24

  • Nie należy rozpoczynać leczenia, jeśli ANC wynosi <1 × 10⁹/L i/lub liczba płytek krwi wynosi <50 × 10⁹/L, chyba że jest to wynikiem nacieczenia szpiku kostnego przez chłoniak<sup data-drug="Lenalidomide Fresenius Kabi" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli wartość ANC wynosi <1 × 10⁹/L i (lub) liczba płytek krwi wynosi 25
  • Zalecana dawka początkowa wynosi 20 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli przez maksymalnie 12 cykli leczenia26

Modyfikacja dawkowania w przypadku toksyczności

Przy wystąpieniu działań toksycznych 3. lub 4. stopnia związanych ze stosowaniem lenalidomidu, należy przerwać leczenie i wznowić je w mniejszej dawce po ustąpieniu objawów toksyczności do poziomu ≤2 stopnia.27

Postępowanie w przypadku trombocytopenii i neutropenii

Poniżej przedstawiono schematy modyfikacji dawkowania w przypadku wystąpienia cytopenii w zależności od wskazania.

Modyfikacja dawkowania w nowo rozpoznanym szpiczaku mnogim
Stan kliniczny Zalecana modyfikacja
Trombocytopenia
Zmniejszenie liczby płytek krwi do <25 × 10⁹/L Przerwanie leczenia lenalidomidem do końca cyklu
Powrót liczby płytek krwi do ≥50 × 10⁹/L Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce o 1 poziom mniejszej w następnym cyklu
Neutropenia
Zmniejszenie ANC do <0,5 × 10⁹/L Przerwanie leczenia lenalidomidem
Powrót ANC do ≥1 × 10⁹/L i neutropenia jest jedyną obserwowaną toksycznością Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce początkowej raz na dobę
Powrót ANC do ≥0,5 × 10⁹/L i występują inne toksyczności hematologiczne zależne od dawki Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę
Ponowne zmniejszenie ANC poniżej <0,5 × 10⁹/L Przerwanie leczenia lenalidomidem
Powrót ANC do ≥0,5 × 10⁹/L Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie raz na dobę

Dostosowanie dawki u szczególnych grup pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w wieku powyżej 75 lat z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim, leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z deksametazonem, dawka początkowa deksametazonu wynosi 20 mg/dobę w dniach 1, 8, 15 i 22 każdego 28-dniowego cyklu.28

Ze względu na większe prawdopodobieństwo wystąpienia zmniejszonej rezerwy czynnościowej nerek u pacjentów w podeszłym wieku, należy zachować ostrożność podczas doboru dawki oraz kontrolować czynność nerek.29

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Lenalidomid jest wydalany głównie przez nerki, dlatego u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek może być konieczne dostosowanie dawki.30

Dostosowanie dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
Wskazanie Umiarkowane zaburzenia czynności nerek
(30 ≤ Clk < 50 mL/min)		 Ciężkie zaburzenia czynności nerek
(Clk < 30 mL/min, bez konieczności dializowania)		 Schyłkowa niewydolność nerek
(Clk < 30 mL/min, konieczność dializowania)
Szpiczak mnogi 10 mg raz na dobę 7,5 mg raz na dobę 5 mg raz na dobę (po dializie w dniach dializowania)
Zespoły mielodysplastyczne 5 mg raz na dobę (dni 1-21 cyklu 28-dniowego) 2,5 mg raz na dobę (dni 1-28 cyklu 28-dniowego) 2,5 mg co drugi dzień (dni 1-28 cyklu 28-dniowego)
Chłoniak z komórek płaszcza 10 mg raz na dobę (dni 1-21 cyklu 28-dniowego) 7,5 mg raz na dobę 5 mg raz na dobę (po dializie w dniach dializowania)
Chłoniak grudkowy 10 mg raz na dobę (dni 1-21 cyklu 28-dniowego) 5 mg raz na dobę 5 mg raz na dobę (po dializie w dniach dializowania)

Po rozpoczęciu leczenia lenalidomidem, dalsza modyfikacja dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek powinna być oparta na indywidualnej tolerancji leczenia.31

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Lenalidomid nie był oficjalnie badany u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nie istnieją szczególne zalecenia dotyczące dawkowania dla tej grupy pacjentów.32

Sposób podawania

Lenalidomide Fresenius Kabi w kapsułkach należy przyjmować doustnie, mniej więcej o tej samej porze każdego dnia. Kapsułek nie wolno otwierać, łamać ani rozgryzać. Należy je połykać w całości, najlepiej popijając wodą. Lek można przyjmować z posiłkiem lub bez.33

Aby wyjąć kapsułkę z blistra, należy nacisnąć ją wyłącznie z jednej strony, co zmniejsza ryzyko zniekształcenia lub uszkodzenia kapsułki.34

Monitorowanie podczas leczenia

Zapobieganie i postępowanie w zespole rozpadu guza

U pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza (MCL) lub chłoniakiem grudkowym (FL) należy stosować odpowiednie środki zapobiegawcze:35

  • Wszyscy pacjenci powinni otrzymywać leczenie zapobiegające zespołowi rozpadu guza (TLS) – allopurynol, rasburykaza lub równoważne, zgodnie z wytycznymi placówki36
  • Należy zapewnić odpowiednie nawodnienie doustne w pierwszym tygodniu pierwszego cyklu lub dłużej, jeśli istnieją wskazania kliniczne37
  • Monitorowanie biochemiczne należy przeprowadzać co tydzień w pierwszym cyklu lub zgodnie ze wskazaniami klinicznymi38

Postępowanie przy reakcji typu „tumour flare”

U pacjentów z chłoniakiem, u których wystąpiła reakcja typu „tumour flare”, postępowanie zależy od stopnia nasilenia:39

  • W przypadku reakcji 1. lub 2. stopnia – kontynuacja leczenia lenalidomidem bez przerw, z możliwością zastosowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), kortykosteroidów i/lub opioidowych leków przeciwbólowych40
  • W przypadku reakcji 3. lub 4. stopnia – przerwanie leczenia lenalidomidem i wdrożenie leczenia NLPZ, kortykosteroidami i/lub opioidowymi lekami przeciwbólowymi; wznowienie leczenia lenalidomidem w tej samej dawce po złagodzeniu objawów do ≤1 stopnia41

Postępowanie przy występowaniu wysypki skórnej

W przypadku wystąpienia reakcji skórnych należy postępować następująco:42

Jeżeli leczenie zostało przerwane z powodu wystąpienia powyższych objawów, nie należy go wznawiać po ich ustąpieniu.45

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl