wada wewnątrzsercowa

Wada wewnątrzsercowa to nieprawidłowość w budowie anatomicznej serca, która powstaje w okresie życia płodowego, wpływająca na struktury wewnętrzne serca. Obejmuje ona szereg anomalii dotyczących przegród międzyprzedsionkowej i międzykomorowej, zastawek sercowych oraz dużych naczyń krwionośnych bezpośrednio połączonych z sercem.

Najczęstsze wady wewnątrzsercowe to ubytek przegrody międzyprzedsionkowej (ASD), ubytek przegrody międzykomorowej (VSD), przetrwały przewód tętniczy (PDA), tetralogia Fallota oraz przełożenie wielkich pni tętniczych. Wady te mogą występować jako izolowane nieprawidłowości lub jako część złożonych zespołów wad wrodzonych.

Diagnostyka wad wewnątrzsercowych obejmuje badania obrazowe (echokardiografię, rezonans magnetyczny serca, tomografię komputerową), EKG oraz diagnostykę inwazyjną (cewnikowanie serca). Leczenie zależy od rodzaju i stopnia zaawansowania wady – od obserwacji i farmakoterapii, przez zabiegi przezskórne, aż po chirurgiczną korekcję wady.

Nowoczesne metody diagnostyczne pozwalają na wykrycie wielu wad wewnątrzsercowych już w okresie prenatalnym, co umożliwia odpowiednie przygotowanie do leczenia po urodzeniu dziecka. Wczesne rozpoznanie i odpowiednie leczenie istotnie poprawiają rokowanie i jakość życia pacjentów z wadami wewnątrzsercowymi.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl