niedowidzenie w ciemnościach
Niedowidzenie w ciemnościach, określane również jako ślepota zmierzchowa lub nocna (łac. nyctalopia), to zaburzenie wzroku charakteryzujące się znacznie obniżoną zdolnością widzenia w warunkach słabego oświetlenia. Stan ten nie jest odrębną jednostką chorobową, ale objawem występującym w przebiegu różnych schorzeń siatkówki, szczególnie tych dotyczących funkcjonowania fotoreceptorów – pręcików, odpowiedzialnych za widzenie w warunkach słabego oświetlenia.
Przyczynami niedowidzenia w ciemnościach mogą być: niedobór witaminy A (niezbędnej do syntezy rodopsyny), retinopatia barwnikowa, zwyrodnienie plamki żółtej, jaskra, zaćma, a także choroby metaboliczne i genetyczne. Pacjenci doświadczają trudności w adaptacji wzroku przy przejściu z jasnego do ciemnego otoczenia, problemów z orientacją przestrzenną w nocy oraz obniżenia ostrości widzenia o zmierzchu.
Diagnostyka niedowidzenia w ciemnościach obejmuje badanie dna oka, pomiar adaptacji do ciemności, elektroretinogrrafię oraz badania laboratoryjne w kierunku niedoborów witaminowych. Leczenie zależy od przyczyny – może obejmować suplementację witaminy A przy jej niedoborach, leczenie choroby podstawowej lub zastosowanie pomocy optycznych. W przypadkach związanych z nieodwracalnymi zmianami degeneracyjnymi siatkówki, terapia skupia się na spowolnieniu progresji choroby i adaptacji pacjenta do funkcjonowania z ograniczeniami widzenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Aknenormin 20 mg 20 mg
Izotretynoina, stosowana w leczeniu trądziku, wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, które wymagają ścisłej kontroli lekarskiej. Najczęstsze objawy to suchość skóry i błon śluzowych, zespół suchego oka, zaburzenia widzenia (w tym niedowidzenie w ciemnościach), bóle mięśni i stawów oraz podwyższenie aktywności kinazy kreatynowej (CPK), co w skrajnych przypadkach może prowadzić do rabdomiolizy. Zaleca się stosowanie preparatów nawilżających oraz unikanie intensywnego wysiłku fizycznego. Monitorowanie enzymów wątrobowych i profilu lipidowego jest obligatoryjne, gdyż izotretynoina może powodować przejściowe podwyższenie aminotransferaz oraz istotny wzrost triglicerydów, zwłaszcza powyżej 800 mg/dl (9 mmol/l), co zwiększa ryzyko ostrego zapalenia trzustki. Ponadto, istnieje ryzyko łagodnego nadciśnienia wewnątrzczaszkowego, zapalnych chorób jelit, reakcji alergicznych, a także zaburzeń psychicznych, w tym depresji i myśli samobójczych.
alergiczne zapalenie naczyń, aminotransferazy, choroba Leśniowskiego-Crohna, działanie teratogenne, ginekomastia, hiperurykemia, izotretynoina, kinaza kreatynowa, kłębuszkowe zapalenie nerek, łagodne nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, limfadenopatia, małogłowie, neutropenia, niedowidzenie w ciemnościach, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, plamica, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, tetralogia Fallota, trombocytopenia, trombocytoza, wodogłowie, zaburzenie psychotyczne, zaćma, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalna choroba jelit, zespół suchego oka, ziarniniak Wegenera, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aknenormin 10 mg 10 mg
Izotretynoina, substancja czynna Aknenorminu, wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi wymagającymi ścisłego monitorowania. Najczęstsze efekty obejmują zespół suchego oka, zmętnienie rogówki, niedowidzenie w ciemnościach oraz zapalenie rogówki, z możliwością utrzymywania się suchości oka po zakończeniu terapii. W układzie mięśniowo-szkieletowym obserwuje się bóle mięśni i stawów, często związane ze wzrostem aktywności kinazy kreatynowej (CPK), co u osób intensywnie uprawiających sport może prowadzić do rabdomiolizy. Zaleca się unikanie intensywnego wysiłku fizycznego oraz kontrolę CPK, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków miotoksycznych (statyny, kortykosteroidy, kolchicyna, penicylamina) i u osób nadużywających alkoholu. W trakcie terapii należy monitorować enzymy wątrobowe i stężenia lipidów (triglicerydy >800 mg/dl lub >9 mmol/l stanowią wskazanie do przerwania leczenia), a także glukozę na czczo, szczególnie u pacjentów z cukrzycą, otyłością lub zaburzeniami lipidowymi. Izotretynoina jest przeciwwskazana w ciąży ze względu na wysokie ryzyko ciężkich wad rozwojowych płodu oraz w okresie karmienia piersią.
alergiczne zapalenie naczyń, aminotransferaza, ból mięśni, ból stawów, choroba Leśniowskiego-Crohna, hiperglikemia, hiperwitaminoza A, inhibitor reduktazy HMG-CoA, izotretynoina, kinaza kreatynowa, kolchicyna, kortykosteroid, łagodne nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, małogłowie, małoocze, niedowidzenie w ciemnościach, nieprawidłowość grasicy, niewydolność nerek, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, ostre zapalenie trzustki, penicylamina, plamica, przełożenie dużych naczyń, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rozszczep podniebienia, rzekomy guz mózgu, statyny, tetralogia Fallota, triglicerydy, wada ośrodkowego układu nerwowego, wodogłowie, zapalenie rogówki, zapalna choroba jelit, zespół suchego oka, zmętnienie rogówki, zmiana kostna