klasyfikacja Hodge’a i Sterna
Klasyfikacja Hodge’a i Sterna to system oceny niedomykalności zastawki mitralnej opracowany na podstawie badania echokardiograficznego, który ma fundamentalne znaczenie w kwalifikacji pacjentów do zabiegu chirurgicznego. Została wprowadzona w 1988 roku przez Hodge’a i Sterna jako metoda półilościowej oceny ciężkości niedomykalności mitralnej.
Klasyfikacja obejmuje cztery stopnie (od I do IV) nasilenia fali zwrotnej mitralnej w oparciu o zasięg strumienia zwrotnego w lewym przedsionku, obserwowany w badaniu dopplerowskim. W stopniu I strumień zwrotny sięga poniżej 1/4 długości lewego przedsionka, w stopniu II do 1/2 długości przedsionka, w stopniu III do 3/4 długości, a w stopniu IV strumień zwrotny sięga do tylnej ściany lewego przedsionka.
Pomimo wprowadzenia nowszych, bardziej precyzyjnych metod oceny niedomykalności mitralnej (takich jak ocena efektywnego pola niedomykalności, objętości fali zwrotnej czy frakcji niedomykalności), klasyfikacja Hodge’a i Sterna pozostaje użytecznym narzędziem w codziennej praktyce klinicznej ze względu na swoją prostotę i stosunkowo dobrą korelację z objawami klinicznymi pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Alweryna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne cytrynianu alweryny wykazały bardzo niski poziom toksyczności, klasyfikując substancję do IV stopnia toksyczności wg Hodge’a i Sterna, co odpowiada substancjom słabo toksycznym. Ostra toksyczność oceniana na modelach mysich i szczurzych, przy różnych drogach podania, potwierdziła bezpieczeństwo zarówno monoterapii, jak i terapii skojarzonej z symetykonem (produkt Meteospasmyl). Wielokrotne podawanie dawek terapeutycznych, zarówno doustnie, jak i parenteralnie, nie wywołało istotnych objawów nietolerancji, co wskazuje na dobrą tolerancję i bezpieczeństwo długotrwałego stosowania. Substancja wykazuje selektywne działanie na mięśniówkę przewodu pokarmowego i macicy, a wpływ na inne układy, takie jak sercowo-naczyniowy czy mięśniówka tchawicy, pojawia się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne.
cytrynian alweryny, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, embriotoksyczność, genotoksyczność, klasyfikacja Hodge’a i Sterna, margines bezpieczeństwa, mięśniówka przewodu pokarmowego, mięśniówka tchawicy, monoterapia, podanie doustne, podanie parenteralne, preparat leczniczy, rakotwórczość, symetykon, teratogenność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Spasmolina 60 mg
Dane przedkliniczne dotyczące cytrynianu alweryny, substancji czynnej leku Spasmolina, wskazują na niski profil toksyczności. Substancja została zaklasyfikowana do IV stopnia toksyczności według klasyfikacji Hodge’a i Sterna, co oznacza toksyczność słabą, z dawką LD50 w modelu szczura wynoszącą 500-5000 mg/kg masy ciała. Badania toksykologiczne nie wykazały działania rakotwórczego ani mutagennego, co potwierdza brak genotoksyczności i zdolności indukowania procesów nowotworowych. Ponadto, cytrynian alweryny nie wpływa negatywnie na płodność u zwierząt doświadczalnych, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania u pacjentów w wieku rozrodczym.
badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, cytrynian alweryny, dawka letalna LD50, działanie genotoksyczne, klasyfikacja Hodge’a i Sterna, mutacja genetyczna, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, proces nowotworowy, profil toksyczności, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na rozrodczość, zaburzenie funkcji rozrodczej