tiopurinol
Tiopurinol (tiopurinolum) to lek zaliczany do grupy inhibitorów oksydazy ksantynowej. Jego głównym działaniem jest hamowanie procesu metabolizmu puryn, co prowadzi do zmniejszenia produkcji kwasu moczowego w organizmie. Mechanizm działania opiera się na blokowaniu enzymu oksydazy ksantynowej, odpowiedzialnego za przekształcanie hipoksantyny w ksantynę, a następnie ksantyny w kwas moczowy.
W praktyce klinicznej tiopurinol jest stosowany głównie w leczeniu hiperurykemii (podwyższonego poziomu kwasu moczowego we krwi) oraz dny moczanowej (artretyzmu). Znajduje również zastosowanie jako lek wspomagający podczas chemioterapii nowotworów, gdzie może zapobiegać nefropatii związanej z podwyższonym stężeniem kwasu moczowego powstającym w wyniku rozpadu komórek nowotworowych.
Wśród potencjalnych działań niepożądanych tiopurinolu wymienia się reakcje alergiczne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, hepatotoksyczność oraz możliwość wystąpienia zespołu nadwrażliwości na allopurinol (AHS), który charakteryzuje się wysypką skórną, gorączką, eozynofilią, zapaleniem wątroby i nefropatią. Z tego względu stosowanie leku wymaga monitorowania funkcji wątroby i nerek, szczególnie w początkowym okresie terapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Mercaptopurinum VIS 50 mg
Merkaptopuryna (6-MP) wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na jej skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Inhibitory oksydazy ksantynowej (allopurinol, tiopurinol, oksypurinol) hamują metabolizm 6-MP, co wymaga redukcji dawki do 25% standardowej, aby uniknąć toksyczności. Pochodne aminosalicylowe (olsalazyna, mesalazyna, sulfalazyna) hamują enzym TPMT, potencjalnie zwiększając stężenie aktywnych metabolitów, co wymaga ostrożności i monitorowania parametrów morfologii oraz funkcji wątroby. Wchłanianie merkaptopuryny jest obniżone przez posiłki oraz kotrimoksazol, co może obniżać biodostępność leku i wymaga przyjmowania na czczo lub zachowania odstępu czasowego między lekami. Ponadto, merkaptopuryna osłabia działanie przeciwzakrzepowe warfaryny, co wymaga monitorowania INR i ewentualnej korekty dawki warfaryny.
allopurinol, aminosalicylany, azatiopryna, chlorambucil, choroba onkohematologiczna, cyklosporyna, cytarabina, działanie niepożądane, działanie przeciwbiałaczkowe, glikokortykosteroidy, hepatotoksyczność, hydroksymocznik, immunosupresja, infekcja, interakcja lekowa, kotrimoksazol, lek immunosupresyjny, merkaptopuryna, mesalazyna, metylotransferaza tiopurynowa, nowotwór wtórny, oksydaza ksantynowa, oksypurinol, olsalazyna, parametr koagulologiczny, sulfalazyna, tiopurinol, uszkodzenie wątroby, warfaryna - Leksykon substancji czynnych
Merkaptopuryna – Interakcje
Merkaptopuryna, substancja czynna leku Mercaptopurinum VIS, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Hamowanie oksydazy ksantynowej przez allopurinol, tiopurinol i oksypurinol prowadzi do przedłużenia i nasilenia działania merkaptopuryny, co wymaga redukcji dawki do 25% standardowej. Pochodne aminosalicylowe (olsalazyna, mesalazyna, sulfalazyna) hamują enzym TPMT, zwiększając ryzyko mielosupresji, co wymaga monitorowania morfologii krwi. Interakcje z warfaryną obniżają jej działanie przeciwzakrzepowe, wskazując na konieczność monitorowania INR i dostosowania dawki. Jednoczesne stosowanie leków immunosupresyjnych (glikokortykosteroidy, azatiopryna, chlorambucil, cyklosporyna) zwiększa ryzyko infekcji i wtórnych nowotworów, co wymaga ścisłej kontroli klinicznej.
allopurinol, antagonista, azatiopryna, biodostępność, chlorambucil, cyklosporyna, cytarabina, glikokortykosteroid, hydroksymocznik, infekcja, inhibitor oksydazy ksantynowej, kotrimoksazol, krzepnięcie krwi, lek hepatotoksyczny, lek immunosupresyjny, lek przeciwzakrzepowy, merkaptopuryna, mesalazyna, mielosupresja, nowotwór wtórny, oksydaza ksantynowa, oksypurinol, olsalazyna, sulfalazyna, terapia skojarzona, tiopurinol, transferaza S-metylowa tiopuryny, warfaryna