Dawkowanie i sposób podawania
Mercaptopurinum VIS 50 mg
Mercaptopurinum VIS, zawierający 50 mg 6-merkaptopuryny w tabletce, jest lekiem cytotoksycznym stosowanym doustnie w terapii hematologicznych nowotworów oraz chorób autoimmunologicznych. W leczeniu białaczek dawka początkowa wynosi 2,5 mg/kg mc./dobę lub 50-75 mg/m² pc./dobę, z możliwością zwiększenia do 5 mg/kg mc./dobę po 4 tygodniach braku efektu terapeutycznego. W chorobie Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego stosuje się dawkę 1-1,5 mg/kg mc./dobę. W przypadku jednoczesnego stosowania inhibitorów oksydazy ksantynowej (allopurinol, tiopurinol, oksypurinol) dawkę merkaptopuryny należy zmniejszyć do ¼ standardowej, aby uniknąć toksyczności wynikającej ze spowolnionego metabolizmu leku.
Dawkowanie i sposób podawania leku Mercaptopurinum VIS
Preparat Mercaptopurinum VIS w postaci tabletek zawierających 50 mg 6-merkaptopuryny jest lekiem cytotoksycznym stosowanym przede wszystkim w terapii nowotworów hematologicznych oraz w leczeniu chorób autoimmunologicznych. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące dawkowania i sposobu podawania, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej.1
Sposób podawania
Mercaptopurinum VIS należy podawać wyłącznie drogą doustną. Zaleca się przyjmowanie tabletek po posiłku, co może zmniejszyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego.2
Dawkowanie w terapii białaczek
W leczeniu białaczek stosuje się następujące dawkowanie:3
- Dawka początkowa dla dorosłych i dzieci wynosi:
- 2,5 mg/kg masy ciała na dobę, lub
- 50 do 75 mg/m² powierzchni ciała na dobę
- Modyfikacja dawkowania: W przypadku braku efektu terapeutycznego obserwowanego w okresie 4 tygodni, dawkę można stopniowo zwiększać do dawki maksymalnej 5 mg/kg masy ciała na dobę.4
Dawkowanie w chorobach zapalnych jelit
W leczeniu choroby Leśniowskiego-Crohna oraz wrzodziejącego zapalenia jelita grubego zaleca się dawkowanie w zakresie od 1 do 1,5 mg/kg masy ciała na dobę.5
Modyfikacja dawkowania w szczególnych grupach pacjentów
Jednoczesne stosowanie z inhibitorami oksydazy ksantynowej: W przypadku konieczności jednoczesnego podawania merkaptopuryny z lekami takimi jak allopurinol, tiopurinol czy oksypurinol, dawkę 6-merkaptopuryny należy zmniejszyć do ¼ standardowej dawki. Jest to niezbędne ze względu na spowolnienie metabolizmu 6-merkaptopuryny przez te leki.6
Pacjenci w podeszłym wieku: Nie przeprowadzono specjalistycznych badań dotyczących stosowania merkaptopuryny u osób w podeszłym wieku. Zaleca się jednak dokładne monitorowanie czynności nerek i wątroby w tej grupie pacjentów. W przypadku stwierdzenia zaburzeń funkcji tych narządów, należy rozważyć zredukowanie dawki leku.7
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby i/lub nerek: U pacjentów z nieprawidłową funkcją wątroby lub nerek należy rozważyć zmniejszenie dawki merkaptopuryny. Decyzja o modyfikacji dawki powinna być podejmowana indywidualnie, w zależności od stopnia upośledzenia czynności narządów.8
Pacjenci z wariantem genu NUDT15: Osoby z wrodzoną mutacją genu NUDT15 charakteryzują się zwiększonym ryzykiem wystąpienia ciężkiej toksyczności po zastosowaniu 6-merkaptopuryny. W tej grupie pacjentów konieczne jest zmniejszenie dawki leku, szczególnie u osób homozygotycznych względem wariantu genu NUDT15.9
Przed rozpoczęciem terapii z wykorzystaniem 6-merkaptopuryny zaleca się rozważenie przeprowadzenia genotypowania w celu identyfikacji wariantów genu NUDT15. Niezależnie od statusu genetycznego, u wszystkich pacjentów leczonych 6-merkaptopuryną konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów morfologicznych krwi.10
Indywidualizacja terapii
Należy podkreślić, że wielkość dawki oraz czas podawania 6-merkaptopuryny powinny być ustalane indywidualnie dla każdego pacjenta. Istotne znaczenie ma uwzględnienie rodzaju schorzenia, stanu klinicznego pacjenta oraz jednoczesnego stosowania innych leków cytotoksycznych.11
Tabela dawkowania leku Mercaptopurinum VIS
| Wskazanie | Grupa pacjentów | Dawka początkowa | Dawka maksymalna | Uwagi |
|---|---|---|---|---|
| Białaczki | Dorośli i dzieci | 2,5 mg/kg mc./dobę lub 50-75 mg/m² pc./dobę |
5 mg/kg mc./dobę | Zwiększenie dawki po 4 tygodniach braku efektu terapeutycznego |
| Pacjenci równocześnie stosujący inhibitory oksydazy ksantynowej | ¼ standardowej dawki | – | Dotyczy jednoczesnego stosowania z allopurinolem, tiopurinolem lub oksypurinolem | |
| Choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego | Wszyscy pacjenci | 1-1,5 mg/kg mc./dobę | – | – |
| Szczególne grupy pacjentów | Pacjenci w podeszłym wieku | Potencjalne zmniejszenie dawki | Konieczne monitorowanie czynności nerek i wątroby | |
| Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby i/lub nerek | Zmniejszenie dawki | Stopień zmniejszenia dawki zależny od nasilenia zaburzeń | ||
| Pacjenci z wariantem genu NUDT15 | Zmniejszenie dawki | Szczególnie u pacjentów homozygotycznych względem wariantu genu NUDT15. Zalecane genotypowanie przed rozpoczęciem terapii i ścisłe monitorowanie morfologii krwi | ||
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania