rzeżączka odbytnicy
Rzeżączka odbytnicy (gonokokowe zapalenie odbytnicy) jest zakażeniem wywołanym przez bakterię Neisseria gonorrhoeae, które lokalizuje się w obrębie błony śluzowej odbytu i odbytnicy. Stanowi jedną z najczęstszych infekcji przenoszonych drogą płciową w lokalizacji pozagenitalnej.
Zakażenie to często przebiega bezobjawowo (nawet u 50% pacjentów), co utrudnia wczesną diagnostykę i sprzyja rozprzestrzenianiu się choroby. U osób z objawami klinicznymi dominują: świąd i pieczenie okolicy odbytu, krwawienie z odbytnicy, śluzowo-ropna wydzielina oraz bolesne parcie na stolec. W ciężkich przypadkach może dojść do rozwoju zapalenia błony śluzowej odbytnicy (proktitis).
Diagnostyka rzeżączki odbytnicy opiera się na wykonaniu posiewu lub badań molekularnych (PCR) z wymazów z odbytu. Złotym standardem leczenia jest obecnie terapia dwulekowa: ceftriakson (500 mg domięśniowo, jednorazowo) w połączeniu z azytromycyną (1 g doustnie, jednorazowo), co wynika z narastającej oporności Neisseria gonorrhoeae na antybiotyki.
Skuteczne leczenie wymaga również diagnostyki i terapii partnerów seksualnych oraz wykonania badań w kierunku innych infekcji przenoszonych drogą płciową, które często współistnieją z rzeżączką. Po zakończeniu leczenia zaleca się wykonanie badania kontrolnego, aby potwierdzić eradykację zakażenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Cefotaxim-MIP 2 g 2 g
Cefotaxim-MIP (cefotaksym) jest dostępny w dawkach 1 g i 2 g do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji. Standardowe dawkowanie u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat wynosi 1-2 g na dobę, podawane co 12 godzin, z możliwością zwiększenia do 12 g w ciężkich zakażeniach. Dawki do 6 g dzieli się na co najmniej dwie dawki podawane co 12 godzin, natomiast dawki powyżej 6 g na 3-4 dawki co 6-8 godzin. W leczeniu rzeżączki stosuje się dawkę jednorazową 500 mg (kobiety) lub 1 g (mężczyźni, zakażenia mniej wrażliwe). Profilaktyka okołooperacyjna wymaga podania 1 g cefotaksymu 30-90 minut przed zabiegiem. U dzieci do 12 lat dawka wynosi 50-100 mg/kg mc./dobę, a u noworodków maksymalnie 50 mg/kg mc./dobę, z podziałem na 2-4 dawki. W ciężkich zakażeniach dziecięcych dawka może wzrosnąć do 200 mg/kg mc./dobę.
cefotaksym, ciężkie zakażenie, ciężkość zakażenia, czynność nerek, dawka nasycająca, drobnoustrój wrażliwy, eliminacja pozanerkowa, kiła, kreatynina w surowicy, niewydolność nerek, pacjent pediatryczny, podanie domięśniowe, podanie dożylne, posocznica, profilaktyka okołooperacyjna, przesączanie kłębuszkowe, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, ryzyko zakażenia, rzeżączka, rzeżączka odbytnicy, wrażliwość drobnoustrojów, zakażenie niepowikłane, zakażenie zagrażające życiu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Cefotaxim-MIP 1 g 1 g
Dawkowanie cefotaksymu (Cefotaxim-MIP) jest ściśle uzależnione od ciężkości zakażenia, wrażliwości patogenów oraz stanu klinicznego pacjenta. U dorosłych i dzieci powyżej 12 lat standardowa dawka wynosi 1-2 g na dobę, podzielona na dwie dawki co 12 godzin, z możliwością zwiększenia do 12 g/dobę w ciężkich zakażeniach. Dawkowanie jest dostosowywane do rodzaju zakażenia: np. rzeżączka wymaga 500 mg jednorazowo i.m. (u kobiet) lub 1 g jednorazowo i.m. (u mężczyzn), natomiast zakażenia ciężkie, takie jak posocznica, wymagają dawek 6-8 g/dobę podawanych co 6-8 godzin i.v. U niemowląt i dzieci do 12 lat dawka wynosi 50-100 mg/kg mc./dobę, z możliwością zwiększenia do 200 mg/kg mc. w ciężkich przypadkach. Noworodki i wcześniaki otrzymują maksymalnie 50 mg/kg mc./dobę ze względu na ograniczoną funkcję nerek. W profilaktyce okołooperacyjnej zaleca się pojedynczą dawkę 1 g podaną 30-90 minut przed zabiegiem.
cefotaksym, cefotaksym sodowy, ciężkie zakażenie, dawka dobowa, dawka nasycająca, kiła, niewydolność nerek, noworodek i wcześniak, posocznica, profilaktyka zakażeń okołooperacyjnych, proszek do sporządzania roztworu, rzeżączka, rzeżączka odbytnicy, stężenie kreatyniny, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zakażenie niepowikłane, zakażenie zagrażające życiu