radioterapia jodem promieniotwórczym
Radioterapia jodem promieniotwórczym (radioizotopowa terapia jodem-131) jest metodą leczenia stosowaną głównie w chorobach tarczycy. Wykorzystuje radioaktywny izotop jodu-131, który po podaniu doustnym jest selektywnie wychwytywany przez komórki tarczycy, gdzie emituje promieniowanie beta i gamma, prowadząc do zniszczenia tkanki gruczołowej.
Wskazania do terapii jodem promieniotwórczym obejmują nadczynność tarczycy (choroba Gravesa-Basedowa, wole guzkowe nadczynne), a także leczenie uzupełniające po tyreoidektomii w zróżnicowanym raku tarczycy. Metoda ta jest skuteczna w eliminacji resztkowej tkanki tarczycowej oraz w leczeniu przerzutów gromadzących jod.
Przed leczeniem konieczne jest odpowiednie przygotowanie pacjenta, w tym oznaczenie poziomu hormonów tarczycy, przeciwciał przeciwtarczycowych, wykonanie badań obrazowych (USG, scyntygrafia) oraz odstawienie leków zawierających jod i środków kontrastowych. W przypadku raka tarczycy często stosuje się stymulację endogennym TSH poprzez odstawienie L-tyroksyny lub podanie rhTSH.
Dawka terapeutyczna jodu-131 jest ustalana indywidualnie, zależnie od wskazań, wielkości tarczycy, jodochwytności oraz masy ciała pacjenta. Po podaniu radioizotopu pacjent wymaga izolacji w celu ochrony radiologicznej otoczenia. Skuteczność terapii ocenia się po kilku miesiącach, a w przypadku raka tarczycy wykonuje się scyntygrafię poterapeutyczną oraz monitoruje poziom tyreoglobuliny.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Euthyrox N 112 mcg 112 mcg
Euthyrox N 112 mcg zawiera 112 mikrogramów lewotyroksyny sodowej i jest wskazany w leczeniu wola obojętnego, niedoczynności tarczycy, terapii supresyjnej w raku tarczycy oraz jako uzupełnienie leczenia nadczynności tarczycy. Lewotyroksyna działa poprzez supresję wydzielania TSH, co prowadzi do zmniejszenia rozmiaru tarczycy i zapobiegania nawrotom po operacji. W niedoczynności tarczycy lek pełni funkcję terapii substytucyjnej, normalizując metabolizm i eliminując objawy kliniczne. W terapii raka tarczycy stosuje się dawki wyższe niż substytucyjne, aby zmniejszyć ryzyko nawrotu choroby. W przypadku nadczynności tarczycy lewotyroksyna kompensuje niedobór hormonów powstały w wyniku stosowania leków tyreostatycznych.
bradykardia, choroby sercowo-naczyniowe, hormon tyreotropowy, jatrogenna nadczynność tarczycy, jatrogenna niedoczynność tarczycy, leczenie skojarzone, lek przeciwtarczycowy, lek tyreostatyczny, lewotyroksyna sodowa, nadczynność tarczycy, nawrót choroby, niedoczynność tarczycy, niewydolność nadnerczy, radioterapia jodem promieniotwórczym, rak tarczycy, supresja TSH, terapia substytucyjna, wole nietoksyczne, wole obojętne, wolne hormony tarczycy, zaburzenia lipidowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tirosint Sol 137 mcg
Tirosint Sol to preparat zawierający lewotyroksynę sodową w postaci roztworu doustnego, dostępny w dawkach od 13 do 200 mikrogramów, podawany w jednodawkowych pojemnikach o pojemności 1 ml. Lek znajduje zastosowanie w leczeniu łagodnego wola u pacjentów eutyreotycznych, gdzie celem jest redukcja rozmiaru tarczycy poprzez supresję TSH. Po strumektomii stosowany jest w celu zapobiegania nawrotowi powiększenia tarczycy, z dawkowaniem dostosowanym do poziomu hormonów tarczycowych. Podstawowym wskazaniem jest terapia substytucyjna w niedoczynności tarczycy, mająca na celu przywrócenie prawidłowego stanu metabolicznego. W terapii raka tarczycy Tirosint Sol pełni funkcję supresyjną, hamując wydzielanie TSH i zmniejszając ryzyko nawrotu choroby po leczeniu operacyjnym i/lub radioterapii jodem promieniotwórczym.
diagnostyka tarczycy, eutyreoza, hormon tyreotropowy, łagodne wole, leczenie skojarzone, lewotyroksyna sodowa, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, nowotwór złośliwy tarczycy, parametry hormonalne, radioterapia jodem promieniotwórczym, roztwór doustny, stężenie hormonu tarczycowego, strumektomia, supresja hormonu tarczycowego, terapia supresyjna, test supresyjny tarczycy, tyreostatyki, zaburzenie funkcji tarczycy