specjalista zdrowia seksualnego
Specjalista zdrowia seksualnego to wykwalifikowany profesjonalista medyczny zajmujący się szeroko pojętym zdrowiem seksualnym pacjentów. Zakres jego kompetencji obejmuje diagnozowanie i leczenie zaburzeń seksualnych, chorób przenoszonych drogą płciową, a także edukację w zakresie zdrowia reprodukcyjnego.
W swojej praktyce specjalista zdrowia seksualnego łączy wiedzę z zakresu ginekologii, urologii, endokrynologii, psychiatrii i psychologii. Pomaga pacjentom z takimi problemami jak zaburzenia erekcji, obniżone libido, dyspareunia (ból podczas stosunku), zaburzenia orgazmu czy problemy z płodnością. Zajmuje się również profilaktyką, diagnostyką i leczeniem infekcji przenoszonych drogą płciową.
Specjaliści zdrowia seksualnego często współpracują interdyscyplinarnie z innymi profesjonalistami medycznymi, aby zapewnić kompleksową opiekę pacjentom. W swojej praktyce klinicznej kładą nacisk na holistyczne podejście do pacjenta, uwzględniające aspekty biologiczne, psychologiczne i społeczne funkcjonowania seksualnego.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Dysfunkcja seksualna kobiet – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Dysfunkcja seksualna kobiet (FSD) to powszechny problem zdrowotny, dotykający 40-43% kobiet w wieku reprodukcyjnym, z czego około 12% doświadcza znacznego dyskomfortu. Zgodnie z klasyfikacją DSM-5, diagnoza wymaga utrzymywania się objawów przez minimum 6 miesięcy, występowania w 75-100% kontaktów seksualnych oraz klinicznie istotnego dyskomfortu. FSD obejmuje zaburzenia pożądania i podniecenia (FSIAD), orgazmu oraz bólu (dyspareunia, pochwica). Etiologia jest wieloczynnikowa, z udziałem zmian hormonalnych (np. spadek estrogenu po menopauzie), chorób przewlekłych (nowotwory, cukrzyca, choroby serca), czynników psychologicznych (depresja, lęk, stres) oraz wpływu leków, zwłaszcza psychiatrycznych. Diagnostyka wymaga szczegółowego wywiadu, badania fizykalnego oraz oceny psychospołecznej, a narzędziem pomocniczym jest kwestionariusz FSFI, gdzie wynik <26 wskazuje na kliniczną FSD.
atrofia sromu i pochwy, bezpłodność, bremelanotyd, choroby przewlekłe, dehydroepiandrosteron, dysfunkcja seksualna, dysfunkcja seksualna kobiet, dyspareunia, Female Sexual Function Index, flibanserin, hipoestrogenizm, menopauza, mięśnie dna miednicy, model PLISSIT, niedobór estrogenu, niewydolność nerek, ospemifen, pochwica, poród, specjalista zdrowia seksualnego, stwardnienie rozsiane, suchość pochwy, terapia estrogenowa dopochwowa, terapia poznawczo-behawioralna, terapia testosteronowa, wypadanie narządów miednicy, wywiad seksualny, zaburzenia dna miednicy, zaburzenia psychiczne, zaburzenie orgazmu, zaburzenie podniecenia seksualnego, zaburzenie pożądania seksualnego, zmiany hormonalne - Leksykon chorób i schorzeń
Bolesne współżycie (dyspareunia) – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Dyspareunia to utrzymujący się lub nawracający ból genitalny występujący przed, w trakcie lub po stosunku seksualnym, dotykający 7-46% aktywnych seksualnie kobiet, a przy szerokiej definicji nawet do 60%. Częstość występowania jest wyższa u kobiet po menopauzie. Rokowanie zależy od etiologii – lepsze przy znanej i uleczalnej przyczynie, gorsze w przypadku idiopatycznej dyspareunii. Ból ten wiąże się z negatywnym wpływem na funkcje seksualne, jakość życia, a także relacje partnerskie, gdzie niepokój i dostosowanie małżeńskie są istotnymi predyktorami oceny bólu. Terapia trwa zwykle kilka miesięcy, z widoczną poprawą po minimum 3 miesiącach, a optymalna obserwacja powinna trwać do 24 miesięcy.
badanie fizykalne, biofeedback, ból genitalny, depresja, dysfunkcja seksualna, dyspareunia, fizjoterapia, fizjoterapia dna miednicy, ginekolog, menopauza, mięśnie dna miednicy, przezskórna elektryczna stymulacja nerwów, punkty spustowe, specjalista zdrowia seksualnego, TENS, warunkowanie instrumentalne, wizualna skala analogowa