podejście One Health
Podejście One Health to koncepcja, która zakłada, że zdrowie ludzi jest ściśle powiązane ze zdrowiem zwierząt i stanem środowiska naturalnego. Jest to interdyscyplinarne podejście, które angażuje specjalistów z różnych dziedzin, w tym medycyny, weterynarii, zdrowia publicznego, ekologii i nauk społecznych, do wspólnego rozwiązywania problemów zdrowotnych.
W centrum koncepcji One Health leży zrozumienie, że większość nowych chorób zakaźnych dotykających ludzi ma pochodzenie odzwierzęce (zoonozy). Około 60% chorób zakaźnych u ludzi i 75% nowo pojawiających się chorób zakaźnych ma swoje źródło w populacjach zwierząt. Podejście to jest szczególnie istotne w kontekście takich wyzwań jak antybiotykooporność, bezpieczeństwo żywnościowe czy epidemie chorób zakaźnych.
Praktyczne zastosowanie koncepcji One Health obejmuje nadzór nad chorobami, programy szczepień, kontrolę wektorów chorób, bezpieczeństwo żywności oraz racjonalne stosowanie antybiotyków zarówno w medycynie ludzkiej, jak i weterynaryjnej. Podejście to zyskało globalne uznanie poprzez formalne poparcie takich organizacji jak WHO, FAO, OIE oraz licznych instytucji rządowych i akademickich.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Giardioza – Epidemiologia
Giardia duodenalis jest najczęstszym pasożytem jelitowym na świecie, powodującym około 280-300 milionów objawowych przypadków giardiozy rocznie i ponad 500 000 zgonów. W krajach rozwiniętych częstość zakażeń wynosi 2-5% populacji (2% u dorosłych, 6-8% u dzieci), natomiast w krajach rozwijających się sięga 20-40%, szczególnie w obszarach o złych warunkach sanitarnych. W USA odnotowuje się około 1,2 miliona przypadków rocznie, z 15 223-15 584 zgłoszonymi przypadkami w latach 2012-2018. Giardioza wykazuje sezonowość z szczytem zachorowań od lipca do października, co wiąże się z aktywnością na świeżym powietrzu i korzystaniem z naturalnych zbiorników wodnych. Najbardziej narażone grupy to dzieci poniżej 10 lat, osoby uczęszczające do placówek opieki dziennej, podróżni do obszarów endemicznych, osoby z obniżoną odpornością oraz mężczyźni mający kontakty seksualne z mężczyznami. Transmisja odbywa się głównie drogą fekalno-oralną, przez zanieczyszczoną wodę i bezpośredni kontakt, a dawka zakaźna wynosi zaledwie 10 cyst, podczas gdy zakażona osoba może wydalać od 10^6 do 10^9 cyst dziennie.
choroba biegunkowa, choroba przenoszona przez wodę, cysta Giardia, dawka zakaźna, dezynfekcja, endemiczność, Giardia duodenalis, Giardia intestinalis, Giardia lamblia, giardioza, nadzór epidemiologiczny, nosiciel bezobjawowy, ognisko epidemiczne, oporność na metronidazol, pasożyt jelitowy, placówka opieki dziennej, podejście One Health, potencjał zoonotyczny, test immunoenzymatyczny, transmisja fekalno-oralna, transmisja zoonotyczna, trofozoit, zakażenie Giardia - Leksykon chorób i schorzeń
Ptasia grypa (grypa ptasia) – Epidemiologia
Grypa ptasia wywoływana przez wirusy grypy typu A, zwłaszcza szczep H5N1, stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia zwierząt i ludzi. Obecnie wirus ten jest szeroko rozpowszechniony wśród dzikich ptaków wodnych oraz powoduje ogniska choroby u drobiu domowego i bydła mlecznego w USA, gdzie do 29 kwietnia 2025 roku zainfekowano 1032 stada bydła w 17 stanach. Transmisja na ludzi, głównie pracowników farm, jest sporadyczna, z 70 potwierdzonymi przypadkami zakażeń od 2022 roku. Wirus wydalany jest przez zakażone ptaki i bydło wraz z wydzielinami i mlekiem, a jego zdolność do utrzymywania się w środowisku sprzyja rozprzestrzenianiu. Zmiany genetyczne wirusa oraz przypadki zakażeń u ssaków wskazują na potencjalne ryzyko adaptacji do nowych gospodarzy i zwiększenia transmisji międzyludzkiej, co wymaga wzmożonego nadzoru epidemiologicznego i genetycznego.
badania przesiewowe, bioasekuracja, bydło mleczne, choroba odzwierzęca, hodowla bydła, HPAI, międzynarodowe przepisy zdrowotne, monitoring epidemiologiczny, nadzór epidemiologiczny, ognisko choroby, podejście One Health, rekombinacja genetyczna, sekwencjonowanie genomu, wirus grypy typu A, wirus H5N1 - Leksykon chorób i schorzeń
Bruceloza – Epidemiologia
Bruceloza, wywoływana przez bakterie rodzaju Brucella, pozostaje istotnym problemem zdrowia publicznego, szczególnie w regionach o niskich standardach higieny i kontroli weterynaryjnej. Globalna zapadalność wynosi 1,6-2,1 miliona nowych przypadków rocznie, a około 3,5 miliarda ludzi jest narażonych na zakażenie. Choroba jest endemiczna w wielu regionach, m.in. basenie Morza Śródziemnego, Azji Centralnej, Chinach i Afryce Subsaharyjskiej, z zapadalnością sięgającą 200/100 000 w obszarach endemicznych. W USA zgłasza się 100-200 przypadków rocznie, choć rzeczywista liczba może być 5-12 razy wyższa. Bruceloza jest chorobą zawodową, dotykającą głównie osoby mające kontakt z zakażonymi zwierzętami lub ich produktami, a główne drogi zakażenia to spożycie niepasteryzowanych produktów mlecznych oraz kontakt z zakażonym materiałem biologicznym. Występuje sezonowo, z wyższą zapadalnością w okresach porodów zwierząt i w chłodniejszych miesiącach.
bakteria Brucella, basen Morza Śródziemnego, Brucella abortus, Brucella melitensis, bruceloza, choroba odzwierzęca, choroba zawodowa, definicja przypadku nadzoru, model matematyczny, nadzór epidemiologiczny, niepasteryzowany produkt mleczny, oporność antybiotykowa, opóźnienie diagnostyczne, podejście One Health, podstawowa liczba reprodukcji, region endemiczny, szczepienie zwierząt - Leksykon chorób i schorzeń
Toxokarioza – Zapobieganie i profilaktyka
Toksokaroza jest zoonozą wywołaną przez larwy Toxocara canis i Toxocara cati, której profilaktyka wymaga wielokierunkowego podejścia obejmującego regularne odrobaczanie zwierząt domowych oraz kontrolę środowiskową. Zalecany schemat odrobaczania obejmuje podawanie preparatów przeciwpasożytniczych od 2. tygodnia życia szczeniąt i kociąt co 2 tygodnie do 4-8 tygodnia życia, a następnie comiesięcznie, natomiast dorosłe zwierzęta powinny być odrobaczane co najmniej co 6 miesięcy. Do skutecznych leków należą iwermektyna, mebendazol, benzimidazole, tetrahydropirydyny i laktony makrocykliczne. Kluczowe jest także szybkie usuwanie odchodów, gdyż jaja Toxocara stają się inwazyjne po 2-4 tygodniach, oraz zabezpieczanie miejsc zabaw dzieci, takich jak piaskownice, aby ograniczyć ekspozycję na inwazyjne jaja.
badanie kału, benzimidazol, choroba pasożytnicza, Enterococcus faecalis, eozynofilia, geofagia, glista kocia, glista psia, iwermektyna, jajo pasożyta, mebendazol, nadreaktywność dróg oddechowych, nadzór epidemiologiczny, odrobaczanie, pica, podejście One Health, preparat przeciwpasożytniczy, probiotyk, Saccharomyces boulardii, szczepionka DNA, toksokaroza, zoonoza - Leksykon chorób i schorzeń
Żółta febra – Epidemiologia
Żółta febra to wirusowa choroba przenoszona przez komary, endemiczna w 47 krajach Afryki Subsaharyjskiej i Ameryki Południowej, z roczną zachorowalnością szacowaną na około 200 000 przypadków i 30 000 zgonów globalnie. W Afryce, gdzie występuje 90% przypadków, naturalna odporność gromadzi się z wiekiem, co naraża głównie niemowlęta i dzieci, natomiast w Ameryce Południowej chorują głównie nieszczepieni młodzi dorośli. Transmisja wirusa odbywa się w trzech cyklach: sylwatycznym (leśnym), pośrednim (półdomowym) i miejskim, z dominacją cykli sylwatycznego i pośredniego. Diagnostyka jest utrudniona ze względu na reakcje krzyżowe z innymi arbowirusami (denga, zika, chikungunya, wirus Zachodniego Nilu) oraz konieczność uwzględnienia statusu szczepienia. Nadzór epidemiologiczny, obejmujący monitoring przypadków u ludzi, nieludzkich naczelnych i wektorów (głównie Aedes aegypti), jest kluczowy dla wczesnego wykrywania ognisk i szybkiego wdrażania kampanii szczepień awaryjnych.
Aedes aegypti, badanie laboratoryjne, badanie serologiczne, choroba endemiczna, choroba przenoszona przez wektory, choroba wirusowa, ciężki przypadek, cykl sylwatyczny, flawiwirus, insektycyd, kontrola wektorów, larwicyd, nadzór epidemiologiczny, obciążenie chorobą, obszar endemiczny, podejście One Health, reaktywność krzyżowa, system nadzoru, szczepionka przeciwko żółtej febrze, wirus żółtej febry, żółta febra, żółtaczka