Żółta febra – Epidemiologia

Żółta febra
Epidemiologia

Żółta febra to wirusowa choroba przenoszona przez komary, endemiczna w 47 krajach Afryki Subsaharyjskiej i Ameryki Południowej, z roczną zachorowalnością szacowaną na około 200 000 przypadków i 30 000 zgonów globalnie. W Afryce, gdzie występuje 90% przypadków, naturalna odporność gromadzi się z wiekiem, co naraża głównie niemowlęta i dzieci, natomiast w Ameryce Południowej chorują głównie nieszczepieni młodzi dorośli. Transmisja wirusa odbywa się w trzech cyklach: sylwatycznym (leśnym), pośrednim (półdomowym) i miejskim, z dominacją cykli sylwatycznego i pośredniego. Diagnostyka jest utrudniona ze względu na reakcje krzyżowe z innymi arbowirusami (denga, zika, chikungunya, wirus Zachodniego Nilu) oraz konieczność uwzględnienia statusu szczepienia. Nadzór epidemiologiczny, obejmujący monitoring przypadków u ludzi, nieludzkich naczelnych i wektorów (głównie Aedes aegypti), jest kluczowy dla wczesnego wykrywania ognisk i szybkiego wdrażania kampanii szczepień awaryjnych.

Epidemiologia Żółtej Febry

Żółta febra jest chorobą wirusową przenoszoną przez komary, która stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia publicznego w wielu regionach Afryki i Ameryki Południowej, pomimo dostępności skutecznej szczepionki. Według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), żółta febra jest chorobą o wysokim wpływie i dużym zagrożeniu, z ryzykiem międzynarodowego rozprzestrzeniania się, co stanowi potencjalne zagrożenie dla globalnego bezpieczeństwa zdrowotnego.¹ Szacunki wskazują, że rocznie występuje około 200 000 przypadków żółtej febry na świecie, powodujących około 30 000 zgonów.¹ Modele epidemiologiczne sugerują jednak, że faktyczna liczba przypadków może być znacznie wyższa – od 84 000 do 170 000 ciężkich przypadków i od 29 000 do 60 000 zgonów tylko w Afryce w 2013 roku.¹²

Rozmieszczenie geograficzne i populacje zagrożone

Żółta febra występuje w Afryce Subsaharyjskiej i tropikalnej Ameryce Południowej, gdzie jest chorobą endemiczną i okresowo epidemiczną.¹ Obecnie 47 krajów jest uważanych za endemiczne dla żółtej febry – 34 w Afryce i 13 w Ameryce Łacińskiej, z łączną populacją ponad 900 milionów ludzi narażonych na zakażenie.¹ Około 90% przypadków żółtej febry występuje na kontynencie afrykańskim.¹ Co najmniej 32 kraje afrykańskie są obecnie uważane za zagrożone żółtą febrą, z całkowitą populacją 610 milionów osób narażonych na ryzyko.¹

W Ameryce Południowej i Środkowej choroba jest endemiczna w 10 krajach oraz na kilku wyspach karaibskich. Kraje o największym ryzyku to Boliwia, Brazylia, Kolumbia, Ekwador, Peru i Wenezuela.¹ W Afryce, gdzie dochodzi do stałego krążenia wirusa żółtej febry, naturalna odporność gromadzi się wraz z wiekiem, w konsekwencji niemowlęta i dzieci są najbardziej narażone na zachorowanie. W Ameryce Południowej natomiast żółta febra występuje najczęściej u nieszczepionych młodych dorosłych narażonych na wektory komarów podczas pracy w obszarach leśnych.¹

Cykle transmisji wirusa

Identyfikacja wektorów w różnych siedliskach doprowadziła do ustalenia trzech odrębnych cykli transmisji: dzikiego (sylwatycznego), półdomowego (pośredniego) i miejskiego (domowego).¹ Większość zachorowań na żółtą febrę u ludzi wynika z sylwatycznego lub pośredniego cyklu transmisji. Miejska żółta febra występuje okresowo w Afryce i sporadycznie w obu Amerykach.¹

Cykl sylwatyczny (leśny) – wirus krąży między dzikimi małpami i komarami leśnymi z rodzaju Haemagogus i Sabethes w Ameryce Południowej oraz Aedes w Afryce
Cykl pośredni – występuje głównie w Afryce i charakteryzuje się mieszanym przenoszeniem z człowieka na człowieka i z małpy na człowieka
Cykl miejski – wirus przenoszony jest między ludźmi przez komary Aedes aegypti w środowisku miejskim

¹²

Chociaż cykl domowy odgrywa ograniczoną rolę w transmisji żółtej febry, szczególnie w Ameryce Południowej, ogniska miejskie były rejestrowane w Angoli i Demokratycznej Republice Konga.¹ Niedawne ogniska epidemii miejskiej były spowodowane wylesianiem, migracją nieszczepionej populacji i pojawieniem się gatunku Aedes aegypti.¹

Aktualne tendencje epidemiologiczne

W ostatnich latach obserwuje się ponowne pojawienie się żółtej febry jako zagrożenia dla zdrowia publicznego. Od 1970 roku żółta febra ponownie pojawiła się jako zagrożenie dla zdrowia publicznego w obu Amerykach.¹ Dane WHO sugerują, że wskaźnik transmisji żółtej febry wzrasta, szczególnie w Afryce Subsaharyjskiej.¹ W 2016 roku duży wybuch epidemii rozpoczął się w Angoli i rozprzestrzenił na sąsiednie kraje, zanim został powstrzymany przez masową kampanię szczepień.¹

Wirus żółtej febry ponownie pojawił się w dużych ogniskach w Afryce (2015-2016) i Brazylii (2016-2018).¹ Ryzyko wystąpienia ognisk żółtej febry jest wysokie w regionie Ameryki, przy czym Kolumbia, Gujana i Peru zgłaszały przypadki do marca 2024 roku.¹ W lutym 2024 roku, 13 krajów w regionie afrykańskim WHO zgłosiło prawdopodobne i potwierdzone przypadki żółtej febry.¹

Zasięg żółtej febry rozszerza się, obejmując obszary, które wcześniej uważano za wolne od choroby.¹ Główny wektor (Aedes aegypti) występuje również w tropikalnych i subtropikalnych regionach Azji, Pacyfiku i Australii, ale żółta febra nigdy tam nie występowała, dopóki podróże lotnicze nie doprowadziły do wprowadzenia 11 przypadków z ogniska w Angoli i Demokratycznej Republice Konga w 2016 roku.¹

Nadzór epidemiologiczny nad żółtą febrą

Nadzór nad żółtą febrą jest kluczowy dla wczesnego wykrywania ognisk epidemii i wdrażania odpowiednich działań kontrolnych. Szybkie wykrywanie żółtej febry i szybka reakcja poprzez kampanie szczepień awaryjnych są niezbędne do kontrolowania ognisk epidemii.¹ WHO szacuje jednak, że rzeczywista liczba przypadków jest 10 do 250 razy większa niż liczba zgłaszanych przypadków, co wskazuje na problem niedostatecznego raportowania.¹

Definicje przypadków i potwierdzenie laboratoryjne

Potwierdzony przypadek żółtej febry w nieszczepionej populacji jest uznawany za ognisko epidemii. Każdy potwierdzony przypadek, w każdym kontekście, musi być w pełni zbadany.¹ Według wytycznych WHO, przypadek podejrzany to osoba z ostrym początkiem gorączki, z żółtaczką pojawiającą się w ciągu 14 dni od wystąpienia pierwszych objawów.¹

Potwierdzenie żółtej febry jest złożone i wymaga uwzględnienia statusu szczepienia. Badania serologiczne nie mogą odróżnić przeciwciał uzyskanych po szczepieniu od przeciwciał powstałych naturalnie.¹ Diagnostyka żółtej febry opiera się zarówno na wynikach pozytywnych, jak i różnicowych. Istotne jest wykluczenie reakcji krzyżowych z innymi arbowirusami, takimi jak denga, zika, chikungunya czy wirus Zachodniego Nilu.¹

Systemy nadzoru

Odpowiedni nadzór nad żółtą febrą ma kluczowe znaczenie we wszystkich krajach zagrożonych do wczesnego wykrywania przypadków, co pozwoli na szybkie działanie w celu kontrolowania ogniska epidemii.¹ Zespoły dochodzeniowe muszą ocenić i zareagować na wybuch epidemii zarówno za pomocą środków awaryjnych, jak i długoterminowych planów immunizacji.¹

Nadzór nad żółtą febrą musi obejmować badanie nieludzkich naczelnych (NHP) i komarów, a także identyfikację zakażeń u ludzi.¹ W Afryce ogniska są wykrywane poprzez monitorowanie typowych objawów żółtej febry, zwłaszcza wysokiej gorączki i żółtaczki.¹ Nadzór w Ameryce Łacińskiej jest natomiast nieco inny i opiera się w większym stopniu na nadzorze nad populacjami małp.¹

Zarówno nadzór nad wektorami, jak i ich kontrola są elementami zapobiegania i kontroli chorób przenoszonych przez wektory, szczególnie w zakresie kontroli transmisji w sytuacjach epidemicznych. W przypadku żółtej febry, nadzór nad wektorami skierowany na Aedes aegypti i inne gatunki Aedes pomoże określić, gdzie istnieje ryzyko wystąpienia ogniska miejskiego.¹

Wyzwania w nadzorze

System nadzoru nad żółtą febrą w Ugandzie został oceniony jako przydatny w wykrywaniu ognisk i informowaniu o działaniach w zakresie zdrowia publicznego. Jednakże opóźnienia w potwierdzaniu przypadków i niekompletne dane obniżały jego ogólną skuteczność i wydajność.¹ Ogólna mediana liczby dni między wystąpieniem objawów a pobraniem próbki wynosiła 3 dni, ale mediana liczby dni między pobraniem próbki a wysłaniem jej do laboratorium wynosiła aż 37 dni.¹²

W Afryce kontrola epidemii często cierpi z powodu opóźnień wynoszących dwa miesiące lub więcej między początkiem epidemii a ich rozpoznaniem.¹ Często trudno jest zidentyfikować wczesne, izolowane przypadki zanim wyzwolą one epidemię, ze względu na trudności w odróżnieniu żółtej febry od chorób o podobnych objawach.¹

Nadzór międzynarodowy i współpraca regionalna

Organizacja Panamerykańska Zdrowia (PAHO) zapewnia współpracę techniczną państwom członkowskim w kluczowych obszarach, w tym nadzoru, laboratoriów, zarządzania klinicznego i immunizacji.¹ W odpowiedzi na obecną sytuację związaną z żółtą febrą, PAHO przygotowała wytyczne do stosowania na poziomie okręgowym i krajowym, w tym definicje przypadków, instrukcje dotyczące pobierania próbek i badań laboratoryjnych, zarządzania klinicznego, immunizacji oraz zarządzania wysiłkami kontrolnymi.¹

W lutym 2025 roku PAHO wydała alert epidemiologiczny dotyczący żółtej febry w obu Amerykach z powodu niedawnego wzrostu potwierdzonych przypadków u ludzi w kilku krajach regionu i zmiany w geograficznym rozmieszczeniu choroby.¹ Ten wzrost liczby przypadków podkreśla pilną potrzebę zintensyfikowania wysiłków na rzecz zapobiegania rozprzestrzenianiu się wirusa, wzmocnienia zarządzania klinicznego (z naciskiem na wczesne wykrywanie i leczenie ciężkich przypadków) oraz poprawy nadzoru epidemiologicznego w obszarach wysokiego ryzyka.¹

Strategie zapobiegania i kontroli żółtej febry

Kontrola żółtej febry opiera się głównie na kontroli wektorów i szczepieniach przeciwko żółtej febrze.¹ Cztery strategie mają potencjał do pełnego kontrolowania żółtej febry w Afryce: kontrola epidemii, masowa immunizacja i nadzór.¹

Szczepienia

Szczepienia są podstawowym środkiem zapobiegawczym przeciwko żółtej febrze.¹ PAHO promuje masowe profilaktyczne kampanie szczepień w okresach międzyepidemicznych.¹ Szczepionka przeciwko żółtej febrze jest uważana za bezpieczną i skuteczną, ale strategie interwencji muszą być zoptymalizowane.¹

Masowe programy szczepień w latach 1940-1950 i 2000 znacznie zmniejszyły ogniska wirusa żółtej febry, ale zmniejszenie zasięgu szczepień między latami 1960 a połową lat 2000 doprowadziło do wzrostu ognisk żółtej febry w Ameryce Południowej i Afryce.¹²

Szczepionka jest zalecana dla osób w wieku od 9 miesięcy, które podróżują lub mieszkają w obszarach zagrożonych transmisją wirusa żółtej febry w Ameryce Południowej i Afryce.¹ Niektóre kraje wymagają dowodu szczepienia przeciwko żółtej febrze, aby umożliwić wjazd.¹

Kontrola wektorów

Kontrola wektorów jest istotnym elementem strategii zapobiegania i kontroli. Nadzór pozwala na wykrywanie gatunków komarów na danym obszarze, a także wszelkich zmian w populacjach. Dzięki tym cennym danym można bardziej efektywnie dostosować czas aplikacji larwicydów i dokładniej ukierunkować działania przeciwko komarom dorosłym.¹

Przy zastosowaniu kontroli wektorów i rygorystycznych programów szczepień, miejski cykl żółtej febry został prawie wyeliminowany z Ameryki Południowej. Od 1943 roku wystąpiło tylko jedno ognisko miejskie w Santa Cruz de la Sierra w Boliwii.¹ Jednakże od lat 80. liczba przypadków żółtej febry ponownie wzrasta, a A. aegypti powrócił do centrów miejskich Ameryki Południowej. Jest to częściowo spowodowane ograniczeniami dostępnych insektycydów, a także przesunięciami siedlisk spowodowanymi zmianami klimatycznymi. Jest to również konsekwencja porzucenia programu kontroli wektorów.¹

Strategie globalne

Światowa Organizacja Zdrowia opracowała globalną strategię Eliminate Yellow Fever Epidemics (EYE), której celem jest wyeliminowanie miejskich ognisk żółtej febry do 2026 roku.¹² Trzy strategiczne cele to: ochrona zagrożonych populacji poprzez rozszerzenie stosowania szczepionki przeciwko żółtej febrze, zapobieganie międzynarodowemu rozprzestrzenianiu się oraz szybkie ograniczanie ognisk epidemii.¹

W świetle najnowszych danych dotyczących rozprzestrzeniania się wirusa żółtej febry, oprócz nadzoru, który charakteryzuje się trudnościami ze względu na szerokie spektrum kliniczne żółtej febry i reaktywność krzyżową z innymi flawiwirusami i wymaga zwiększenia w obszarach o ograniczonych zasobach, rutynowa immunizacja i kampanie szczepień związane z różnorodnymi i innowacyjnymi technologiami kontroli komarów odgrywają fundamentalną rolę w obszarach endemicznych dla wirusa żółtej febry w celu zminimalizowania ryzyka nowych ognisk żółtej febry i globalnego obciążenia żółtą febrą w przyszłości.¹²

Wyzwania i perspektywy na przyszłość

Pomimo dostępności wysoce skutecznej szczepionki, ogniska żółtej febry nadal występują i rozszerzyły się na nowe obszary w ostatnich latach.¹ Wiele populacji pozostaje narażonych na ogniska epidemii. Zwiększone globalne podróże i przemieszczanie się ludności stanowią ryzyko wprowadzenia wirusa do dużych obszarów miejskich w regionach tropikalnych i subtropikalnych, które są zasiedlone przez komary zdolne do przenoszenia żółtej febry.¹

Ograniczone zasoby szczepionek

Ograniczone dostawy szczepionek utrudniały wysiłki kontrolne.¹ Z powodu ograniczonej podaży szczepionek, efektywne planowanie interwencji jest niezbędne, aby uniknąć dużych ognisk epidemii.¹ W związku z tym zaproponowano strategie oszczędzania dawek, w tym stosowanie dawek ułamkowych i podawanie śródskórne.¹

Zmiana wzorców transmisji

Biorąc pod uwagę zmiany w schematach transmisji wirusa, PAHO podkreśla potrzebę utrzymania aktywnego nadzoru, szczególnie w obszarach w pobliżu dotkniętych stref, w celu wczesnego wykrywania wszelkich podejrzanych przypadków i zapewnienia szybkiej izolacji i leczenia.¹

Rozprzestrzenianie się żółtej febry jako ponownie pojawiającego się zagrożenia w obu Amerykach i rosnące ryzyko reurbanizacji choroby ma wieloczynnikowe pochodzenie i nie można go przypisać tylko jednej przyczynie.¹ Obecna rosnąca liczba osób, które przemieszczają się do i z obszarów ryzyka w biomie Lasu Atlantyckiego, prawdopodobnie sprzyjała szybkiemu rozprzestrzenianiu się trwającego ogniska żółtej febry przenoszonej przez Haemagogus do ekosystemów miejskich i podmiejskich, co coraz bardziej zagrażało ponownemu pojawieniu się transmisji Aedes w obszarach podmiejskich/miejskich, co obecnie stanowi duże obawy.¹

Potencjalne zagrożenie dla Azji

Główny wektor (Aedes aegypti) występuje również w tropikalnych i subtropikalnych regionach Azji, Pacyfiku i Australii, ale żółta febra nigdy tam nie występowała, dopóki podróże lotnicze nie doprowadziły do wprowadzenia 11 przypadków z ogniska w Angoli i Demokratycznej Republice Konga w 2016 roku w Afryce.¹

Niedawny import 11 udokumentowanych przypadków żółtej febry u chińskich pracowników z Angoli ponownie wywołuje widmo rozprzestrzeniania się wirusa żółtej febry w Azji, gdzie masowe populacje żyją w obszarach zasiedlonych przez komary Aedes.¹ Większość zgłoszonych przypadków występuje w Afryce, ale pojawiły się obawy dotyczące potencjalnych ognisk w Azji z powodu importowania wiremicznych podróżnych, dużych populacji podatnych i braku infrastruktury do skutecznej reakcji.¹

Integracja nadzoru i kontroli

Nadzór nad żółtą febrą jest konieczny w regionach endemicznych jako mechanizm podejścia One Health, w którym kontrola wektorów byłaby zintegrowana dla kilku innych chorób endemicznych (w ramach ostrych gorączkowych stanów żółtaczkowych), a nadzór byłby prowadzony na poziomie wektorów, na poziomie zoonotycznym i na poziomie ludzkim; śledzenie wielu aktorów łańcucha transmisji mogłoby przewidzieć sytuacje awaryjne związane z wybuchem epidemii i podjąć działania w celu zmniejszenia ich rozwoju w danej strefie.¹

Dostępność i skuteczność szybkich testów przetwarzających mogłaby zagwarantować optymalny nadzór w regionie.¹ PAHO kontynuuje ścisłe monitorowanie sytuacji, aby dostarczać najbardziej aktualne informacje i najlepsze praktyki w celu łagodzenia wpływu choroby, zapewnienia skoordynowanej reakcji wśród krajów w regionie oraz oferowania wsparcia technicznego i strategicznego dla zapobiegania i kontroli żółtej febry.¹

Wnioski

Żółta febra pozostaje znaczącym globalnym zagrożeniem dla zdrowia publicznego, szczególnie w Afryce i Ameryce Południowej. Pomimo dostępności skutecznej szczepionki, ograniczenia w jej dostępności i dystrybucji, zmieniające się wzorce transmisji wirusa oraz wyzwania związane z nadzorem epidemiologicznym przyczyniają się do ciągłego występowania ognisk epidemicznych. Globalne strategie ukierunkowane na eliminację epidemii żółtej febry, takie jak inicjatywa EYE Światowej Organizacji Zdrowia, wymagają zintegrowanego podejścia obejmującego szczepienia, nadzór nad wektorami i wzmocniony monitoring kliniczny i laboratoryjny.

Szczególne obawy budzi potencjalne zagrożenie dla Azji, gdzie występują komary Aedes aegypti, ale gdzie żółta febra historycznie nie występowała. Zwiększone podróże międzynarodowe i zmiany klimatyczne stwarzają ryzyko wprowadzenia i ustalenia się wirusa w nowych regionach. Wyzwania związane z rozróżnieniem żółtej febry od innych chorób gorączkowych i reakcjami krzyżowymi w badaniach diagnostycznych podkreślają potrzebę poprawy narzędzi diagnostycznych i systemów nadzoru.

Solidna współpraca międzynarodowa, zintegrowane podejście One Health obejmujące ludzi, zwierzęta i środowisko, oraz ciągłe innowacje w strategiach kontroli wektorów i technologiach szczepionek będą kluczowe dla osiągnięcia celu eliminacji epidemii żółtej febry do 2026 roku.

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

Materiały źródłowe

#1
https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/yellow-fever
Yellow fever is an epidemic-prone mosquito-borne vaccine preventable disease that is transmitted to humans by the bites of infected mosquitoes. […] Yellow fever is a high-impact high-threat disease, with risk of international spread, which represents a potential threat to global health security. […] Both vector surveillance and control are components of the prevention and control of vector-borne diseases, especially for transmission control in epidemic situations. For yellow fever, vector surveillance targeting Aedes aegypti and other Aedes species will help inform where there is a risk of an urban outbreak. […] Prompt detection of yellow fever and rapid response through emergency vaccination campaigns are essential for controlling outbreaks. However, underreporting is a concern; WHO estimates the true number of cases to be 10 to 250 times what is now being reported. […] A confirmed case of yellow fever in an unvaccinated population is considered an outbreak. A confirmed case in any context must be fully investigated. Investigation teams must assess and respond to the outbreak with both emergency measures and longer-term immunization plans.
#1 Yellow Fever: Practice Essentials, Background, Etiology
https://emedicine.medscape.com/article/232244-overview
As of June 2024, estimates indicate there are approximately 200,000 cases of yellow fever occurring annually in 47 countries, resulting in 30,000 deaths per year. […] A modeling study suggested the disease may infect up to 1.8 million individuals in Africa annually, leading to 180,000 cases and 78,000 deaths. […] World Health Organization (WHO) data suggest that the rate of yellow fever transmission is increasing, especially in sub-Saharan Africa. […] Reports of yellow fever in the United States are exceedingly rare, with the last outbreak reported in New Orleans in 1905. […] Less fervent mosquito control efforts in the United States have led to the reemergence of Aedes aegypti in the last 30 years. […] The risk for yellow fever outbreaks is high in the Region of the Americas, with Colombia, Guyana, and Peru reporting cases as of March 19, 2024.
#1 Yellow Fever – Taiwan Centers for Disease Control
https://www.cdc.gov.tw/En/Category/ListContent/bg0g_VU_Ysrgkes_KRUDgQ?uaid=og5hWccBzjm1LURPYrtuHA
Yellow fever is an acute viral haemorrhagic disease transmitted by infected mosquitoes. The number of yellow fever cases has increased over the past two decades due to declining population immunity to infection, deforestation, urbanization, population movements and climate change. 47 endemic countries in Africa (34) and Latin America (13), with a combined population of over 900 million, are at risk. A modelling study based on African data sources estimated the burden of yellow fever during 2013 was 84,000-170,000 severe cases and 29,000-60,000 deaths. There are no yellow fever cases in Taiwan. […] Fever screening at international airports and seaports. […] Taiwan National Infectious Disease Statistics System Yellow Fever.
#1 Yellow Fever | Yellow Book | CDC
https://wwwnc.cdc.gov/travel/yellowbook/2024/infections-diseases/yellow-fever
YF occurs in Sub-Saharan Africa and tropical South America, where it is endemic and intermittently epidemic (see Table 4.21.1 and Table 4.21.2 for lists of countries with risk of YF virus transmission). […] Most YF disease in humans is due to sylvatic or intermediate transmission cycles. Urban YF occurs periodically in Africa and sporadically in the Americas. […] In areas of Africa with persistent circulation of YF virus, natural immunity accumulates with age; consequently, infants and children are at greatest risk for disease. […] In South America, YF occurs most frequently in unimmunized young adults exposed to mosquito vectors through their work in forested areas. […] A traveler’s risk for acquiring YF is determined by their immunization status as well as destination-specific (e.g., local rate of virus transmission) and travel-associated (e.g., exposure duration, occupational and recreational activities, season) factors.
#1 Yellow fever – Wikipedia
https://en.wikipedia.org/wiki/Yellow_fever
Yellow fever is common in tropical and subtropical areas of South America and Africa. Worldwide, about 600 million people live in endemic areas. The WHO estimates 200,000 cases of yellow fever worldwide each year. About 15% of people infected with yellow fever progress to a severe form of the illness, and up to half of those will die, as there is no cure for yellow fever. […] An estimated 90% of yellow fever infections occur on the African continent. In 2016, a large outbreak originated in Angola and spread to neighboring countries before being contained by a massive vaccination campaign. […] The main vector (Aedes aegypti) also occurs in tropical and subtropical regions of Asia, the Pacific, and Australia, but yellow fever had never occurred there until jet travel introduced 11 cases from the 2016 Angola and DR Congo yellow fever outbreak in Africa.
#1 Yellow Fever: Education, Public Health, Integrated Mosquito Management
https://www.vdci.net/vector-borne-diseases/yellow-fever-education-and-mosquito-management-to-protect-public-health/
Yellow fever is found in South America and Africa and causes around 200,000 infections and 30,000 deaths each year. […] Yellow fever was introduced in the U.S. in the late 1600s, with major epidemics occurring from 1793 through 1905. Today, endemic areas are restricted to Africa and South America. However, Aedes aegypti mosquitoes are found in the southern coastal states and the risk of individuals becoming infected while traveling and then returning to the U.S. does exist. […] In sub-Saharan Africa, yellow fever occurs in regular epidemic patterns and accounts for the vast majority of all human cases and deaths attributable to yellow fever. However, there are also periodic, more unpredictable outbreaks of urban yellow fever throughout the continent. At least 32 African countries are now considered at risk of yellow fever, with a total population of 610 million people at risk.
#1 Yellow Fever: Education, Public Health, Integrated Mosquito Management
https://www.vdci.net/vector-borne-diseases/yellow-fever-education-and-mosquito-management-to-protect-public-health/
Yellow fever is also endemic in 10 South and Central American countries and on several Caribbean islands. Bolivia, Brazil, Colombia, Ecuador, Peru, and Venezuela are considered at greatest risk. […] Due to the loss of organized mosquito control programs and subsequent re-infestation of the primary vector, Latin America is now at greater risk of urban epidemics than at any time in the past 50 years. […] Surveillance allows us to detect mosquito species in a given area as well as any changes in populations. With this valuable data, we are able to more effectively time larvicide applications and more accurately target adulticide activities.
#1 Yellow Fever: Origin, Epidemiology, Preventive Strategies and Future Prospects
https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC8955180/
Yellow fever (YF) virus still represents a major threat in low resource countries in both South America and Africa despite the presence of an effective vaccine. […] Besides surveillance, we highlight the urgent need of routine immunization and vaccination campaigns associated to diverse and innovative mosquito control technologies in endemic areas for YF virus in order to minimize the risk of new YF outbreaks and the global burden of YF in the future. […] YF outbreaks had important consequences not only for public health but also for geopolitics and the economy. […] The identification of vectors in different habitats has led to the establishment of three distinct transmission cycles: wild, semi-domestic, and domestic. […] Epidemics are currently registered more frequently and important in Africa than in the Americas.
#1 Yellow fever, the story of a re-emerging virus – News from the Institut Pasteur
https://www.pasteur.fr/en/home/research-journal/reports/yellow-fever-story-re-emerging-virus
Yellow fever is endemic in 47 countries in Africa and 13 countries in Latin America and it is now reaching areas where it had previously disappeared, with a major impact on populations and sometimes also on the economy and development. […] Yellow fever is transmitted by various mosquito species and primarily affects monkeys in equatorial forests, making it difficult to completely eradicate the disease. […] The yellow fever virus can be transmitted in two ways: by the urban cycle and the sylvatic (jungle) cycle. […] „For yellow fever,” confirms WHO, „vector surveillance targeting Aedes aegypti and other Aedes species will help inform where there is a risk of an urban outbreak.” […] By monitoring both insect vectors and infected animal or human populations, scientists can rapidly detect any circulating viruses so that public authorities can investigate potential threats as soon as possible.
#1 Yellow Fever: Origin, Epidemiology, Preventive Strategies and Future Prospects
https://www.mdpi.com/2076-393X/10/3/372
Yellow fever (YF) virus still represents a major threat in low resource countries in both South America and Africa despite the presence of an effective vaccine. […] Besides surveillance, we highlight the urgent need of routine immunization and vaccination campaigns associated to diverse and innovative mosquito control technologies in endemic areas for YF virus in order to minimize the risk of new YF outbreaks and the global burden of YF in the future. […] YF outbreaks had important consequences not only for public health but also for geopolitics and the economy. […] The identification of vectors in different habitats has led to the establishment of three distinct transmission cycles: wild, semi-domestic, and domestic. […] Although the domestic cycle plays a limited role in YF transmission, especially in South America, urban outbreaks have been registered in Angola and DRC.
#1 Yellow Fever: Practice Essentials, Background, Etiology
https://emedicine.medscape.com/article/232244-overview
Recent urban outbreaks have been caused by deforestation, migration of unvaccinated population, and the emergence of the Aedes aegypti species. […] As of February 25, 2024, 13 countries in the WHO African Region have reported probable and confirmed cases of yellow fever. […] WHO reports highlighted yellow fever outbreaks in South Sudan and 13 African countries in 2023-2024, urging increased surveillance efforts to prevent disease transmission through travel and the presence of disease-spreading mosquitoes in neighboring countries. […] The range of yellow fever is expanding, including areas that previously were thought to be eradicated. […] Most reported cases are in Africa, but concerns have been raised for potential outbreaks in Asia due to importing viremic travelers, high susceptible populations, and a lack of infrastructure for effective response. […] The estimated annual incidence of yellow fever cases is approximately 200,000 in 47 countries globally, with 30,000 deaths per year.
#1 Yellow Fever – PAHO/WHO | Pan American Health Organization
https://www.paho.org/en/topics/yellow-fever
Yellow fever is a high-impact, high-threat disease, with a risk of international spread, representing a potential threat to global health security. […] Since 1970, yellow fever has re-emerged as a public health threat in the Americas. […] In 2025, the Pan American Health Organization (PAHO) issued an epidemiological alert regarding yellow fever in the Americas due to the recent increase in confirmed human cases in several countries in the region and a change in the geographic distribution of the disease. […] PAHO provides technical cooperation to Member States in key areas, including surveillance, laboratory, clinical management, and immunization. […] PAHO promotes mass preventive vaccination campaigns during interepidemic periods. […] In response to the current Yellow Fever situation, PAHO has prepared guidelines for use at district and national levels, including case definitions, instructions for specimen collection and laboratory testing, clinical management, immunization, and for managing control efforts.
#1 Yellow fever: Epidemiology, clinical manifestations, and diagnosis – UpToDate
https://www.uptodate.com/contents/yellow-fever
Yellow fever is a mosquito-borne viral hemorrhagic febrile disease with a high case-fatality rate. […] Issues related to virology, pathogenesis, epidemiology, clinical manifestations, and diagnosis of yellow fever will be reviewed here. […] The yellow fever virus re-emerged in large outbreaks in Africa (2015 to 2016) and Brazil (2016 to 2018). […] Humans are highly susceptible to infection and disease. Most nonhuman primate species are susceptible to infection, and some species of nonhuman primates develop clinical manifestations and are considered sentinels for viral circulation.
#1 Welcome to the Yellow Fever Outbreak Toolbox
https://www.who.int/emergencies/outbreak-toolkit/disease-outbreak-toolboxes/yellow-fever-outbreak-toolbox
Any person with acute onset of fever, with jaundice appearing within 14 days of onset of the first symptoms. […] Presence of at least one confirmed case of yellow fever, as interpreted in a context of underlying population immunity and risk of onward amplification. […] Yellow fever confirmation is complex: […] Any case classification should account for vaccination status. […] Serological testing cannot distinguish between vaccine- and naturally-acquired antibodies. […] Yellow fever diagnostic is both positive and differential. It is essential to rule out cross-reactivity with other arboviruses such as dengue, zika, chikungunya or West Nile virus This cross-reactivity can be seen on serology testing (IgM) as well as plague reduction neutralization assays (PRNT). Results should be interpreted considering local epidemiology of other flaviviruses.
#1
https://inter-publishing.com/index.php/IJHSMS/article/view/16
Yellow Fever is a viral hemorrhagic fever which strikes an estimated 200,000 persons worldwide each year and causes an estimated 30,000 deaths. There are three different epidemiological patterns of yellow fever virus transmission. The different epidemiological patterns of transmission lead to the same clinical disease. The main vector of yellow fever within village and urban settlements is female Aedes. The virus is transmitted when a mosquito bites an infected human and then, after an extrinsic incubation period of 12-21 days bites a susceptible human. Intermediate epidemics are a mixture of man-to-man transmission, and are often characterized by focal outbreaks separated by areas without human cases. In some surveys, it has been possible to estimate an annual incidence of infection of susceptible humans of at least 1%, so that, by adulthood, immunity rates of 50% or more are not unusual. An attack of yellow fever is followed by a solid long-lasting immunity against reinfection. The possibility of yellow fever should not be dismissed in the absence of jaundice or of albuminuria. Good Surveillance is essential in all at-risk countries for the early detection of cases which will allow fast action to control an outbreak. Four strategies have the potential to bring yellow fever fully under control in Africa: epidemic control, mass immunization and surveillance. In Africa, epidemic control often suffers from delays of two months or more between the onset of epidemics and their recognition. Responses to a possible outbreak include collection and testing of specimens. Emergency vaccination takes place as soon as an outbreak has been confirmed. It has often proved difficult to identify early, isolated cases before they trigger an epidemic because of the difficulties of distinguishing yellow fever from disease with similar symptoms.
#1 Yellow fever control: current epidemiology and vaccination strategies | Tropical Diseases, Travel Medicine and Vaccines | Full Text
https://tdtmvjournal.biomedcentral.com/articles/10.1186/s40794-020-0101-0
The mainstay of YF control involves vector control and YF vaccination. […] Surveillance for YF must include study of nonhuman primates and mosquitoes as well as identification of human infections. […] The recent importation of 11 documented cases of YF in Chinese workers from Angola again raises the specter of YFV spread in Asia where massive populations live in areas infested with Aedes mosquitoes. […] WHO has developed a global strategy to eliminate YF epidemics, EYE, to be carried out from 2017 through 2026. The three strategic objectives are to protect at-risk populations by expanding use of YF vaccine, to prevent international spread, and to contain outbreaks rapidly. […] Despite the availability of a highly effective vaccine, yellow fever outbreaks have continued and have expanded into new areas in recent years. Many populations remain vulnerable to outbreaks. Increasing global travel and population movements pose risks of introductions into large urban areas in tropical and subtropical areas that are infested with mosquitoes competent to transmit YF. Limited supplies of vaccine have hobbled control efforts.
#1 Yellow fever, the story of a re-emerging virus – News from the Institut Pasteur
https://www.pasteur.fr/en/home/research-journal/reports/yellow-fever-story-re-emerging-virus
In Africa, outbreaks are detected by monitoring typical yellow fever symptoms, especially high fever and jaundice. […] Outbreak surveillance in Latin America is rather different. […] The first measure to take in response to a yellow fever outbreak is to vaccinate people in at-risk areas. […] The other important measure is vector control. […] Early detection of outbreaks is vital if they are to be tackled effectively. […] The outbreak in Angola in 2016 led WHO to introduce the global Eliminating Yellow Fever Epidemics (EYE) Strategy. […] In short, responding effectively to a yellow fever outbreak requires early detection of cases, reactive vaccination, good case management, vector control and community engagement.
#1 Evaluation of the sentinel yellow fever surveillance system in Uganda, 2017â2022: strengths and weaknesses | BMC Infectious Diseases | Full Text
https://bmcinfectdis.biomedcentral.com/articles/10.1186/s12879-024-09580-x
Uganda has a sentinel surveillance system in seven high-risk sites to monitor yellow fever (YF) patterns and detect outbreaks. We evaluated the performance of this system from 2017 to 2022. […] The YF sentinel surveillance system was useful in detecting outbreaks and informing public health action. Delays in case confirmation and incomplete data compromised its overall effectiveness and efficiency. […] Surveillance for YF is vital to inform the need for intensified, targeted YF vaccination and to contain outbreaks. […] The YF sentinel surveillance system starts with a clinician in a sentinel site suspecting YF based on a case definition of acute onset of fever that is not responsive to malaria treatment. […] The overall median number of days between the onset of symptoms and sample collection was 3.
#1 Epidemiological Alert: Increase in Yellow Fever Cases in Latin America – PAHO/WHO | Pan American Health Organization
https://www.paho.org/en/news/4-2-2025-epidemiological-alert-increase-yellow-fever-cases-latin-america
The Pan American Health Organization (PAHO) has issued an epidemiological alert regarding yellow fever in the Americas due to the recent increase in confirmed human cases in several countries in the region and a change in the geographic distribution of the disease. […] This increase in cases highlights the urgent need to intensify efforts to prevent the spread of the virus, strengthen clinical management (with an emphasis on early detection and treatment of severe cases), and improve epidemiological surveillance in high-risk areas. […] Given the changes in the patterns of virus transmission, PAHO stresses the need to maintain active surveillance, particularly in areas near affected zones, to detect any suspected cases early and ensure timely isolation and treatment. […] PAHO continues to closely monitor the situation to provide the most up-to-date information and best practices to mitigate the impact of the disease, ensure a coordinated response among countries in the region, and offer technical and strategic support for the prevention and control of yellow fever.
#1 Yellow Fever Virus (YFV) | Florida Department of Health
https://www.floridahealth.gov/diseases-and-conditions/yellow-fever/index.html
Yellow fever currently occurs only in tropical regions of Africa and parts of South America. […] While YFV is not is not circulating in North America, the risk of introduction is possible due to viremic traveler importation of the virus, the presence, the vector, and a susceptible population. […] Yellow fever is a rare cause of illness in U.S. travelers to endemic countries. […] Vaccination is the most important preventive measure against yellow fever. […] Travelers should be vaccinated for yellow fever before visiting areas where it occurs.
#1 The global burden of yellow fever | eLife
https://elifesciences.org/articles/64670
Yellow fever (YF) is a viral, vector-borne, haemorrhagic fever endemic in tropical regions of Africa and South America. The vaccine for YF is considered safe and effective, but intervention strategies need to be optimised; one of the tools for this is mathematical modelling. […] We find that mass vaccination activities in Africa reduced deaths by 47% (95% CrI [10%77%]). This methodology allows us to evaluate the effectiveness of vaccination and illustrates the need for continued vigilance and surveillance of YF. […] The World Health Organisation (WHO) developed the Eliminate Yellow fever Epidemics (EYE) strategy in order to eliminate urban yellow fever outbreaks by 2026 (World Health Organization, 2017). […] Control of yellow fever is primarily through vaccination, and there is no specific anti-viral treatment available.
#1 Yellow Fever: Origin, Epidemiology, Preventive Strategies and Future Prospects
https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC8955180/
If massive vaccination programs during the 1940-1950s and the 2000s significantly reduced YF virus outbreaks, the reduction in vaccination coverage between the 1960s and the mid-2000s led to a rise in YF outbreaks in South America and Africa. […] In light of recent data on YF virus spread, besides surveillance, which is characterized by difficulties due to YF’s broad clinical spectrum and cross-reactivity with other flaviviruses and needs to be increased in resource-limited areas, routine immunization and vaccination campaigns associated with diverse and innovative mosquito control technologies play a fundamental role in endemic areas for YF virus in order to minimize the risk of new YF outbreaks and the global burden of YF in the future.
#1 Yellow Fever | Health.mil
https://www.health.mil/Military-Health-Topics/Health-Readiness/Immunization-Healthcare/Vaccine-Preventable-Diseases/Yellow-Fever
Yellow fever disease is diagnosed based on symptoms, physical findings, laboratory testing, and travel history, including the possibility of exposure to infected mosquitoes. […] Yellow fever vaccine is recommended for people aged 9 months who are traveling to or living in areas at risk for yellow fever virus transmission in South America and Africa. […] For military-related travel/deployments, follow the most current Combatant Command Force Health Protection Guidance. Additionally, yellow fever vaccination is required for countries if traveling from an endemic country. […] For all non-operational and leisure travel to endemic areas, follow the Advisory Committee on Immunization Practices which recommends that a single life-time dose of yellow fever vaccine is sufficient for most travelers.
#1 Yellow Fever – Africa CDC
https://africacdc.org/disease/yellow-fever/
Yellow Fever is an acute viral hemorrhagic disease transmitted through infected mosquitoes. Thirty-four African countries are endemic to yellow fever. […] The incubation period for the virus is 3 to 6 days. […] Vaccination is recommended for people 9 month or over living or travelling to yellow fever endemic areas. Some countries require the yellow fever proof of vaccination to allow entry. […] Countries that require vaccination for all travellers older that 9 months or 1 year: Benin, Burkina Faso, Burundi, Cameron, Central African Republic, Congo, Cte dlvoire, DRC, Gabon, Guinea-Bissau, Kenya, Liberia, Rwanda, Sierra Leone, Niger, Togo. […] Countries that requires vaccination for travellers from countries with risk of yellow fever transmission or transit for 12 hours in those countries: Algeria, Botswana, Cabo Verde, Chad, Djibouti, Egypt, Ethiopia, Gambia, Ghana, Guinea, Lesotho, Libya, Equatorial Guinea, Eritrea, Madagascar, Malawi, Mauritania, Mauritius, Mozambique, Namibia, Nigeria, Papua New Guinea, Seychelles, Somalia, South Africa, Sudan, Swaziland, Tunisia, Uganda, United Republic of Tanzania, Zambia, Zimbabwe.
#1 Yellow fever – Wikipedia
https://en.wikipedia.org/wiki/Yellow_fever
Using vector control and strict vaccination programs, the urban cycle of yellow fever was nearly eradicated from South America. Since 1943, only a single urban outbreak in Santa Cruz de la Sierra, Bolivia, has occurred. Since the 1980s, however, the number of yellow fever cases has been increasing again, and A. aegypti has returned to the urban centers of South America. This is partly due to limitations on available insecticides, as well as habitat dislocations caused by climate change. It is also because the vector control program was abandoned. Although no new urban cycle has yet been established, scientists believe this could happen again at any point. An outbreak in Paraguay in 2008 was thought to be urban in nature, but this ultimately proved not to be the case. […] In Africa, virus eradication programs have mostly relied upon vaccination. These programs have largely been unsuccessful because they were unable to break the sylvatic cycle involving wild primates. With few countries establishing regular vaccination programs, measures to fight yellow fever have been neglected, making the future spread of the virus more likely.
#1 Yellow Fever: Origin, Epidemiology, Preventive Strategies and Future Prospects
https://www.mdpi.com/2076-393X/10/3/372
If massive vaccination programs during the 1940â1950s and the 2000s significantly reduced YF virus outbreaks, the reduction in vaccination coverage between the 1960s and the mid-2000s led to a rise in YF outbreaks in South America and Africa. […] The creation of the Eliminate Yellow Fever Epidemics (EYE) strategy by the World Health Organization (WHO) aims to eliminate urban YF outbreaks by 2026. […] In light of recent data on YF virus spread, besides surveillance, which is characterized by difficulties due to YFâs broad clinical spectrum and cross-reactivity with other flaviviruses and needs to be increased in resource-limited areas, routine immunization and vaccination campaigns associated with diverse and innovative mosquito control technologies play a fundamental role in endemic areas for YF virus in order to minimize the risk of new YF outbreaks and the global burden of YF in the future.
#1 The global burden of yellow fever | eLife
https://elifesciences.org/articles/64670
Due to limited vaccine supply, efficient planning of interventions is vital to avoid large outbreaks. […] We estimate that there were 109,000 (95% credible interval [CrI] [67,000173,000]) severe infections and 51,000 (95% CrI [31,00082,000]) deaths due to YF in Africa and South America in 2018. […] We refine and extend the model of Garske et al. to encompass new geographic regions (South America) and new data (on occurrence, serology, vaccination, and NHPs), and produce updated estimates of burden and vaccine impact for yellow fever.
#1 Yellow fever control: current epidemiology and vaccination strategies | Tropical Diseases, Travel Medicine and Vaccines | Full Text
https://tdtmvjournal.biomedcentral.com/articles/10.1186/s40794-020-0101-0
Yellow fever (YF) outbreaks continue, have expanded into new areas and threaten large populations in South America and Africa. Predicting where epidemics might occur must take into account local mosquito populations and specific YF virus strain, as well as ecoclimatic conditions, sociopolitical and demographic factors including population size, density, and mobility, and vaccine coverage. […] YF vaccination is the mainstay in controlling YF outbreaks, but global supply is insufficient. Therefore, dose-sparing strategies have been proposed including fractional dosing and intradermal administration. […] YF outbreaks continue to occur in Africa and in South America. […] Globally two scenarios cause deep concern: the potential for YF virus to reach the major population centers in eastern Brazil and cause explosive urban outbreaks, and the potential for YF to spread to large densely populated urban centers in Asia.
#1 SciELO Brazil – Yellow fever outbreak in Brazil: the puzzle of rapid viral spread and challenges for immunisation Yellow fever outbreak in Brazil: the puzzle of rapid viral spread and challenges for immunisation
https://www.scielo.br/j/mioc/a/3YkjX4xbMb88BxVy6qCNsgf/
The dissemination of the YFV as a re-emerging threat in the Americas and the increasing risk of reurbanisation of the disease has multifactorial origins and cannot be attributed to just one cause. […] The potential implications for YF outbreaks of other large environmental disasters in the country, such as the rupture of a mining dam in the city of Mariana, Minas Gerais, in 2015, are still controversial and further research is imperative. […] The current increasing number of people who move to and from areas of risk in the Atlantic Forest biome has probably favored the rapid spread of the ongoing Haemagogus vectored YFV outbreak into urban and peri-urban ecosystems, which has increasingly jeopardised the reemergence of Aedes transmission in the peri-urban/urban areas, now a great concern.
#1 Yellow Fever: Global Impact, Epidemiology, Pathogenesis, and Integrated Prevention Approaches
https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC11627485/
Yellow fever is a vector-borne disease with pandemic potential in current historical zones. […] In Africa, where YFV originated, the vectors and NHP are susceptible and tolerable to the immune response to YFV. […] In the Americas region, urban cycle development is due to the eventual infection of humans and the transmission by Aedes species. […] In both scenarios, the implementation of the YFV vaccine was a relevant factor in immune tolerance at the people level. […] YFV surveillance is necessary in endemic regions as a One Health mechanism, where the vector control would be integrated for several other endemic diseases (within acute febrile jaundiced conditions) and the surveillance would be made at vector level, at zoonotic level, and human level; the follow in the multiple actors of the transmission chain could predict outbreak emergency and take actions to reduce they develop in the zone. […] Availability and effectiveness of fast processing test could warranty the optimal surveillance in the region.
#2 Yellow Fever in Africa: Estimating the Burden of Disease and Impact of Mass Vaccination from Outbreak and Serological Data | PLOS Medicine
https://journals.plos.org/plosmedicine/article?id=10.1371/journal.pmed.1001638
Yellow fever is a vector-borne disease affecting humans and non-human primates in tropical areas of Africa and South America. […] Since 2006 there has been substantial funding for large preventive mass vaccination campaigns in the most affected countries in Africa to curb the rising burden of disease and control future outbreaks. […] The yellow fever burden in Africa was estimated for the year 2013 as 130,000 (95% CI 51,000-380,000) cases with fever and jaundice or haemorrhage including 78,000 (95% CI 19,000-180,000) deaths, taking into account the current level of vaccination coverage. […] Vaccination campaigns were estimated to have reduced the number of cases and deaths by 27% (95% CI 22%-31%) across the region, achieving up to an 82% reduction in countries targeted by these campaigns.
#2 SciELO Brazil – Yellow fever outbreak in Brazil: the puzzle of rapid viral spread and challenges for immunisation Yellow fever outbreak in Brazil: the puzzle of rapid viral spread and challenges for immunisation
https://www.scielo.br/j/mioc/a/3YkjX4xbMb88BxVy6qCNsgf/
We provide epidemiological information and scientific evidence on the complexity of this scenario and emphasize the urgent need to intensify human immunisation coverage by increasing vaccine availability and implementing campaigns with solid communication interventions to preclude stagnation of coverage levels. […] The perplexity with the current epidemiological scenario of the YF outbreak originates from insufficient knowledge on the conditions favoring YFV re-emergence and its very rapid spread from North and Mid-West endemic regions into the coastal Southeastern more populated areas. […] A modelling study has examined these multiple factors and the risk of urban YF resurgence in Aedes-infested American cities. […] The current Brazilian outbreak would be caused by an independent viral dissemination from Northern South America Venezuela into Southeastern Brazil.
#2 Evaluation of the sentinel yellow fever surveillance system in Uganda, 2017â2022: strengths and weaknesses | BMC Infectious Diseases | Full Text
https://bmcinfectdis.biomedcentral.com/articles/10.1186/s12879-024-09580-x
The overall median number of days between sample collection and dispatch of the sample to the lab was 37. […] According to the respondents, the YF sentinel surveillance system met its objectives of detecting YF outbreaks and on-going YF transmission in communities and informing prevention and control interventions. […] The use of simplified validated standard case definitions provided in the Uganda National Technical Guidelines on Integrated Disease Surveillance and Response 3rd Edition could standardise diagnosis and improve identification of suspected cases within the surveillance system. […] We found sizeable time lag between sample collection and shipment to the laboratory which was higher than the expected WHO threshold. […] Although most sites submitted samples, internal completeness of data was very low and below the targets for an effective surveillance system.
#2 Yellow Fever: Origin, Epidemiology, Preventive Strategies and Future Prospects
https://www.mdpi.com/2076-393X/10/3/372
If massive vaccination programs during the 1940â1950s and the 2000s significantly reduced YF virus outbreaks, the reduction in vaccination coverage between the 1960s and the mid-2000s led to a rise in YF outbreaks in South America and Africa. […] The creation of the Eliminate Yellow Fever Epidemics (EYE) strategy by the World Health Organization (WHO) aims to eliminate urban YF outbreaks by 2026. […] In light of recent data on YF virus spread, besides surveillance, which is characterized by difficulties due to YFâs broad clinical spectrum and cross-reactivity with other flaviviruses and needs to be increased in resource-limited areas, routine immunization and vaccination campaigns associated with diverse and innovative mosquito control technologies play a fundamental role in endemic areas for YF virus in order to minimize the risk of new YF outbreaks and the global burden of YF in the future.
#2 Yellow fever control: current epidemiology and vaccination strategies | Tropical Diseases, Travel Medicine and Vaccines | Full Text
https://tdtmvjournal.biomedcentral.com/articles/10.1186/s40794-020-0101-0
The mainstay of YF control involves vector control and YF vaccination. […] Surveillance for YF must include study of nonhuman primates and mosquitoes as well as identification of human infections. […] The recent importation of 11 documented cases of YF in Chinese workers from Angola again raises the specter of YFV spread in Asia where massive populations live in areas infested with Aedes mosquitoes. […] WHO has developed a global strategy to eliminate YF epidemics, EYE, to be carried out from 2017 through 2026. The three strategic objectives are to protect at-risk populations by expanding use of YF vaccine, to prevent international spread, and to contain outbreaks rapidly. […] Despite the availability of a highly effective vaccine, yellow fever outbreaks have continued and have expanded into new areas in recent years. Many populations remain vulnerable to outbreaks. Increasing global travel and population movements pose risks of introductions into large urban areas in tropical and subtropical areas that are infested with mosquitoes competent to transmit YF. Limited supplies of vaccine have hobbled control efforts.