choroba immunosupresyjna

Choroba immunosupresyjna to schorzenie charakteryzujące się osłabieniem funkcji układu odpornościowego, co prowadzi do zwiększonej podatności organizmu na infekcje i nowotwory. Może mieć podłoże wrodzone (pierwotne niedobory odporności) lub nabyte (wtórne niedobory odporności).

Do wtórnych przyczyn immunosupresji należą: zakażenie HIV, leczenie immunosupresyjne po przeszczepach narządów, chemioterapia, stosowanie glikokortykosteroidów, niedożywienie, niektóre choroby przewlekłe (cukrzyca, przewlekła niewydolność nerek) oraz podeszły wiek. Objawy obejmują nawracające, ciężkie infekcje, trudno gojące się rany oraz zwiększone ryzyko chorób nowotworowych.

Diagnostyka chorób immunosupresyjnych obejmuje ocenę morfologii krwi, badania immunofenotypowe limfocytów, oznaczanie stężenia immunoglobulin oraz testy funkcjonalne układu odpornościowego. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować: substytucję immunoglobulin, profilaktykę antybiotykową, leczenie chorób podstawowych oraz w niektórych przypadkach przeszczep szpiku kostnego.

Pacjenci z chorobami immunosupresyjnymi wymagają szczególnej opieki medycznej, w tym modyfikacji schematów szczepień (przeciwwskazane są szczepionki żywe), szybkiego wdrażania leczenia przeciwinfekcyjnego oraz regularnych badań przesiewowych w kierunku chorób nowotworowych. Niezwykle istotna jest edukacja pacjenta dotycząca unikania potencjalnych źródeł infekcji.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl