zaburzenia absorpcji
Zaburzenia absorpcji to grupa schorzeń, w których dochodzi do nieprawidłowego wchłaniania składników odżywczych w przewodzie pokarmowym, głównie w jelicie cienkim. Mogą one dotyczyć wszystkich składników odżywczych (tłuszczów, białek, węglowodanów) lub mieć charakter selektywny, dotyczący tylko określonych substancji.
Do najczęstszych przyczyn zaburzeń absorpcji należą: celiakia, choroba Leśniowskiego-Crohna, mukowiscydoza, niedobór enzymów trawiennych, choroby trzustki, nieprawidłowa flora bakteryjna jelit, a także stany po resekcji jelit. Klinicznie manifestują się biegunką, utratą masy ciała, niedożywieniem, niedoborami witamin i mikroelementów oraz objawami wynikającymi z tych niedoborów.
Diagnostyka zaburzeń absorpcji obejmuje badania krwi (morfologia, parametry biochemiczne, markery stanu zapalnego), badania obrazowe przewodu pokarmowego, badania endoskopowe z pobraniem wycinków do badania histopatologicznego oraz testy czynnościowe oceniające wchłanianie poszczególnych składników. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować dietę eliminacyjną, suplementację niedoborów, leczenie farmakologiczne choroby podstawowej lub leczenie chirurgiczne.