izoforma CYP 3A4

Izoforma CYP 3A4 jest najobficiej występującym enzymem z rodziny cytochromu P450 w wątrobie i jelicie cienkim człowieka. Odgrywa kluczową rolę w metabolizmie około 50% stosowanych obecnie leków, w tym antybiotyków, leków przeciwgrzybiczych, przeciwnowotworowych, immunosupresyjnych oraz statyn.

CYP 3A4 charakteryzuje się szeroką specyficznością substratową, co sprawia, że jest głównym źródłem interakcji lek-lek. Inhibitory tego enzymu (np. ketokonazol, erytromycyna, sok grejpfrutowy) mogą znacząco zwiększać stężenie metabolizowanych przez niego leków, prowadząc do nasilenia działań niepożądanych. Z kolei induktory (np. rifampicyna, barbiturany, ziele dziurawca) mogą obniżać skuteczność terapeutyczną poprzez przyspieszenie metabolizmu substancji leczniczych.

Aktywność CYP 3A4 wykazuje znaczną zmienność międzyosobniczą, co tłumaczy różnice w odpowiedzi na leki u poszczególnych pacjentów. Czynniki genetyczne, wiek, choroby wątroby oraz interakcje lekowe mogą wpływać na funkcjonowanie tego enzymu, co ma istotne znaczenie dla indywidualizacji farmakoterapii i medycyny personalizowanej.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Bicalutamide Accord

Terapia produktem Bicalutamide Accord (tabletki powlekane, 50 mg bikalutamidu) wymaga ścisłego nadzoru specjalistycznego ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, zwłaszcza hepatotoksyczności. Bikalutamid jest intensywnie metabolizowany w wątrobie, co wymaga ostrożności u pacjentów z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby oraz regularnego monitorowania funkcji wątrobowych, szczególnie w pierwszych 6 miesiącach terapii. W przypadku ciężkich zmian w wątrobie leczenie należy przerwać. Ponadto, u pacjentów stosujących bikalutamid w skojarzeniu z agonistami LHRH obserwuje się ryzyko pogorszenia tolerancji glukozy, co wymaga kontroli stężenia glukozy we krwi. Lek hamuje enzym CYP3A4, co może prowadzić do interakcji farmakologicznych z lekami metabolizowanymi przez ten enzym. Terapia może także wydłużać odstęp QT, co wymaga oceny kardiologicznej u pacjentów z czynnikami ryzyka oraz monitorowania EKG.
agonista LHRH, badanie czynności wątroby, brak laktazy, cukrzyca de novo, czas protrombinowy, działanie przeciwzakrzepowe, enzym cytochromu P-450, interakcja farmakologiczna, izoforma CYP 3A4, kontrola glikemii, metabolizm wątrobowy, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, morfologia plemnika, nietolerancja galaktozy, niewydolność wątroby, parametr układu krzepnięcia, pochodna kumaryny, stężenie glukozy we krwi, terapia przeciwandrogenowa, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności wątroby, zapis elektrokardiograficzny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zmniejszona tolerancja glukozy
Leksykon substancji czynnych
Rupatadyna – Właściwości farmakokinetyczne

Rupatadyna wykazuje szybkie wchłanianie po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) 2,6 ng/ml po dawce 10 mg i 4,6 ng/ml po dawce 20 mg, z tmax około 0,75 godziny. Farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek 10-20 mg, a po 7-dniowym stosowaniu dawki 10 mg Cmax wzrasta do 3,8 ng/ml. Okres półtrwania (t1/2) wynosi średnio 5,9 godziny u dorosłych i młodzieży, a wiązanie z białkami osocza jest bardzo wysokie (98,5-99%). Spożycie pokarmu wydłuża tmax o około 1 godzinę i zwiększa AUC o 23%, jednak nie wpływa klinicznie na Cmax ani na ekspozycję na aktywne i nieaktywne metabolity. Rupatadyna jest intensywnie metabolizowana głównie przez CYP3A4, z wydalaniem 34,6% radioaktywności w moczu i 60,9% w kale, a jej metabolity, w tym desloratadyna, stanowią znaczną część ekspozycji ogólnoustrojowej. Nie obserwuje się istotnej indukcji ani hamowania enzymów CYP1A2, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C19, UGT1A1, UGT2B7 oraz transporterów OATP1B1, OATP1B3 i BCRP, choć wykazano słabe hamowanie P-gp.
AUC, Cmax, cytochrom P450, desloratadyna, dostępność biologiczna, ekspozycja ogólnoustrojowa, enzymy CYP, glikoproteina p, indukcja enzymów CYP, inhibitor CYP3A4, izoforma CYP 3A4, maksymalne stężenie w osoczu, metabolit rupatadyny, metabolizm pierwszego przejścia, mikrosom wątroby, model dwuwykładniczy, okres półtrwania w fazie eliminacji, pochodna hydroksylowana, powierzchnia pod krzywą, rupatadyna, substancja czynna, T1/2, Tmax, transporter BCRP, transportery OATP, wiązanie z białkami osocza

izoforma CYP 3A4

Powiązane wpisy

Specjalne ostrzeżenia – Bicalutamide Accord

Rupatadyna – Właściwości farmakokinetyczne