ostry kryzys nadnerczy

Ostry kryzys nadnerczy to stan zagrożenia życia wynikający z nagłej, ciężkiej niewydolności kory nadnerczy. Charakteryzuje się gwałtownym spadkiem poziomu kortyzolu i aldosteronu, co prowadzi do poważnych zaburzeń metabolicznych i hemodynamicznych.

Najczęstszymi przyczynami są: nagłe odstawienie glikokortykosteroidów u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nadnerczy, choroba Addisona, obustronne krwawienie do nadnerczy (zespół Waterhouse’a-Friderichsena), sepsa lub uraz. Klinicznie manifestuje się ciężkim odwodnieniem, hiponatremią, hiperkaliemią, hipoglikemią, hipotonią oporną na leczenie oraz zaburzeniami świadomości.

Diagnostyka obejmuje oznaczenie kortyzolu i ACTH w surowicy oraz wykonanie testu stymulacji ACTH. Leczenie wymaga natychmiastowego podania hydrokortyzonupozajelitowo (100 mg i.v. w bolusie, następnie 50-100 mg co 6-8h), intensywnej płynoterapii z 0,9% NaCl, suplementacji glukozy oraz monitorowania parametrów życiowych.

Opóźnienie rozpoznania i wdrożenia odpowiedniego leczenia wiąże się z wysoką śmiertelnością dochodzącą do 25%. Po ustabilizowaniu stanu pacjenta niezbędne jest ustalenie przyczyny kryzysu oraz wprowadzenie odpowiedniej terapii substytucyjnej i edukacji pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl