supresja nadnerczy
Supresja nadnerczy (tłumienie lub zahamowanie czynności nadnerczy) to stan, w którym dochodzi do zmniejszenia lub zatrzymania produkcji endogennych hormonów kory nadnerczy, głównie kortyzolu. Najczęściej jest to skutek długotrwałego stosowania egzogennych glikokortykosteroidów, które poprzez mechanizm ujemnego sprzężenia zwrotnego hamują wydzielanie hormonu adrenokortykotropowego (ACTH) przez przysadkę mózgową.
Stan ten może mieć charakter jatrogeniczny – wywołany przez podawanie preparatów steroidowych w leczeniu chorób autoimmunologicznych, zapalnych, alergicznych czy w terapii immunosupresyjnej. Supresja nadnerczy może utrzymywać się od kilku tygodni do nawet roku po odstawieniu leków steroidowych, co wymaga stopniowego zmniejszania dawek w celu uniknięcia ostrej niewydolności nadnerczy.
Klinicznie supresja nadnerczy może objawiać się zmęczeniem, osłabieniem, nudnościami, wymiotami, bólami brzucha, hipoglikemią, hipotonią oraz zaburzeniami elektrolitowymi. W diagnostyce wykorzystuje się testy stymulacyjne z ACTH (test synacthenowy), oznaczenie porannego stężenia kortyzolu oraz rytmu dobowego wydzielania kortyzolu. Leczenie polega na odpowiednim prowadzeniu pacjenta podczas odstawiania steroidów oraz w razie potrzeby suplementacji hormonalnej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Bufar Easyhaler
BUFAR Easyhaler, zawierający 320 µg budezonidu i 9 µg formoterolu na dawkę inhalacyjną, wymaga ostrożnego stosowania ze względu na potencjalne działania niepożądane zarówno kortykosteroidu, jak i długo działającego β2-mimetyku. Terapia powinna być stopniowo redukowana, unikając nagłego przerwania, a pacjenci powinni być monitorowani pod kątem skuteczności i objawów zaostrzenia astmy, które mogą wymagać zwiększenia dawki kortykosteroidów lub interwencji antybiotykowej. Paradoksalny skurcz oskrzeli, choć rzadki, wymaga natychmiastowego przerwania terapii i zastosowania szybko działającego leku rozszerzającego oskrzela. Wpływ układowy kortykosteroidów, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek, może manifestować się zespołem Cushinga, supresją nadnerczy, zahamowaniem wzrostu u dzieci, zmniejszeniem gęstości mineralnej kości, zaćmą, jaskrą oraz zaburzeniami psychologicznymi. Zaleca się regularne monitorowanie funkcji osi podwzgórze-przysadka-nadnercza (HPA) u pacjentów przechodzących z terapii doustnej na wziewną oraz ostrożność w okresach stresu fizjologicznego.
ból głowy, centralna chorioretinopatia surowicza, choroba niedokrwienna serca, drożdżyca jamy ustnej, dusznica bolesna, duszność, gęstość mineralna kości, gruźlica płuc, guz chromochłonny, hipoglikemia, hipokaliemia, jadłowstręt, jaskra, kardiomiopatia przerostowa, kortykosteroid, nadaktywność psychoruchowa, niedociśnienie, nieżyt nosa, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, ostry kryzys nadnerczy, paradoksalny skurcz oskrzeli, przewlekła obturacyjna choroba płuc, pulmonolog dziecięcy, supresja nadnerczy, tachyarytmia, tyreotoksykoza, wskaźnik masy ciała, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie snu, zahamowanie wzrostu, zakażenie dróg oddechowych, zapalenie płuc, zespół Cushinga, zwężenie podzastawkowe aorty - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bufomix Easyhaler (80 mcg + 4,5 mcg)/dawkę inh.
Bufomix Easyhaler to preparat zawierający budezonid (kortykosteroid) oraz formoterol (długo działający β2-mimetyk), stosowany w terapii chorób układu oddechowego. Działania niepożądane wynikają z farmakologicznego działania obu substancji, jednak ich jednoczesne podawanie nie zwiększa częstości występowania efektów ubocznych w porównaniu do monoterapii. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to drżenie i kołatanie serca, typowe dla β2-mimetyków, zwykle łagodne i przemijające. Inne działania niepożądane obejmują drożdżycę jamy ustnej (często), reakcje nadwrażliwości (rzadko), hipokaliemię (rzadko), hiperglikemię (bardzo rzadko), zaburzenia psychiczne takie jak agresja i niepokój (niezbyt często), bóle głowy i zawroty głowy, a także objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego, oddechowego i mięśniowo-szkieletowego. Drożdżycę można minimalizować poprzez płukanie jamy ustnej po inhalacji, a w przypadku jej wystąpienia stosować miejscowe leczenie przeciwgrzybicze bez przerywania terapii.
beta2-mimetyk, ból głowy, budezonid, ciśnienie wewnątrzgałkowe, częstoskurcz, częstoskurcz nadkomorowy, drożdżyca jamy ustnej, drżenie, dusznica bolesna, działanie niepożądane, formoterol, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, kołatanie serca, kortykosteroid, lek przeciwgrzybiczny, migotanie przedsionków, nieostre widzenie, objaw cushingoidalny, obrzęk naczynioruchowy, palpitacja, paradoksalny skurcz oskrzeli, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, supresja nadnerczy, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie snu, zespół Cushinga, zmniejszona gęstość mineralna kości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hydrocortisonum oceanic 5 mg/g
Hydrokortyzon octan w kremie do stosowania miejscowego może powodować liczne działania niepożądane, zarówno miejscowe, jak i ogólnoustrojowe, szczególnie przy długotrwałej terapii, stosowaniu na dużą powierzchnię skóry, w obrębie fałdów skórnych, na twarzy lub pod opatrunkiem okluzyjnym. Do najczęstszych miejscowych działań należą zmiany zanikowe skóry (atrofia), rozstępy, teleangiektazje, reakcje nadwrażliwości (rumień, świąd, pieczenie), zmiany pigmentacji, hirsutyzm, trądzik posteroidowy oraz opóźnione gojenie ran. U dzieci, ze względu na większą absorpcję leku przez cienką i delikatną skórę oraz wyższy stosunek powierzchni ciała do masy, ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, w tym zahamowania osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, zespołu Cushinga i zaburzeń wzrostu, jest szczególnie wysokie. W przypadku reakcji alergicznych, takich jak znaczny rumień, świąd czy obrzęk, konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii.
alkohol cetostearylowy, atrofia skóry, fałd skórny, glikol propylenowy, hiperpigmentacja, hipopigmentacja, hirsutyzm, hydrokortyzon octan, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid, nadwrażliwość skóry, niewydolność kory nadnerczy, opatrunek zamknięty, opóźnione gojenie ran, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, rozstępy, supresja nadnerczy, teleangiektazje, trądzik posteroidowy, zanik skóry, zapalenie okołoustne, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bufomix Easyhaler (320 mcg + 9 mcg)/dawkę inh.
Bufomix Easyhaler to preparat wziewny zawierający budezonid (320 µg/dawkę) oraz formoterol fumaran dwuwodny (9 µg/dawkę). Profil bezpieczeństwa nie wykazuje zwiększonej częstości działań niepożądanych w porównaniu do monoterapii poszczególnymi składnikami. Najczęstsze działania niepożądane wynikają z działania β2-mimetycznego formoterolu i obejmują drżenia oraz palpitacje, które zwykle mają łagodne nasilenie i ustępują w ciągu kilku dni. Inne często obserwowane objawy to drożdżyca jamy ustnej i gardła (często), zapalenie płuc u pacjentów z POChP, ból głowy, kaszel, dysfonia oraz kołatanie serca. Rzadziej występują reakcje nadwrażliwości, hipokaliemia, zaburzenia rytmu serca, a bardzo rzadko zespół Cushinga, supresja nadnerczy, zahamowanie wzrostu u dzieci, zaćma, jaskra oraz paradoksalny skurcz oskrzeli, który wymaga natychmiastowego odstawienia leku i wdrożenia leczenia alternatywnego.
agresja, ból głowy, budezonid, Bufomix Easyhaler, ciała ketonowe, częstoskurcz, depresja, drożdżyca jamy ustnej, drżenie, dusznica bolesna, dysfonia, formoterolu fumaran dwuwodny, gęstość mineralna kości, glicerol, hiperglikemia, hipokaliemia, insulina, kołatanie serca, lek przeciwgrzybiczy, migotanie przedsionków, monitorowanie wzrostu, nadaktywność psychoruchowa, nadwrażliwość, nieostre widzenie, nudności, obrzęk naczyniowo-ruchowy, palpitacje, paradoksalny skurcz oskrzeli, płukanie jamy ustnej, podrażnienie gardła, reakcja anafilaktyczna, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, supresja nadnerczy, wahania ciśnienia krwi, wolne kwasy tłuszczowe, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie smaku, zaburzenie snu, zaćma, zapalenie płuc, zasinienie, zawroty głowy, zespół Cushinga - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Bufomix Easyhaler
Bufomix Easyhaler, zawierający budezonid i formoterol, wymaga ostrożnego stosowania z uwzględnieniem ryzyka działań niepożądanych, zwłaszcza przy długotrwałej terapii wysokimi dawkami wziewnych kortykosteroidów. Nagłe odstawienie leku jest niewskazane; redukcja dawki powinna być stopniowa, z regularnym monitorowaniem stanu pacjenta w celu utrzymania najniższej skutecznej dawki. W przypadku nieskuteczności leczenia lub stosowania maksymalnej dawki konieczna jest pilna konsultacja lekarska, a zaostrzenia astmy lub POChP mogą wymagać zwiększenia dawki kortykosteroidów lub włączenia antybiotykoterapii. Preparat nie jest zalecany do rozpoczęcia terapii podczas zaostrzeń, a pacjenci powinni być poinformowani o ryzyku paradoksalnego skurczu oskrzeli, który wymaga natychmiastowego przerwania leczenia i podania szybko działającego leku rozszerzającego oskrzela.
beta2-mimetyk, centralna chorioretinopatia surowicza, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, cytochrom CYP3A, doustny kortykosteroid, drożdżyca jamy ustnej, dusznica bolesna, gęstość mineralna kości, gruźlica płuc, guz chromochłonny, hipokaliemia, hipoksemia, jaskra, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, odstęp QTc, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, ostry kryzys nadnerczy, paradoksalny skurcz oskrzeli, pleśniawka, POChP, podzastawkowe zwężenie aorty, przerostowa kardiomiopatia zaporowa, supresja nadnerczy, tachyarytmia, tętniak, tyreotoksykoza, wziewny kortykosteroid, zaćma, zespół Cushinga - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bufomix Easyhaler (320 mcg + 9 mcg)/dawkę inh.
Przedawkowanie Bufomix Easyhaler, zawierającego budezonid i formoterol fumaran dwuwodny, prowadzi do objawów wynikających z nadmiernego działania obu substancji czynnych, z przewagą symptomów związanych z β2-mimetykami. Formoterol w dawce do 90 µg podanej w ciągu 3 godzin u pacjentów z ostrą niedrożnością płuc jest bezpieczny, jednak wyższe dawki mogą wywołać drżenie, ból głowy, kołatanie serca, częstoskurcz (>100/min), hiperglikemię, hipokaliemię, wydłużenie odstępu QTc, arytmię, nudności i wymioty. Budezonid, nawet w bardzo dużych dawkach jednorazowych, rzadko powoduje ostre objawy, ale przewlekłe stosowanie wysokich dawek może skutkować nadczynnością kory nadnerczy oraz supresją nadnerczy, co wymaga szczególnej uwagi przy nagłym odstawieniu leku.
agonista receptorów β2-adrenergicznych, arytmia, ból głowy, budezonid i formoterol fumaran dwuwodny, częstoskurcz, drżenie, glikokortykosteroid, hiperglikemia, hipokaliemia, kołatanie serca, nadczynność kory nadnerczy, niewydolność nadnerczy, nudności, ogólnoustrojowe działanie glikokortykosteroidów, ostra niedrożność płuc, steroid wziewny, supresja nadnerczy, wydłużenie odstępu QTc, wymioty, zespół objawów, β2-mimetyk - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Etomidate-Lipuro
Etomidate-Lipuro, stosowany do indukcji znieczulenia, wykazuje potencjał porfirogeniczny i jest przeciwwskazany u pacjentów z dziedzicznymi zaburzeniami biosyntezy hemu ze względu na ryzyko zaostrzenia objawów i kryzysu porfirycznego. Podanie większych dawek, zwłaszcza w połączeniu z innymi lekami depresyjnymi dla OUN, może wywołać przejściowy bezdech, co wymaga przygotowania do wspomagania oddychania. Nawet pojedyncze dawki mogą indukować przemijającą niewydolność nadnerczy poprzez hamowanie 11-β-hydroksylazy, skutkując obniżeniem stężenia kortyzolu w surowicy. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w stanie krytycznym, np. z posocznicą, gdzie supresja nadnerczy może pogorszyć rokowanie. W przypadku długotrwałych zabiegów lub istniejących zaburzeń czynności kory nadnerczy zaleca się uzupełnienie glikokortykosteroidami, np. hydrokortyzonem w dawce 50-100 mg.
11-β-hydroksylaza, analgezja, bezdech, biosynteza hemu, dieta niskosodowa, działanie przeciwbólowe, emulsja tłuszczowa, etomidat, glikokortykosteroidy, hydrokortyzon, kora nadnerczy, kortyzol w surowicy, kryzys porfiryczny, nadwrażliwość na orzeszki ziemne, niedoczynność nadnerczy, niewydolność nadnerczy, ośrodkowy układ nerwowy, posocznica, reakcja anafilaktyczna, supresja nadnerczy, synteza kortyzolu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bufar Easyhaler (160 mcg + 4,5 mcg)/dawkę inh.
Przedawkowanie Bufar Easyhaler, zawierającego 160 µg budezonidu i 4,5 µg formoterolu fumaranu dwuwodnego na dawkę inhalacyjną, wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych wynikających z nadmiernej ekspozycji na oba składniki. Formoterol, jako β2-mimetyk, może wywołać objawy takie jak drżenie mięśni, ból głowy, kołatanie serca, częstoskurcz, hiperglikemię, hipokaliemię, wydłużenie odstępu QTc oraz arytmie, a także nudności i wymioty. Dawka 90 µg formoterolu podana w ciągu 3 godzin u pacjentów z ostrą niedrożnością płuc nie wykazała istotnych problemów bezpieczeństwa, jednak większe dawki mogą prowadzić do poważnych zaburzeń neurologicznych, sercowo-naczyniowych i metabolicznych. Budezonid, glikokortykosteroid, w przypadku ostrego przedawkowania zwykle nie powoduje natychmiastowych skutków klinicznych, ale przewlekłe stosowanie nadmiernych dawek może skutkować nadczynnością kory nadnerczy oraz supresją osi nadnerczowo-podwzgórzowo-przysadkowej.
arytmia, BUFAR Easyhaler, częstoskurcz, drżenie mięśni, formoterol fumaran dwuwodny, glikokortykosteroid, hiperglikemia, hipokaliemia, kołatanie serca, leczenie objawowe, nadczynność kory nadnerczy, niewydolność kory nadnerczy, receptor β2-adrenergiczny, składniki aktywne, supresja nadnerczy, terapia kortykosteroidowa, wydłużenie odstępu QTc, β2-mimetyk - Leksykon leków
Przedawkowanie – Budesonide Easyhaler 400 mcg/dawkę
Budesonide Easyhaler, zawierający glikokortykosteroid budezonid w formie proszku do inhalacji, charakteryzuje się niską ostrą toksycznością, co oznacza, że jednorazowe przedawkowanie nie powoduje zazwyczaj poważnych objawów klinicznych ani konieczności intensywnej interwencji medycznej. Główne ryzyko związane jest z długotrwałym stosowaniem nadmiernych dawek, które może prowadzić do supresji osi podwzgórze-przysadka-kora nadnerczy (HPA), manifestującej się m.in. zwiększoną podatnością na zakażenia, zahamowaniem czynności nadnerczy, atrofią kory nadnerczy oraz osłabieniem adaptacji do stresu. W przypadku ostrego przedawkowania zaleca się kontynuację leczenia w dawce terapeutycznej oraz monitorowanie pacjenta, bez konieczności hospitalizacji czy odtruwania, gdyż funkcja osi HPA zwykle wraca do normy w ciągu kilku dni.
astma, atrofia kory nadnerczy, budezonid, doustne kortykosteroidy, działanie immunosupresyjne, działanie ogólnoustrojowe glikokortykosteroidów, hormony kory nadnerczy, hydrokortyzon, kortyzol, nadmiar glikokortykosteroidów, oś HPA, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, ostre przedawkowanie, podatność na zakażenia, poziom kortyzolu, proszek do inhalacji, supresja nadnerczy, test stymulacyjny, toksyczność ostra, zahamowanie czynności nadnerczy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Bufomix Easyhaler
Bufomix Easyhaler, zawierający budezonid 320 µg i formoterol fumaran dwuwodny 9 µg na dawkę inhalacyjną, wymaga ostrożności ze względu na potencjalne działania niepożądane miejscowe i ogólnoustrojowe, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek. Nagłe przerwanie terapii jest niewskazane i powinno być zastąpione stopniowym zmniejszaniem dawki, aby uniknąć pogorszenia kontroli astmy lub POChP. W przypadku nasilonych objawów lub stosowania maksymalnej dawki konieczna jest ponowna ocena leczenia. Paradoksalny skurcz oskrzeli, objawiający się natychmiastowym nasileniem duszności, wymaga natychmiastowego przerwania leku i wdrożenia alternatywnej terapii. Długotrwałe stosowanie wziewnych kortykosteroidów może prowadzić do zespołu Cushinga, supresji nadnerczy, zahamowania wzrostu u dzieci, zmniejszenia gęstości mineralnej kości, zaćmy, jaskry oraz zaburzeń psychologicznych.
białko mleka, budezonid, centralna chorioretinopatia surowicza, choroba niedokrwienna serca, ciężka hipokaliemia, cukrzyca, egzema, formoterol, gęstość mineralna kości, gruźlica płuc, guz chromochłonny, hipokaliemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kardiomiopatia przerostowa, kryzys nadnerczowy, leki rozszerzające oskrzela, monitorowanie wzrostu, nadciśnienie tętnicze, niski BMI, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, osteoporoza, palenie tytoniu, paradoksalny skurcz oskrzeli, płukanie jamy ustnej, POChP, stopniowe zmniejszanie dawki, supresja nadnerczy, tachyarytmia, tętniak, tyreotoksykoza, wydłużony odstęp QTc, wziewne kortykosteroidy, zaburzenia czynności nadnerczy, zaburzenia psychoruchowe, zaburzenia widzenia, zahamowanie wzrostu, zapalenie płuc, zespół Cushinga, zwężenie aorty - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Bufomix Easyhaler
Bufomix Easyhaler (80 µg budezonidu + 4,5 µg formoterolu na dawkę inhalacyjną) wymaga ostrożnego stosowania, zwłaszcza w kontekście stopniowego zmniejszania dawki celem zakończenia terapii, aby uniknąć nagłego pogorszenia kontroli astmy. W przypadku nieskuteczności leczenia lub stosowania maksymalnej dawki konieczna jest konsultacja lekarska. Nagłe zaostrzenia astmy mogą wymagać zwiększenia dawki kortykosteroidów, np. doustnych, lub antybiotykoterapii. Pacjenci powinni mieć zawsze dostęp do leku doraźnego – w terapii podtrzymującej i doraźnej może to być Bufomix Easyhaler, natomiast przy stosowaniu wyłącznie terapii podtrzymującej zalecany jest osobny szybko działający lek rozszerzający oskrzela. Bufomix nie jest przeznaczony do profilaktycznego stosowania, np. przed wysiłkiem fizycznym.
agonista receptorów β2-adrenergicznych, centralna chorioretinopatia surowicza, choroba niedokrwienna serca, CYP3A, drożdżyca jamy ustnej, duszność, gruźlica płuc, guz chromochłonny, hipoglikemia, hipokaliemia, jaskra, kortykosteroid, niewydolność serca, nieżyt nosa, odstęp QTc, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, paradoksalny skurcz oskrzeli, pleśniawka, podzastawkowe zwężenie aorty, przełom nadnerczowy, przerostowa kardiomiopatia zaporowa, stopniowe zmniejszanie dawki, supresja nadnerczy, świszczący oddech, tachyarytmia, tętniak, tyreotoksykoza, zakażenia dróg oddechowych, zespół Cushinga - Leksykon leków
Przedawkowanie – Benodil 0,25 mg/ml
Przedawkowanie budezonidu, nawet w dużych dawkach, zwykle nie powoduje istotnych klinicznie skutków w krótkim okresie, głównie manifestując się zahamowaniem osi podwzgórze-przysadka-nadnercza i obniżeniem endogennej produkcji kortyzolu. W przypadku krótkotrwałego przedawkowania zaleca się powrót do dawki terapeutycznej, co zwykle skutkuje normalizacją funkcji osi w ciągu 1-2 dni. Długotrwałe stosowanie bardzo wysokich dawek może prowadzić do zaniku kory nadnerczy, co wymaga suplementacji ogólnoustrojowymi kortykosteroidami. Objawy przedawkowania obejmują typowe cechy działania glikokortykosteroidów, takie jak zaokrąglenie twarzy, otyłość centralna, rozstępy, osłabienie mięśni, hiperglikemię i nadciśnienie, a także zaburzenia adaptacji na stres, które mogą wymagać tzw. „osłony kortykosteroidowej” (np. hydrokortyzon). Preparat Benodil zawiera 0,1 mg/ml edetynianu disodu, którego stężenie powyżej 1,2 mg/ml może wywołać skurcz oskrzeli, co stanowi dodatkowe ryzyko przy znaczącym przedawkowaniu i wymaga leczenia objawowego oraz podania leków rozszerzających oskrzela.
budezonid, budezonid wziewny, edetynian disodu, glikokortykosteroidy, hiperglikemia, hydrokortyzon, kortykosteroidy ogólnoustrojowe, kortyzol, leki rozszerzające oskrzela, nadciśnienie, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, osłona kortykosteroidowa, otyłość centralna, rozstępy skórne, skurcz oskrzeli, supresja nadnerczy, zanik kory nadnerczy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bufomix Easyhaler (80 mcg + 4,5 mcg)/dawkę inh.
Przedawkowanie Bufomix Easyhaler, zawierającego budezonid oraz formoterol fumaran dwuwodny, wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych wynikających z nadmiernej aktywności obu składników. Formoterol w dawkach przekraczających zalecane może powodować objawy typowe dla β2-adrenomimetyków, takie jak drżenia mięśniowe, ból głowy, kołatanie serca, częstoskurcz (>100 uderzeń/min), hiperglikemię, hipokaliemię, wydłużenie odstępu QTc oraz arytmie. W badaniach klinicznych wykazano bezpieczeństwo stosowania do 90 µg formoterolu w ciągu 3 godzin u pacjentów z ostrą niedrożnością płuc. Z kolei ostre przedawkowanie budezonidu zwykle nie powoduje istotnych problemów klinicznych, jednak przewlekłe stosowanie bardzo wysokich dawek może prowadzić do ogólnoustrojowych działań kortykosteroidowych, w tym nadczynności kory nadnerczy oraz supresji nadnerczy.
arytmia, beta2-adrenomimetyk, beta2-mimetyk, ból głowy, budezonid, częstoskurcz, drżenie mięśniowe, działanie ogólnoustrojowe kortykosteroidów, formoterol fumaran dwuwodny, hiperglikemia, hipokaliemia, kołatanie serca, kortykosteroid, nadczynność kory nadnerczy, nudności, ostra niedrożność płuc, ostre przedawkowanie, równowaga elektrolitowa, supresja nadnerczy, układ sercowo-naczyniowy, wydłużenie odstępu QTc, wymioty - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bufar Easyhaler (320 mcg + 9 mcg)/dawkę inh.
BUFAR Easyhaler to preparat wziewny zawierający budezonid (320 µg) oraz formoterol fumaran dwuwodny (9 µg) w każdej dawce. Profil działań niepożądanych obejmuje zarówno efekty charakterystyczne dla kortykosteroidów wziewnych, jak i β2-mimetyków. Najczęściej obserwuje się drżenie mięśniowe i kołatanie serca, które mają łagodne nasilenie i ustępują po kilku dniach terapii. Inne działania niepożądane to m.in. drożdżyca jamy ustnej i gardła (często), hipokaliemia (rzadko), hiperglikemia (bardzo rzadko), zaburzenia psychiczne (agresja, niepokój, zaburzenia snu), a także rzadkie reakcje nadwrażliwości i objawy zespołu Cushinga. Występowanie działań niepożądanych jest zgodne z farmakologicznym profilem obu substancji, a jednoczesne stosowanie nie zwiększa ich częstości.
budezonid, częstoskurcz nadkomorowy, drożdżyca jamy ustnej, dusznica bolesna, dysfonia, działanie niepożądane leku, działanie ogólnoustrojowe, formoterolu fumaran dwuwodny, gęstość mineralna kości, hiperglikemia, hipokaliemia, kołatanie serca, kortykosteroid, lek rozszerzający oskrzela, migotanie przedsionków, obrzęk naczyniowo-ruchowy, palpitacje, paradoksalny skurcz oskrzeli, produkcja kortyzolu, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, receptor β2-adrenergiczny, skurcz dodatkowy, skurcz oskrzeli, supresja nadnerczy, wydłużenie odstępu QTc, wziewny kortykosteroid, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie snu, zaćma, zespół Cushinga, β2-mimetyk - Leksykon substancji czynnych
Klobetazol – Działania niepożądane
Klobetazol, jako bardzo silny kortykosteroid stosowany miejscowo, niesie ryzyko licznych działań niepożądanych zarówno miejscowych, jak i ogólnoustrojowych. Do najczęstszych miejscowych objawów należą świąd oraz pieczenie skóry, natomiast długotrwałe stosowanie może prowadzić do nieodwracalnych zmian zanikowych skóry, takich jak ścieńczenie, rozstępy i teleangiektazje. U pacjentów z łuszczycą istnieje ryzyko rozwoju łuszczycy krostkowej oraz nawrotów choroby. Wchłanianie klobetazolu do krwiobiegu może skutkować supresją osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, zespołem Cushinga, hiperglikemią, nadciśnieniem tętniczym oraz zmniejszeniem endogennej produkcji kortyzolu. Szczególnie niebezpieczne jest stosowanie u dzieci, gdzie obserwuje się ryzyko zahamowania wzrostu i rozwoju, zwłaszcza przy stosowaniu pod opatrunkiem okluzyjnym lub w okolicy pieluch.
atrofia skóry, centralna chorioretinopatia surowicza, ciśnienie wewnątrzgałkowe, działanie immunosupresyjne, działanie niepożądane ogólnoustrojowe, efekt z odbicia, glikokortykosteroid, glikozuria, hiperglikemia, hiperkortyzolizm, hirsutyzm, jaskra, klobetazol propionian, kontaktowe alergiczne zapalenie skóry, kortykosteroid miejscowy, kortyzol endogenny, łuszczyca krostkowa, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nadnerczy, opatrunek okluzyjny, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, osteoporoza, otyłość centralna, rozstęp, supresja nadnerczy, teleangiektazja, twarz księżycowata, zaburzenie endokrynologiczne, zaburzenie mięśniowo-szkieletowe, zaburzenie oka, zaburzenie skóry, zaburzenie układu immunologicznego, zaćma, zakażenie oportunistyczne, zakażenie pasożytnicze, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bufar Easyhaler (80 mcg + 4,5 mcg)/dawkę inh.
BUFAR Easyhaler zawiera budezonid (80 µg) i formoterol (4,5 µg) w każdej dawce inhalacyjnej, co wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych charakterystycznych dla obu substancji, jednak ich jednoczesne podanie nie zwiększa częstości tych zdarzeń w porównaniu do stosowania osobno. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to drżenie i palpitacje, typowe dla agonistów receptorów β2-adrenergicznych, zwykle łagodne i samoistnie ustępujące. Wziewne kortykosteroidy mogą powodować działania ogólnoustrojowe, takie jak zespół Cushinga, supresja nadnerczy, zahamowanie wzrostu u dzieci, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zaćma i jaskra, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu dużych dawek. Zaleca się regularne monitorowanie wzrostu u dzieci i młodzieży. Zakażenia drożdżakowe jamy ustnej i gardła są częstym powikłaniem, które można ograniczyć przez płukanie jamy ustnej po inhalacji i stosowanie miejscowego leczenia przeciwgrzybiczego bez konieczności przerwania terapii.
agonista receptorów β2-adrenergicznych, budezonid, częstoskurcz, częstoskurcz nadkomorowy, drożdżyca jamy ustnej, drżenie, dusznica bolesna, dysfagia, dysfonia, formoterol, gęstość mineralna kości, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, kołatanie serca, kortykosteroid doustny, kortykosteroid wziewny, lek przeciwgrzybiczy, lek rozszerzający oskrzela, migotanie przedsionków, nadaktywność psychoruchowa, nieostre widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, palpitacje, paradoksalny skurcz oskrzeli, podrażnienie gardła, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, supresja nadnerczy, świszczący oddech, wahanie ciśnienia krwi, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie smaku, zaburzenie snu, zaćma, zahamowanie wzrostu, zakażenie drożdżakowe jamy ustnej, zasinienie, zawrót głowy, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Etomidate-Lipuro 2 mg/ml
Etomidate-Lipuro (etomidat 2 mg/ml) wykazuje istotny wpływ na funkcje układu oddechowego, krążenia oraz nadnerczy. Najważniejszym działaniem niepożądanym jest hamowanie syntezy steroidów w korze nadnerczy, prowadzące do obniżenia stężenia kortyzolu i zmniejszenia odpowiedzi na stres przez 3-6 godzin po pojedynczej dawce (częstość ≥1/10). W zakresie układu nerwowego często występują mioklonie (≥1/10), które można ograniczyć premedykacją opioidami lub benzodiazepinami. Inne działania niepożądane to dreszcze (rzadko, ≥1/1000 do <1/100), drgawki (bardzo rzadko, <1/10 000), a także zaburzenia rytmu serca (rzadko, ≥1/10 000 do <1/1000) i przejściowe obniżenie ciśnienia tętniczego (często, ≥1/100 do <1/10) wskutek zmniejszenia obwodowego oporu naczyniowego.
anestetyk ogólny, arytmia, benzodiazepina, bezdech, czkawka, dreszcze, drgawki, emulsja do wstrzykiwań, etomidat, fentanyl, funkcja nadnerczy, hipotensja, histamina, kora nadnerczy, kortyzol, kurcz krtani, lek hamujący OUN, mioklonia, mioklonie, nadwrażliwość, niewydolność nadnerczy, opioid, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, supresja nadnerczy, synteza steroidów, układ endokrynologiczny, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wymioty, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądka, zatrzymanie oddychania - Leksykon leków
Interakcje leku – Fluticomb (25 mcg + 250 mcg)/dawkę odmierzoną
Fluticomb, zawierający salmeterol (25 µg) i flutykazon propionian (50, 125 lub 250 µg) na dawkę odmierzoną, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które należy uwzględnić w terapii pacjentów z astmą. β-adrenolityki, zarówno wybiórcze, jak i niewybiórcze, mogą antagonizować działanie salmeterolu i są przeciwwskazane u chorych na astmę bez innych wskazań. Jednoczesne stosowanie innych β₂-agonistów może prowadzić do efektu addycyjnego i nasilenia działań niepożądanych. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hipokaliemii, nasilanej przez pochodne ksantyny, glikokortykosteroidy i leki moczopędne, co wymaga monitorowania stężenia potasu w surowicy. Silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol 400 mg/dobę, rytonawir 100 mg 2x/dobę) znacząco zwiększają stężenia salmeterolu i flutykazonu, co może prowadzić do wydłużenia odstępu QTc, kołatania serca, zespołu Cushinga oraz supresji czynności kory nadnerczy. W związku z tym jednoczesne stosowanie tych leków jest przeciwwskazane, chyba że korzyści przewyższają ryzyko.
aminofilina, atenolol, beta2-agonista, erytromycyna, flutykazonu propionian, formoterol, furosemid, hipokaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, ketokonazol, kobicystat, kołatanie serca, lek moczopędny, leki beta-adrenolityczne, metoprolol, pochodne ksantyny, propranolol, receptory beta-adrenergiczne, rytonawir, salbutamol, salmeterol, skurcz oskrzeli, steroid, supresja nadnerczy, telitromycyna, teofilina, wydłużenie odstępu QTc, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hypnomidate 2 mg/ml
Ocena bezpieczeństwa leku Hypnomidate (etomidat) w dawce 2 mg/ml opiera się na danych od 812 pacjentów z czterech otwartych badań klinicznych stosujących go do indukcji znieczulenia ogólnego. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były dyskinezy (10,3%) oraz ból żył (7,6%). Dyskinezy manifestowały się mimowolnymi ruchami mięśniowymi, głównie w pierwszych minutach po indukcji, a mioklonie występowały często jako krótkotrwałe skurcze mięśni. Ból żył, związany z właściwościami fizykochemicznymi roztworu, pojawiał się podczas wstrzykiwania i mógł prowadzić do zakrzepowego zapalenia żył (niezbyt często). Inne działania niepożądane obejmowały depresję oddechową (niezbyt często), reakcje alergiczne (rzadko) i anafilaktyczne (bardzo rzadko), nudności/wymioty oraz przejściową hipotensję (często). Szczególną uwagę zwraca potencjalna supresja nadnerczy o nieznanej częstości, istotna zwłaszcza przy wielokrotnym podawaniu, wynikająca z hamowania enzymu 11-β-hydroksylazy, co może zaburzać odpowiedź na stres u pacjentów krytycznie chorych.
bezdech, ból żył, depresja oddechowa, dyskineza, etomidat, hipotensja, hipowolemia, kortyzol, mioklonia, niewydolność krążeniowo-oddechowa, niewydolność nadnerczy, niewydolność serca, nudności, obrzęk naczynioruchowy, padaczka, premedykacja, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, supresja nadnerczy, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia drgawkowe, zaburzenia hemodynamiczne, zakrzepowe zapalenie żył, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bufar Easyhaler (80 mcg + 4,5 mcg)/dawkę inh.
Przedawkowanie BUFAR Easyhaler, zawierającego budezonid i formoterol fumaran dwuwodny, może prowadzić do specyficznych objawów wynikających z działania obu substancji. Formoterol, będący β2-agonistą, może wywołać drżenie kończyn, ból głowy, kołatanie serca, częstoskurcz, hiperglikemię, hipokaliemię oraz zaburzenia elektrofizjologiczne serca, w tym wydłużenie odstępu QTc i arytmie. Dawka 90 µg formoterolu podana w ciągu 3 godzin u pacjentów z ostrą niedrożnością płuc nie wykazała istotnych problemów bezpieczeństwa, jednak przekroczenie zalecanych dawek terapeutycznych może nasilać działania niepożądane. Objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności i wymioty, również mogą wystąpić, prowadząc do zaburzeń wodno-elektrolitowych.
arytmia, choroba podstawowa, częstoskurcz, formoterol fumaran dwuwodny, hiperglikemia, hipokaliemia, kołatanie serca, kortykosteroid, kortykosteroid wziewny, nadczynność kory nadnerczy, niewydolność nadnerczy, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, ostra niedrożność płuc, parametry kardiologiczne, stymulacja adrenergiczna, supresja nadnerczy, tremor, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenia elektrofizjologiczne serca, zaburzenia wodno-elektrolitowe, β2-agonista, β2-mimetyk - Leksykon substancji czynnych
Cyklezonid – Przedawkowanie
Cyklezonid, stosowany w aerozolach inhalacyjnych Alvesco i Cyxodil w dawkach od 80 μg do 320 μg na dawkę inhalacyjną, charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa w kontekście przedawkowania. Badania kliniczne wykazały, że pojedyncza dawka 2 880 μg podana wziewnie zdrowym ochotnikom była dobrze tolerowana, co znacznie przekracza standardową maksymalną dawkę terapeutyczną 320 μg/dobę. Ostre przedawkowanie nie wywołuje specyficznych objawów toksyczności i nie wymaga specjalistycznego leczenia. W przypadku przewlekłego stosowania dawki 1 280 μg (czterokrotność dawki maksymalnej) nie zaobserwowano klinicznych objawów niewydolności nadnerczy, jednak istnieje ryzyko zahamowania osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, co wymaga monitorowania rezerwy czynnościowej nadnerczy, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu dawek przekraczających 320 μg/dobę.
aerozol inhalacyjny, cyklezonid, działanie toksyczne, funkcja nadnerczy, glikokortykosteroid, niewydolność nadnerczy, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, ostre przedawkowanie, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie cyklezonidu, przewlekłe przedawkowanie, rezerwa czynnościowa nadnerczy, stężenie kortyzolu, supresja nadnerczy, test stymulacji ACTH, wziewny glikokortykosteroid, zaburzenie funkcji gruczołów, zahamowanie czynności nadnerczy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Bufar Easyhaler
Produkt BUFAR Easyhaler, zawierający 80 mikrogramów budezonidu i 4,5 mikrogramów formoterolu na dawkę inhalacyjną, wymaga ostrożnego stosowania z uwzględnieniem licznych środków ostrożności. Leczenie powinno być stopniowo redukowane, unikając nagłego przerwania, które może prowadzić do zaostrzenia astmy. W przypadku pogorszenia kontroli objawów lub stosowania maksymalnej dawki, konieczna jest konsultacja lekarska. Pacjenci powinni mieć zawsze dostęp do leku doraźnego, którym może być BUFAR Easyhaler lub inny szybko działający lek rozszerzający oskrzela. Produkt nie jest zalecany do profilaktyki, np. przed wysiłkiem fizycznym. Możliwe działania niepożądane obejmują paradoksalny skurcz oskrzeli, który wymaga natychmiastowego przerwania terapii i podania szybko działającego leku rozszerzającego oskrzela. Długotrwałe stosowanie wysokich dawek wziewnych kortykosteroidów może prowadzić do działań ogólnoustrojowych, takich jak zespół Cushinga, supresja nadnerczy, zahamowanie wzrostu u dzieci, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zaćma, jaskra oraz zaburzenia psychologiczne i behawioralne.
agonista receptorów β2-adrenergicznych, astma, budezonid, centralna chorioretinopatia surowicza, ciężka hipokaliemia, czynnik ryzyka osteoporozy, diuretyk, doustny kortykosteroid, drożdżyca jamy ustnej, formoterol, gęstość mineralna kości, gruźlica płuc, guz chromochłonny, hipokaliemia, inhibitor CYP3A, jaskra, kardiomiopatia zaporowa, nadaktywność psychoruchowa, niedociśnienie, niedocukrzenie, niestabilna dusznica bolesna, nietolerancja laktozy, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, ostry przełom nadnerczowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, pleśniawka, płukanie jamy ustnej, pochodna ksantyny, podzastawkowe zwężenie aorty, pulmonolog dziecięcy, stopniowe zmniejszanie dawki, supresja nadnerczy, tachyarytmia, tyreotoksykoza, wydłużony odstęp QTc, wziewny kortykosteroid, zaburzenie czynności nadnerczy, zaburzenie widzenia, zaćma, zahamowanie wzrostu, zakażenie dróg oddechowych, zespół Cushinga - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Bufar Easyhaler
BUFAR Easyhaler, zawierający 160 µg budezonidu i 4,5 µg formoterolu na dawkę inhalacyjną, wymaga ostrożnego stosowania z uwzględnieniem stopniowego zmniejszania dawki przed zakończeniem terapii, aby uniknąć nagłego odstawienia wziewnych kortykosteroidów. W przypadku nieskuteczności leczenia lub stosowania maksymalnej dawki, konieczna jest konsultacja lekarska, a w razie zaostrzenia astmy rozważenie zwiększenia dawki kortykosteroidów lub wprowadzenie doustnych steroidów. Pacjenci powinni mieć dostęp do leku doraźnego, a stosowanie BUFAR Easyhaler powinno być regularne, również w okresie remisji. Terapia nie powinna być rozpoczynana podczas zaostrzenia astmy, a w razie paradoksalnego skurczu oskrzeli lek należy natychmiast odstawić i wdrożyć alternatywne leczenie. Należy monitorować potencjalne działania ogólnoustrojowe kortykosteroidów, takie jak zespół Cushinga, supresja nadnerczy, zahamowanie wzrostu u dzieci, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zaćma, jaskra oraz zaburzenia psychologiczne.
centralna chorioretinopatia surowicza, cukrzyca, drożdżyca jamy ustnej, dusznica bolesna, gęstość mineralna kości, guz chromochłonny, hipokaliemia, inhibitor CYP3A, jaskra, kortykosteroid doustny, kryzys nadnerczowy, nadciśnienie, nietolerancja laktozy, odstęp QTc, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, paradoksalny skurcz oskrzeli, pleśniawka, podzastawkowe zwężenie aorty, przerostowa kardiomiopatia zaporowa, stężenie glukozy we krwi, stężenie potasu w surowicy, supresja nadnerczy, tętniak, tyreotoksykoza, wydłużony odstęp QTc, wziewny kortykosteroid, zaćma, zahamowanie wzrostu, zaostrzenie POChP, zapalenie płuc, zespół Cushinga