Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania preparatu Bufomix Easyhaler (160 mcg + 4,5 mcg)/dawkę inhalacyjną

Preparat Bufomix Easyhaler wymaga stosowania z zachowaniem określonych środków ostrożności, a jego stosowanie wiąże się z pewnymi zagrożeniami, które wymagają szczególnej uwagi lekarza przepisującego oraz pacjenta. Prawidłowe postępowanie terapeutyczne minimalizuje ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych i zapewnia optymalne korzyści kliniczne.¹

Przerwanie leczenia i zmniejszanie dawki

Nie zaleca się nagłego przerywania terapii preparatem Bufomix Easyhaler. Odstawienie leku powinno następować poprzez stopniowe zmniejszanie dawki. Całkowite odstawienie wziewnych kortykosteroidów należy rozważać wyłącznie w sytuacjach, gdy jest to tymczasowo wymagane do potwierdzenia rozpoznania astmy.²

Po osiągnięciu kontroli objawów astmy można rozważyć stopniowe zmniejszanie dawki preparatu Bufomix Easyhaler. Konieczne jest regularne monitorowanie stanu pacjentów podczas redukcji dawki, dążąc do stosowania najniższej skutecznej dawki, która zapewni odpowiednią kontrolę objawów choroby.³

Postępowanie w przypadku pogorszenia kontroli choroby

Jeżeli pacjent stwierdza nieskuteczność leczenia lub przyjmuje najwyższą zalecaną dawkę preparatu Bufomix Easyhaler, powinien niezwłocznie skonsultować się z lekarzem. Nagłe i postępujące pogorszenie kontroli objawów astmy lub POChP może stanowić zagrożenie życia i wymaga pilnej oceny lekarskiej. W takiej sytuacji należy rozważyć zwiększenie dawki kortykosteroidów, np. włączenie doustnych kortykosteroidów lub zastosowanie antybiotykoterapii, jeśli występuje zakażenie.⁴

Pacjenci powinni być poinformowani o konieczności posiadania zawsze przy sobie leku stosowanego doraźnie. W przypadku pacjentów z astmą, którzy stosują Bufomix Easyhaler jako terapię podtrzymującą i łagodzącą objawy, będzie to ten sam preparat. Natomiast pacjenci stosujący Bufomix Easyhaler wyłącznie jako terapię podtrzymującą, powinni mieć przy sobie odrębny szybko działający lek rozszerzający oskrzela.⁵

Rozpoczynanie leczenia i zaostrzenia choroby

Nie należy rozpoczynać terapii preparatem Bufomix Easyhaler w okresie zaostrzenia lub w przypadku istotnego czy ostrego nasilenia objawów astmy. Podczas leczenia mogą wystąpić ciężkie reakcje niepożądane związane z astmą lub zaostrzenia. Pacjentów należy poinformować o konieczności kontynuowania leczenia oraz konsultacji lekarskiej w przypadku nasilenia objawów lub utraty kontroli nad nimi po rozpoczęciu terapii.⁶

Warto podkreślić, że brak jest danych z badań klinicznych oceniających stosowanie preparatu zawierającego budezonid i formoterol u pacjentów z POChP, u których przed podaniem leku rozszerzającego oskrzela wartość FEV1 wynosiła >50% wartości należnej, a po podaniu leku rozszerzającego oskrzela <70% wartości należnej.⁷

Paradoksalny skurcz oskrzeli

Podobnie jak w przypadku innych terapii wziewnych, może wystąpić paradoksalny skurcz oskrzeli, prowadzący do natychmiastowego nasilenia świszczącego oddechu i duszności po podaniu dawki. Jeśli u pacjenta wystąpi taka reakcja, terapię preparatem Bufomix Easyhaler należy niezwłocznie przerwać, przeprowadzić badanie pacjenta i w razie potrzeby wdrożyć leczenie alternatywne. Paradoksalny skurcz oskrzeli reaguje na szybko działający wziewny lek rozszerzający oskrzela, który należy podać natychmiast.⁸

Działania ogólnoustrojowe kortykosteroidów

Przy stosowaniu wszystkich wziewnych kortykosteroidów, szczególnie w wysokich dawkach przez długi okres, mogą wystąpić ogólnoustrojowe działania niepożądane. Jednakże ryzyko ich wystąpienia jest znacząco mniejsze w przypadku terapii wziewnej niż przy stosowaniu kortykosteroidów doustnych. Do potencjalnych działań ogólnoustrojowych należą:⁹

• Zespół Cushinga i objawy zespołu Cushinga
• Supresja nadnerczy
• Zahamowanie wzrostu u dzieci i młodzieży
• Zmniejszenie gęstości minerału kostnego
• Zaćma i jaskra
• Działania psychologiczne i behawioralne, takie jak: nadaktywność psychoruchowa, zaburzenia snu, niepokój, depresja lub agresja (szczególnie u dzieci)

Należy uwzględnić potencjalny wpływ leczenia na gęstość mineralną kości, zwłaszcza u pacjentów przyjmujących duże dawki przez długi czas oraz u których występują współistniejące czynniki ryzyka osteoporozy. Długotrwałe badania dotyczące wziewnego budezonidu u dzieci (dawka dobowa 400 mikrogramów) i dorosłych (dawka dobowa 800 mikrogramów) nie wykazały istotnego wpływu na gęstość mineralną kości. Brak jednak danych dotyczących wpływu większych dawek.¹⁰

Zaburzenia widzenia

Zarówno ogólnoustrojowe, jak i miejscowe stosowanie kortykosteroidów może prowadzić do zaburzeń widzenia. Jeżeli u pacjenta wystąpią takie objawy jak nieostre widzenie lub inne zaburzenia widzenia, należy rozważyć skierowanie go do okulisty w celu ustalenia możliwych przyczyn, do których mogą należeć: zaćma, jaskra lub rzadkie choroby, takie jak centralna chorioretinopatia surowicza (CSCR), które notowano po ogólnoustrojowym i miejscowym stosowaniu kortykosteroidów.¹¹

Zaburzenia czynności nadnerczy

U pacjentów, u których podejrzewa się zaburzenie czynności nadnerczy na skutek wcześniejszej terapii ogólnoustrojowej steroidami, należy zachować szczególną ostrożność podczas rozpoczynania leczenia preparatem Bufomix Easyhaler.¹²

Chociaż stosowanie wziewnego budezonidu zwykle minimalizuje konieczność podawania steroidów doustnych, pacjenci przechodzący z terapii doustnej na wziewną mogą być narażeni na utrzymujące się przez dłuższy czas zaburzenia rezerwy nadnerczowej. Powrót do pełnej funkcji może trwać znacznie dłużej po zakończeniu doustnej terapii steroidami. W przypadku pacjentów uzależnionych od steroidów, zmieniających leczenie na wziewny budezonid, ryzyko zaburzenia czynności nadnerczy może utrzymywać się przez dłuższy czas, co wymaga regularnego monitorowania funkcji osi podwzgórze-przysadka-nadnercza (HPA).¹³

Długotrwała terapia dużymi dawkami wziewnych kortykosteroidów, szczególnie w dawkach przekraczających zalecane, może doprowadzić do klinicznie istotnej supresji nadnerczy. W okresach zwiększonego stresu, takich jak ciężkie zakażenia lub planowane operacje, należy rozważyć dodatkowe doustne podanie kortykosteroidów. Nagłe zmniejszenie dawki steroidów może wywołać ostry kryzys nadnerczy, którego objawy mogą być niespecyficzne i obejmować: jadłowstręt, ból brzucha, utratę masy ciała, zmęczenie, ból głowy, nudności, wymioty, obniżenie poziomu świadomości, drgawki, niedociśnienie i hipoglikemię.¹⁴

Nie należy gwałtownie przerywać leczenia dodatkowymi steroidami ogólnoustrojowymi ani wziewnym budezonidem. W okresie przejściowym między leczeniem doustnym a terapią preparatem Bufomix Easyhaler pacjenci mogą doświadczać słabszego działania ogólnoustrojowego steroidów, co może prowadzić do objawów alergicznych lub dolegliwości ze strony stawów, takich jak: zapalenie błony śluzowej nosa, egzema oraz bóle mięśni i stawów. W takich przypadkach należy wdrożyć odpowiednie leczenie objawowe. Jeżeli wystąpią objawy sugerujące niewystarczające działanie glikokortykosteroidów (zmęczenie, ból głowy, nudności, wymioty), może być konieczne tymczasowe zwiększenie dawki doustnych glikokortykosteroidów.¹⁵

Zakażenia jamy ustnej i gardła

W celu zminimalizowania ryzyka drożdżycy jamy ustnej i gardła, pacjentów należy pouczyć o konieczności płukania jamy ustnej wodą po każdej inhalacji dawki podtrzymującej. W przypadku wystąpienia pleśniawki pacjenci powinni również przepłukiwać usta po inhalacjach doraźnych.¹⁶

Interakcje lekowe

Należy unikać jednoczesnego stosowania itrakonazolu, rytonawiru lub innych silnych inhibitorów cytochromu CYP3A. Jeśli nie jest to możliwe, należy zachować jak najdłuższy odstęp pomiędzy podaniem tych leków. U pacjentów przyjmujących silne inhibitory CYP3A nie zaleca się stosowania terapii podtrzymującej i łagodzącej objawy za pomocą preparatu Bufomix Easyhaler.¹⁷

Szczególne grupy pacjentów

Preparat Bufomix Easyhaler należy stosować ze szczególną ostrożnością u pacjentów z:¹⁸

• Tyreotoksykozą – nadczynność tarczycy
• Guzem chromochłonnym – nowotwór nadnerczy wydzielający katecholaminy
• Cukrzycą
• Nieleczoną hipokaliemią – obniżone stężenie potasu we krwi
• Przerostową kardiomiopatią zaporową
• Idiopatycznym podzastawkowym zwężeniem aorty
• Ciężkim nadciśnieniem tętniczym
• Tętniakiem
• Innymi ciężkimi chorobami układu krążenia, w tym chorobą niedokrwienną serca, tachyarytmią lub ciężką niewydolnością serca

Należy zachować szczególną ostrożność podczas leczenia pacjentów z wydłużonym odstępem QTc, ponieważ formoterol może powodować jego dalsze wydłużenie.¹⁹

U pacjentów z czynną lub nieaktywną gruźlicą płuc oraz grzybiczymi i wirusowymi zakażeniami dróg oddechowych należy ponownie ocenić zasadność i dawkowanie wziewnych kortykosteroidów.²⁰

Ryzyko hipokaliemii

Duże dawki β2-mimetyków mogą prowadzić do ciężkiej hipokaliemii. Jednoczesne stosowanie β2-mimetyków z lekami, które mogą wywoływać hipokaliemię lub nasilać jej efekt, takimi jak pochodne ksantyny, steroidy i diuretyki, może potęgować działanie hipokaliemiczne β2-mimetyków. Szczególnie ostrożnie należy postępować w przypadku pacjentów z niestabilną dusznicą bolesną, u których stosuje się zmienne dawki leków rozszerzających oskrzela, oraz u pacjentów z ciężką postacią astmy, ponieważ hipoksemia i współistniejące choroby mogą zwiększać ryzyko hipokaliemii. W tych przypadkach zaleca się regularne monitorowanie stężenia potasu w surowicy.²¹

U pacjentów z cukrzycą należy rozważyć przeprowadzanie dodatkowych pomiarów stężenia glukozy we krwi, podobnie jak w przypadku wszystkich β2-mimetyków.²²

Zapalenie płuc u pacjentów z POChP

U pacjentów z POChP otrzymujących wziewne kortykosteroidy zaobserwowano zwiększenie częstości występowania zapalenia płuc, w tym przypadków wymagających hospitalizacji. Istnieją dane wskazujące na związek między zwiększeniem dawki steroidów a wyższym ryzykiem zapalenia płuc, choć nie wszystkie badania potwierdzają tę zależność. Nie ma jednoznacznych dowodów na różnice między poszczególnymi produktami zawierającymi wziewne kortykosteroidy pod względem ryzyka zapalenia płuc.²³

Lekarze powinni szczególnie wnikliwie obserwować pacjentów z POChP pod kątem rozwoju zapalenia płuc, ponieważ kliniczne objawy zapalenia płuc i zaostrzenia POChP często nakładają się. Czynniki ryzyka zapalenia płuc u pacjentów z POChP obejmują:²⁴

• Aktualne palenie tytoniu
• Starszy wiek
• Niski wskaźnik masy ciała (BMI)
• Ciężka postać POChP

Informacje o substancjach pomocniczych

Preparat Bufomix Easyhaler zawiera około 4 mg laktozy na inhalację. Ta ilość zwykle nie powoduje problemów u osób z nietolerancją laktozy. Należy jednak pamiętać, że laktoza jako substancja pomocnicza zawiera niewielkie ilości białek mleka, które mogą wywoływać reakcje alergiczne u osób uczulonych.²⁵

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Zaleca się regularne monitorowanie wzrostu dzieci otrzymujących długotrwałą terapię wziewnymi kortykosteroidami. W przypadku spowolnienia wzrostu należy ponownie ocenić terapię, dążąc do zmniejszenia dawki wziewnego kortykosteroidu do najniższej skutecznej dawki zapewniającej kontrolę objawów astmy. Konieczne jest staranne rozważenie korzyści związanych z terapią kortykosteroidami w stosunku do potencjalnego ryzyka zahamowania wzrostu. Warto rozważyć konsultację specjalistyczną u pulmonologa dziecięcego.²⁶

Długotrwałe badania sugerują, że większość dzieci i młodzieży leczonych wziewnym budezonidem ostatecznie osiąga docelowy wzrost dorosły. Zaobserwowano jednak początkowe, niewielkie, przejściowe spowolnienie wzrostu (około 1 cm), występujące zazwyczaj w pierwszym roku terapii.²⁷