więzadło kruczo-ramienne
Więzadło kruczo-ramienne (łac. ligamentum coracohumerale) to mocne pasmo włókniste łączące wyrostek kruczy łopatki z guzkiem większym kości ramiennej. Stanowi ono ważny element aparatu więzadłowego stawu ramiennego, wzmacniając jego torebkę od strony górnej.
Główną funkcją więzadła kruczo-ramiennego jest stabilizacja stawu ramiennego, szczególnie podczas ruchu odwodzenia i rotacji zewnętrznej ramienia. Wraz z więzadłami obrąbkowo-ramiennymi tworzy kompleks stabilizujący głowę kości ramiennej w panewce stawowej. Więzadło to odgrywa istotną rolę w ograniczaniu nadmiernej translacji przedniej i dolnej głowy kości ramiennej.
W kontekście klinicznym, uszkodzenie więzadła kruczo-ramiennego może prowadzić do niestabilności stawu ramiennego. Patologie tego więzadła często towarzyszą urazom stożka rotatorów i innym obrażeniom barku. Diagnostyka obejmuje badanie fizykalne oraz obrazowanie (USG, MRI), a leczenie zależy od stopnia uszkodzenia i może obejmować podejście zachowawcze lub interwencję chirurgiczną.
Powiązane wpisy
-
Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie torebki stawowej barku (adhesive capsulitis) charakteryzuje się progresywnym ograniczeniem zakresu ruchu i bólem spowodowanym włóknieniem torebki stawowej. Patofizjologia obejmuje początkową fazę zapalną z udziałem cytokin prozapalnych (IL-1, IL-6, TNF-α), TGF-β1, PDGF, ICAM-1 oraz alarminy HMGB1, prowadzącą do proliferacji fibroblastów, różnicowania w miofibroblasty, neowaskularyzacji i neoinnerwacji. Zaburzenie równowagi między metaloproteinazami macierzy (MMP) a ich inhibitorami (TIMP) skutkuje nadmiernym odkładaniem kolagenu typu III, co powoduje pogrubienie i usztywnienie torebki stawowej. Charakterystycznym objawem jest niemal całkowita utrata aktywnej i biernej rotacji zewnętrznej barku. Czynniki ryzyka obejmują cukrzycę (prewalencja 10-20%, u długotrwałych diabetyków nawet do 59-76%), choroby tarczycy oraz unieruchomienie barku po urazach lub operacjach.
adhesive capsulitis, angiogeneza, bark zamrożony, błona maziowa, choroba Gravesa-Basedowa, choroba sercowo-naczyniowa, cukrzyca, cząsteczki adhezji międzykomórkowej, czynnik martwicy nowotworów alfa, czynnik wzrostu śródbłonka naczyniowego, faza rozmrażania, faza zamrażania, hiperkomórkowość, hiperplazja błony maziowej, hydrodilatacja, interleukina-1, interleukina-6, metaloproteinazy macierzy, miofibroblast, nadczynność tarczycy, neowaskularyzacja, niedoczynność tarczycy, płytkopochodny czynnik wzrostu, ścięgno mięśnia podłopatkowego, staw ramienny, szlak NF-κB, tkankowy inhibitor metaloproteinaz, transformujący czynnik wzrostu beta-1, więzadło kruczo-ramienne, zapalenie torebki stawowej barku -
Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie torebki stawowej barku (adhesive capsulitis) charakteryzuje się postępującym ograniczeniem czynnego i biernego zakresu ruchu, zwłaszcza rotacji zewnętrznej, z towarzyszącym silnym bólem, często nasilającym się nocą. Diagnostyka opiera się przede wszystkim na szczegółowym wywiadzie i badaniu fizykalnym, gdzie istotne jest stwierdzenie ograniczenia rotacji zewnętrznej o co najmniej 50% w porównaniu do strony zdrowej lub poniżej 30 stopni. W diagnostyce różnicowej należy wykluczyć inne patologie barku, takie jak uszkodzenie stożka rotatorów, zapalenie kaletki, choroby zwyrodnieniowe czy tendinitis calcificans. Badania obrazowe, w tym RTG, MRI i USG, mają ograniczoną wartość diagnostyczną, ale są pomocne w wykluczeniu innych przyczyn bólu i ograniczenia ruchomości. MRI może wykazać charakterystyczne zmiany, takie jak pogrubienie więzadła kruczo-ramiennego i wzmocnienie kontrastowe torebki stawowej, z czułością i swoistością około 80%.
adhesive capsulitis, diagnostyka różnicowa, faza rozmrażania, faza zamrażania, faza zamrożenia, impingement syndrome, niestabilność barku, osteopenia okołostawowa, rotacja zewnętrzna, uszkodzenie stożka rotatorów, więzadło kruczo-ramienne, zamrożony bark, zapalenie kaletki podbarkowej, zapalenie torebki stawowej barku, zespół ciasnoty podbarkowej
