cząstki nierozpuszczalne
Cząstki nierozpuszczalne to termin używany w medycynie do opisania elementów stałych, które nie ulegają rozpuszczeniu w płynach ustrojowych lub innych roztworach biologicznych. Mogą to być zarówno ciała obce, które dostały się do organizmu z zewnątrz, jak i substancje endogenne powstałe w wyniku procesów patologicznych.
W diagnostyce medycznej cząstki nierozpuszczalne mogą być wykrywane w różnych płynach ustrojowych, takich jak mocz, krew, płyn mózgowo-rdzeniowy czy płyn stawowy. Ich obecność często świadczy o toczącym się procesie chorobowym. W nefrologii szczególne znaczenie ma wykrywanie cząstek nierozpuszczalnych w moczu, co może wskazywać na kamicę nerkową, infekcje dróg moczowych lub choroby kłębuszków nerkowych.
W pulmonologii cząstki nierozpuszczalne odgrywają istotną rolę w patogenezie chorób płuc związanych z narażeniem zawodowym, takich jak pylica płuc czy azbestoza. Długotrwała ekspozycja na wdychanie nierozpuszczalnych cząstek pyłu może prowadzić do przewlekłych stanów zapalnych i zwłóknienia tkanki płucnej.
W farmakologii i farmacji cząstki nierozpuszczalne stanowią wyzwanie dla formulacji leków o odpowiedniej biodostępności. W przypadku preparatów parenteralnych obecność cząstek nierozpuszczalnych może prowadzić do zatorów naczyniowych, dlatego produkty te muszą spełniać rygorystyczne normy czystości.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Feiba NF 1000 j. (1000 j. FEIBA), 50 j./ml
FEIBA NF to liofilizowany preparat do wstrzykiwań zawierający zespół czynników krzepnięcia przeciw inhibitorowi czynnika VIII, w tym aktywowany czynnik VII oraz nieaktywowane czynniki II, IX i X. Każdy mililitr roztworu po rekonstytucji zawiera 50 jednostek FEIBA, a opakowanie 1000 jednostek zawiera 1000 jednostek czynnika VIII z aktywnością omijającą inhibitor oraz 400-1200 mg białka ludzkiego osocza. Jednostka FEIBA definiowana jest jako ilość skracająca czas aPTT osocza z inhibitorem czynnika VIII do 50% wartości buforowej. Preparat rekonstytuuje się w wodzie do wstrzykiwań, uzyskując roztwór o pH 6,8-7,6, który należy podawać dożylnie z maksymalną szybkością 2 jednostek/kg/min. Produkt nie zawiera środków konserwujących, dlatego roztwór należy użyć natychmiast po przygotowaniu, po ocenie pod kątem obecności cząstek nierozpuszczalnych i zmiany barwy.
adsorpcja, antygen koagulacyjny, aseptyka, czas częściowej tromboplastyny, czas kaolinowo-kefalinowy, cząstki nierozpuszczalne, czynnik krzepnięcia, czynnik VII aktywowany, igła dwustronna, igła motylkowa, igła z filtrem, igła z odpowietrznikiem, infuzja dożylna, inhibitor czynnika VIII, niezgodność farmaceutyczna, osocze ludzkie, osocze z inhibitorem, podanie dożylne, pompa strzykawkowa, rekonstytucja, stabilność chemiczna, strzykawka jednorazowa, szybkość podawania leku, układ kalikreina-kinina, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie, zespół czynników krzepnięcia - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ringer Lactate –
Roztwór Ringer Lactate to izotoniczny roztwór do infuzji o osmolarności około 278 mOsm/l i pH 5,0-7,0, zawierający w 1 litrze: NaCl 6,00 g, KCl 0,40 g, CaCl2·2H2O 0,27 g oraz Na-laktat 3,20 g. Elektrolity w roztworze występują w stężeniach: Na+ 131 mmol/l, K+ 5 mmol/l, Ca2+ 2 mmol/l, Cl- 111 mmol/l oraz mleczan 29 mmol/l. Preparat dostępny jest w workach Viaflo o pojemnościach 250 ml, 500 ml i 1000 ml, z określonymi warunkami przechowywania i terminami ważności (od 18 miesięcy do 3 lat w zależności od pojemności). Podczas przygotowania i podawania należy zachować aseptykę, a po otwarciu roztwór należy zużyć natychmiast, nie przechowując niewykorzystanej resztki. W przypadku uszkodzenia opakowania lub zmętnienia roztworu, preparat należy odrzucić.
amfoterycyna B, ampicylina sodowa, aseptyka, cefamandol, ceftriakson, chlorek potasu, cząstki nierozpuszczalne, doksycyklina, elektrolit, kwas aminokapronowy, minocyklina, mleczan sodu, niezgodność farmaceutyczna, oksytetracyklina, osmolarność, port do przetaczania, port samouszczelniający, roztwór do infuzji, tetracyklina, tiopental sodowy, woda do wstrzykiwań, zestaw do przetaczania